II SA/Rz 316/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2013r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia - postanawia - odrzucić skargę W dniu 28 lutego 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga "A." spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2013r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia Skarga powyższa wniesiona została za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej z wykorzystaniem portalu e-PUAP i opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym przez A. N. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 kwietnia 2013r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia wezwania poprzez podpisanie skargi. Do wezwania dołączone zostało pouczenie, że niewykonanie wezwania we wskazanym wyżej terminie skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie powyższe doręczone zostało składającemu skargę dnia 12 kwietnia 2013r.. W tym samym dniu A. N. złożył w tut. Sądzie pismo (wniesione także przy użyciu środków komunikacji elektronicznej), w którym zwrócił się o przesłanie mu wydruku pisma z dnia 11 kwietnia 2013r., (skargi) celem podpisania, skoro jest ono obarczone brakami formalnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jednym z wymogów dopuszczalności skargi jest określony w art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a" własnoręczny podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, umożliwiający identyfikację osoby, która go złożyła. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. Nr 130 poz. 1450 z późn. zm.), bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu wywołuje skutki prawne określone ustawą, jeżeli został złożony w okresie ważności tego certyfikatu. Stosownie natomiast do ust. 2 powołanego artykułu, dane w postaci elektronicznej opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu są równoważne pod względem skutków prawnych dokumentom opatrzonym podpisami własnoręcznymi, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Regulacje prawne dopuszczające stosowanie podpisu elektronicznego znajdują się np. w art. 78 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 z późn. zm.), art. 126 § 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.), art. 63 § 1 i § 3a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), art. 168 § 1 i § 3a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.). Oznacza to, że wszędzie tam, gdzie ustawodawca dopuszcza możliwość posługiwania się środkami komunikacji elektronicznej, w tym podpisem elektronicznym, w postępowaniu przed sądem bądź organem administracji publicznej, to przewiduje to w stosownych regulacjach prawnych. Brak jest takich unormowań prawnych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dla skuteczności zatem wnoszonego do sądu administracyjnego drogą elektroniczną pisma (także opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym), w tym skargi, konieczne jest jego późniejsze opatrzenie własnoręcznym podpisem, bowiem tylko ten ostatni podpis spełnia wymagania określone w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Należy bowiem uznać, że powyższy przepis jest przepisem odrębnym stanowiącym inaczej, do którego odsyła powołany wyżej art. 5 ust. 2 ustawy o podpisie elektronicznym. Także w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowało się stanowisko, zgodnie z którym bezpieczny podpis elektroniczny nie jest równoważny w skutkach z podpisem własnoręcznym. Pismo wniesione drogą elektroniczną wywoła zatem przewidziane w nim skutki prawne dopiero wówczas, gdy zostanie podpisane przez składającego je (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22.08.2012 r. II OPP 11/12, postanowienie NSA z 17.03.2011 r. I OSK 380/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc zatem pod uwagę, iż A. N. pomimo stosownego wezwania, nie opatrzył złożonej skargi własnoręcznym podpisem, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.