II SA/Rz 350/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na oświadczenie Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego - p o s t a n a w i a - I. Odrzucić skargę. II. Zwrócić skarżącej M. G. kwotę 600 zł (sześćset złotych) tytułem zwrotu wpisu od skargi. II SA/Rz 350/10 U Z A S A D N I E N I E M. G. działając przez pełnomocnika adwokata M. L. wniosła w dniu 9 kwietnia 2010 r. za pośrednictwem Urzędu Miasta [...] skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Ponieważ skarżąca nie sprecyzowała jednoznacznie przedmiotu skargi, w związku z tym Sąd zwrócił się do pełnomocnika skarżącej o wskazanie, czy skarga została wniesiona na pismo zatytułowane jako oświadczenie Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2010 r. w sprawie wygaśnięcia mandatu radnego, w którym to Rada uznała zarzuty zawarte we wniosku M. G. za bezzasadne i stwierdziła, że nie zachodzą żadne przesłanki do wygaśnięcia mandatu radnego Z. D., czy na uchwałę Rady Miasta w przedmiocie wygaszenia mandatu radnego Z. D. Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 25 czerwca 2010 r. wyjaśnił, że skarżąca skierowała skargę na pismo nazwane oświadczeniem Rady Miasta z dnia [...] marca 2010 r. w sprawie wygaśnięcia mandatu radnego Z. D. Jednocześnie wskazał on na interes prawny skarżącej wyrażający się w tym, że skarżąca posiadając bierne i czynne prawo wyborcze, zamieszkując na terenie gminy miasta [...] jest zainteresowana, kto sprawuje władzę samorządową w jej imieniu, kto zasiada w radzie gminy oraz czy osoba wybrana na to stanowisko jest uprawniona do posiadania mandatu. W ocenie skarżącej odmowa przyznania jej interesu prawnego w tej sprawie polegającego na "uczestniczeniu i złożeniu skargi oznaczałoby wprost, że osoba której Konstytucja RP przyznaje prawo do wybierania członków władz samorządowych nie może uczestniczyć w postępowaniu, które ma na celu zbadanie, czy członek władz samorządowych może sprawować swój mandat w sytuacji, gdy w opinii skarżącej łamie prawo". W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o jej oddalenie. Wskazała, że brak jest podstawy prawnej dla podjęcia przez radę gminy uchwały odmawiającej stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego. Jednocześnie podniosła, że nie zachodziły w tej sprawie przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego Z. D., dlatego zdecydowała o przedstawieniu swojego stanowiska w formie oświadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.). Stosownie do art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie jedynie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Na podstawie § 3 tego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Możliwe jest również zaskarżenie do sądu administracyjnego uchwał organu gminy na zasadzie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm., określanej dalej jako u.s.g.). Przepis ten stanowi bowiem, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skarga dotyczy pisma zatytułowanego jako oświadczenie Rady Miasta z dnia [...] marca 2010 r. uznające zarzuty M. G. za bezzasadne i stwierdzające, że nie zachodzą żadne przesłanki do wygaśnięcia mandatu radnego Z. D. Podkreślenia wymaga, że pełnomocnik nie wykazał, aby w tej sprawie została wydana przez radę miasta uchwała, a z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby organ wydał uchwałę w tym przedmiocie. Na mocy art. 190 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1547 ze zm., określana dalej jako ordynacja) rada gminy w razie stwierdzenia naruszenia ustawowego zakazu łączenia mandatu radnego z wykonywaniem określonych w odrębnych przepisach funkcji lub działalności, podejmuje uchwałę stwierdzającą wygaśnięcie mandatu, najpóźniej w okresie trzech miesięcy od wystąpienia przyczyny wygaśnięcia mandatu. Zwrócić należy uwagę, że ordynacja nie przewiduje możliwości podjęcia przez radę miasta uchwały w sprawie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia mandatu. Wbrew stanowisku skarżącej nie jest możliwe zaskarżenie na zasadzie art. 101 ust. 1 u.s.g. wyżej opisanego pisma nazwanego oświadczeniem rady miasta, podjętego w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego. Pismo to nie stanowi bowiem rozstrzygnięcia sprawy z zakresu administracji, nie jest bowiem zarządzeniem lub uchwałą, dlatego nie podlega ono zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wyłączenie spod właściwości sądów administracyjnych pism organów samorządu terytorialnego w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego powoduje, że wniesiona w tym przedmiocie skarga jest niedopuszczalna i w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.