II SA/Rz 341/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Ł. i Z. Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi K. Ł. i Z. Ł. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] odmawiającą wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków Miasta [...] obr. [...], zmiany polegającej na zmianie przebiegu granicy stanowiącej ich własność działki nr 685 z działkami nr 684/1 i 684/2. K. i Z. Ł. w skardze na wyżej wymienioną decyzję WINGiK zawarli wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ), sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony, przy czym obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie spoczywa na wnioskodawcy. Formułując w treści skargi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji) skarżący nie wskazali żadnych okoliczności które mogłyby sugerować, że jej wykonanie spowoduje powstanie jakiejkolwiek szkody (nie tylko znacznej) lub trudne do odwrócenia skutki. Następstw tych w szczególności nie można wywodzić z zarzutów podniesionych względem zaskarżonej decyzji, gdyż o ile znajdą one w ocenie Sądu potwierdzenie, będzie to skutkować jej wyeliminowaniem (ewentualnie również decyzji organu I instancji) z obrotu prawnego. Zaniechanie jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku powoduje, że nie sposób ocenić, czy opiera się on na ustawowych przesłankach wstrzymania wykonania. Na tę okoliczność Sąd nie może z urzędu prowadzić postępowania wyjaśniającego i zastępować wnioskodawców w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowym (tak orzekł m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05). Brak wskazania przesłanek ubiegania się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie ma przy tym waloru braku formalnego wniosku i prowadzi do odmowy jego uwzględnienia (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 603). Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że przedmiotem wstrzymania (udzielenia ochrony tymczasowej) mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania, a której to cechy generalnie pozbawione są akty o charakterze odmownym i ustalającym. Wykonalność należy przy tym rozumieć jako możliwość realizacji uprawnień lub obowiązków zawartych w treści rozstrzygnięcia. Zgodnie z postanowieniem NSA z dnia 20 maja 2011 r., sygn. akt II OZ 422/11, wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości, który będzie zgodny z treścią aktu. Zarówno zaskarżona decyzja WINGiK jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta M. [...] nie posiadają przymiotu wykonalności, gdyż nie wywołują skutków materialnoprawnych i nie rodzą po stronie skarżących żadnych uprawnień ani obowiązków. Ewentualne ubieganie się o udzielenie ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania) miałoby sens w przypadku wydania przez organy decyzji pozytywnej, tj. o wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów i budynków zmian i ich kwestionowania przez skarżących, oczywiście przy zaistnieniu przesłanek wynikających z art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.