II SA/Rz 359/08
PostanowienieWSA w Rzeszowie2008-10-29
Skład orzekający: Stanisław Śliwa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu, jeśli skarżący mimo wezwania nie uiścił należnego wpisu i nie uzupełnił braków formalnych?Ratio decidendi
Skarga jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega obowiązkowi opłacenia. W przypadku nieuiszczenia należnego wpisu, mimo wezwania do jego uiszczenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.Stan faktyczny
K. W. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Skarga nie została opłacona i zawierała braki formalne. Pomimo wezwania do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków, skarżąca nie zastosowała się do wezwania, a jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony. W konsekwencji sąd postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 29 października 2008r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2008 roku, znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia - odrzucić skargę.
W dniu 5 maja 2008r. wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skierowana do tut. Sądu, skarga K. W. na decyzję tego organu z dnia [...] marca 2008r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] stycznia 2008r. znak: [...], która ustalała na rzecz B. D. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku produkcyjno-usługowego przeznaczonego do produkcji wyrobów piekarniczo-cukierniczych wraz z urządzeniami technicznymi, na określonych w niej działkach położonych w miejscowości N.
Od skargi powyższej nie został uiszczony należny wpis, jak też zawierała ona brak formalny, w związku z czym wezwano skarżącą (w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II w tut. Sądzie z dnia 11 czerwca 2008r.) do jej opłacenia przez uiszczenie kwoty 500 zł oraz do przedłożenia 11 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych – wskazując w przypadku obydwu rodzaju braków termin 7 dni na ich uzupełnienie oraz rygor odrzucenia skargi na wypadek niezastosowania się do treści wezwania.
W odpowiedzi na powyższe K. W. nadesłała brakujące odpisy skargi, jak też złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który postanowieniem Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie
z dnia 8 lipca 2008r. został załatwiony negatywnie.
Wobec sprzeciwu skarżącej, Sąd rozpoznał jej wniosek o przyznanie prawa pomocy na nowo, odmawiając jego uwzględnienia postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2008r.
W związku z faktem, iż postanowienie to nie zostało zaskarżone
w ustawowym terminie, Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wydał w dniu 18 września 2008r. zarządzenie, w którym wezwał wnoszącą skargę do wykonania jego poprzedniego zarządzenia tj. z dnia 11 czerwca 2008r.
Odpis zarządzenia z dnia 18 września 2008r. doręczony został K. W. w dniu 22 września 2008r., na co wskazuje podpis adresatki na zwrotnym potwierdzeniu jego odbioru.
Termin do jego wykonania upłynął zaś względem skarżącej bezskutecznie dnia 29 września 2008r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji w rozumieniu art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a. podlega obowiązkowi opłacenia. Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei według art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu.
Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż brak jest podstaw do nadania skardze K. W. dalszego biegu. Składająca ją nie uzupełniła bowiem braku fiskalnego tej skargi, mimo iż do dokonania powyższej czynności była wzywana, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach procesowych niezastosowania się do treści wezwania.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 220 § 1
i § 3 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło