II SA/Rz 331/12

Sygn. akt: II SA/Rz 331/12 Dnia 7 maja 2012 roku Postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2011 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. i G. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki przepustu - postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Przedmiotem skargi J. C. i G. C. w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011r. , nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki przepustu Pismem z dnia 1 kwietnia 2012r. skarżący zwrócili się do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając swój wniosek faktem, że wykonanie decyzji może spowodować wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków oraz znacznej szkody. Wskazali, że natychmiastowe wykonanie decyzji skutkować będzie unicestwieniem obiektu, a więc taką istotną i trwałą zmianą w rzeczywistości, której późniejsze przywrócenie do stanu pierwotnego będzie procesem długotrwałym (względy technologiczne, wpływ warunków atmosferycznych), a także wiązać się będzie z zaangażowaniem znacznym sił i środków finansowych. Podnieśli, że obiekt nie powoduje niebezpieczeństwa dla jego użytkowników jak i dla działek sąsiednich, a równocześnie stanowi jedyną drogę dojazdu do nieruchomości skarżących, bez którego nieruchomość byłaby "odcięta od świata", także w odniesieniu do korzystających z obiektu licznych właścicieli okolicznych pól. Tym samym wykonanie decyzji skutkować będzie zaistnieniem tego rodzaju szkody niemajątkowej (tak dla skarżących jak i dla wspomnianych właścicieli), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez zwrot popełnionego świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej p.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. II SA/Bk 352/2006, Lex Polonica nr 1241556). Pod pojęciem szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. należy rozumieć taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, LexPolonica nr 375764). Rozpoznając przedmiotowy wniosek w ramach określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Ustawodawca wskazując przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności posłużył się pojęciami, których nie zdefiniował i których zdefiniowanie nie jest możliwe (np. "wykazanie niebezpieczeństwa"), pojęciami nieostrymi: "trudne do odwrócenia skutki" czy też "znaczna szkoda". Ocena, czy przesłanki te mogą wystąpić, wymaga więc oceny w każdym indywidualnym przypadku Sąd stwierdza, że rozbiórka obiektu budowlanego w niniejszej sprawie może spowodować trudne do odwrócenia skutki, rozumiane jako faktyczne następstwa rozbiórki przepustu. Jego wykonanie wynikało z potrzeby zapewnienia dojazdu do nieruchomości skarżących i innych nieruchomości sąsiednich. Rozbiórka przepustu znacznie utrudni dostęp do nieruchomości, do których dojazd wykonywany jest obecnie przy jego pomocy. Potwierdza to analiza akt sprawy i zeznania świadków złożone w trakcie postępowania administracyjnego. "Przesłanki wstrzymania wykonania aktu, zostały określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., który to przepis z racji swego charakteru nie należy interpretować w drodze wykładni rozszerzającej, mając na uwadze interes jednej i drugiej strony postępowania. Nakaz rozbiórki obiektu budowlanego, jednak z natury swej, jest czynnością, która stwarza "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" " (II OZ 627/05 - Postanowienie NSA 5 sierpnia 2005r. Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach) Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.