II SA/Rz 353/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r. , nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania tej decyzji - p o s t a n a w i a - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. SA/Rz 353/13 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi T. P. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], którą uchylono w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] i jednocześnie nakazano T. P. rozbiórkę tymczasowego obiektu budowlanego o wymiarach zewnętrznych 5,79 m x 2,39 m z tarasem o wymiarach 1,83 m x 5,79 m i 1,53 m x 4,22 m o funkcji rekreacyjnej zlokalizowanego na części działki nr 296 położonej w miejscowości P. W skardze na wyżej opisaną decyzję skarżący T. P. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że wykonanie decyzji objętek skargą spowoduje dla niego trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/2006, Lex Polonica nr 1241556). Sąd podziela stanowisko zaprezentowane w postanowieniu NSA z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 476/11, że rozbiórka obiektu budowlanego przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że może się okazać, iż decyzja o nakazie rozbiórki była wadliwa, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem zaskarżonej decyzji. Dokonanie przez skarżącego rozbiórki budynku tymczasowego obiektu budowlanego o funkcji rekreacyjnej, może istotnie spowodować dla niego trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., gdyż zrealizowanie na nowo takiego obiektu zazwyczaj wiąże się ze stosunkowo dużymi nakładami, nawet jeśli nie finansowymi, to nakładami siły. W konsekwencji, mimo iż rozebranie przedmiotowej konstrukcji nie musi wiązać się ze znaczną szkodą dla skarżącego, to jednak jego ponowne wykonanie wymagałoby niewątpliwie poniesienia przez skarżącego znacznego nakładu pracy (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 276/05). Następstwa zaskarżonej decyzji bowiem raz zaistniałe, mogą rzeczywiście spowodować istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, zaś powrót do stanu poprzedniego (z przed rozbiórki) może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Powyższe ustalenia legły u podstaw, wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.