II SA/Rz 327/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jerzy Solarski Sędziowie NSA Ryszard Bryk /spr./ NSA Stanisław Śliwa Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 17 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi Wojewody Podkarpackiego na uchwałę Rady Miejskiej w Brzozowie z dnia 21 lutego 2008 r. nr XVI/105/2008 w przedmiocie zatwierdzenia taryf na zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; II. stwierdza, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. II SA/Rz 327/08 U Z A S A D N I E N I E Uchwałą z dnia [...]r. nr [...] Rada Miejska w B. zatwierdziła taryfy dla Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej sp. z o.o. w B. dotyczące zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków określoną w załączniku nr 1 do tej uchwały. W podstawie prawnej powołano art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w związku z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006r. Nr 123, poz. 858). W piśmie Burmistrza z dnia [...]r. nr [...] skierowanym do Urzędu Wojewódzkiego Wydziału Nadzoru i Kontroli podano, że Rada Miejska w B. przekroczyła zakres swoich uprawnień i na podstawie wniosku złożonego przez jednego z radnych zmieniła wysokość taryf. Przewodniczący Rady Miejskiej wbrew stanowisku Burmistrza i radcy prawnego zarządził głosowanie nad wnioskiem zmieniającym taryfy oraz głosowanie nad przyjęciem zmienionej uchwały. Zdaniem Burmistrza podjęcie takiej uchwały jest sprzeczne z prawem w związku z art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Wojewoda wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na tą uchwałę domagając się stwierdzenia jej nieważności. W uzasadnieniu skargi podał, że badając uchwałą pod kątem jej zgodności z prawem stwierdził nieprawidłowości w zakresie zatwierdzonych przez radę stawek dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę. Rada Gminy w B. zatwierdziła taryfy za dostarczanie wody w wysokości niższej niż wynikające z zestawienia taryfowych cen za dostarczanie wody przedłożone przez PGK sp. z o.o. w B. Wniosek o zatwierdzenie taryf w rozliczeniu z odbiorcami usług przewiduje cenę za dostarczoną wodę: 2,71 zł za 1 m dla grupy taryfowej W-1 oraz 3,74 zł za 1 m dla grupy taryfowej W-2. W art. 24 ust. 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków określono sposób wyrażania stanowiska przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego. Unormowanie to nie upoważnia rady gminy do weryfikacji taryf opłat za usługi w zakresie doprowadzania wody i odprowadzania ścieków, przedstawionych przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne. Dlatego też według Wojewody samodzielne ukształtowanie przez Radę Miejską w B. tej kwestii poprzez wprowadzenie korekty w wysokości kwot taryf za wodę i ścieki oraz uchwalenie ich w sposób odmienny od cen i stawek opłat zawartych w taryfach przedłożonych przez PGK sp. z o.o. w B. stanowi rażące naruszenie przepisu art. 25 ust. 5 w.w. ustawy. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w B. reprezentowana przez przewodniczącego podała, że decydującym czynnikiem, który spowodował uchwalenie zaskarżonej uchwały był aspekt społeczny. Rada Miejska w B. przychyliła się do skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie należy nawiązać do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm./, z którego wynika, że wojewódzki sąd administracyjny kontroluje zaskarżony akt administracyjny pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./, zwanej dalej skrótem P.p.s.a., kontrola sądowoadministracyjna obejmuje m. innymi uchwały rady gminy, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Z powołanych przepisów jednocześnie wynika, że przy kontroli tego rodzaju aktów, sąd bierze pod uwagę stan prawny istniejący w dacie ich podjęcia. Zaskarżona uchwała została powzięta na tle n/w stanu faktycznego: Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej spółka z o.o. w B. w drugiej połowie stycznia 2008 r. przedstawiła Burmistrzowi B. wniosek z dnia 16.01.2008 r. o zatwierdzenie taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na okres od 1.04.2008 r. do dnia 31.03.2009 r. Do wniosku dołączono szczegółowa kalkulację cen i stawek opłat oraz aktualny plan. Z kalkulacji tej wynika, że cena za 1 m3 dostarczonej wody dla odbiorców W-1 będzie wynosić 2,71 zł, zaś dla odbiorców W-2 – 3,74 zł. W poprzednim okresie ceny te wynosiły: - dla odbiorców W-1 – 2,26 zł, - dla odbiorców W-2 – 3,40 zł. Podano, że pojęcie grupa odbiorców W-1 oznacza gospodarstwa domowe w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych i wielorodzinnych – miasto B., sołectwa S. W., H. Odbiorcy W-2 to pozostali odbiorcy oraz gmina rozliczana za dostarczaną wodę do zdrojów publicznych na potrzeby zraszania ulic i publicznych terenów zielonych, jak również na potrzeby jednostek straży pożarnej – miasto B., sołectwo S.W. Natomiast ceny za odprowadzanie ścieków ustalono w wysokości: - 2,99 zł za 1 m3 dla odbiorców K-1, - 3,33 zł za 1 m3 dla odbiorców K-2, - 2,99 zł za 1 m3 dla odbiorców K-3, - 5,36 zł za 1 m3 dla odbiorców K-4, - 3,67 zł za 1 m3 dla odbiorców K-5. Burmistrz B. sprawdził przedstawioną mu kalkulację i stwierdził, że podane w niej taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków na okres od 1.04.2008 r. do 31.03.2009 r. zostały opracowane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7.06.2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz przepisami wykonawczymi do tej ustawy. Rada Miejska w B. uchwałą nr [...] z dnia [...]r. zatwierdziła taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków, które zostały określone w załączniku do uchwały. W załączniku do uchwały podano, że cena za 1 m3 dostarczonej wody dla odbiorców W-1 będzie wynosić 2,60 zł, a dla odbiorców W-2 będzie wynosić 3,65 zł. Oznacza to, że Rada Miejska w B. zaniżyła ceny za wodę dla odbiorców W-1 o 11 groszy za 1 m3, a w stosunku do odbiorców W-2 o 9 groszy. Natomiast ceny za odprowadzanie ścieków są takie same jak w kalkulacji Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej spółki z o.o. w B. Powyższa uchwała Rady Miejskiej w B. została przedłożona Wojewodzie w dniu 6.03.2008 r. Wskazany organ nadzoru w terminie 30 dnia od dnia doręczenia mu przedmiotowej uchwały nie wydał rozstrzygnięcia nadzorczego. Na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym /Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, z późn. zm./, powoływanej dalej jako u.s.g., wniósł skargę na rzeczoną uchwałę, która wpłynęła do Urzędu Miejskiego w B. w dniu [...] r. Z treści art. 93 ust. 1 u.s.g. wynika także, że wniesienie skargi przez organ nadzoru na uchwałę rady gminy, nie musi być poprzedzone wezwaniem organu gminy do usunięcia naruszenia prawa, a ponadto skarga może być wniesiona w każdym czasie. Przywołany przepis jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 101 ust. 1 u.s.g., zaś art. 53 P.p.s.a. nie reguluje terminu do wniesienia skargi przez organ nadzoru na uchwały lub zarządzenia organów samorządu terytorialnego /por. wyrok NSA z dnia 15.07.2005 r., II OSK 320/05 – ONSA i WSA nr 1/2006, poz. 7 oraz podana w uzasadnieniu tego wyroku literatura na poruszony temat/. Powołany w skardze zarzut naruszenia art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 7.06.2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków /Dz. U. z 2006 r., Nr 123, poz. 858/ jest uzasadniony. Art. 24 ust. 5 w/w ustawy, w brzmieniu nadanym przez nowelę z dnia 20.06.2002 r. /Dz. U. Nr 113, poz. 984/ stanowi, że rada gminy podejmuje uchwałę o zatwierdzeniu taryfy, w terminie 45 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2, albo odmowie zatwierdzenia taryfy, jeżeli zostały one sporządzone niezgodnie z przepisami. Bezpośrednie rozumienie tego przepisu prowadzi do oczywistego wniosku, że rada gminy może jedynie zaakceptować bądź odmówić akceptacji przedłożonej taryfy. Nie jest natomiast uprawniona do jej zmiany. Skoro zaskarżoną uchwałą dokonano zmiany taryfy za dostarczoną wodę, zatem taka czynność pozostaje w wyraźnej sprzeczności z przytoczonym przepisem ustawy. Z przytoczonego przepisu wynika też, że rada gminy nie może zatwierdzić tylko niektóre taryfy i odmówić zatwierdzenia pozostałych. Z powołanych względów i na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a., Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. Stosownie do art. 152 P.p.s.a. stwierdził, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Sąd nie orzekał o kosztach postępowania sądowego, gdyż skarżący wniosku o przyznanie kosztów nie zgłosił /art. 210 § 1 P.p.s.a./, a po wtóre to żadnych kosztów nie poniósł.