II SA/Rz 360/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie zgody na sprzedaż nieruchomości w formie bezprzetargowej - postanawia - skargę odrzucić. II SA/Rz 360/06 Uzasadnienie Zaskarżoną uchwałą Rada Miejska [...] wyraziła m.in. zgodę na sprzedaż w drodze bezprzetargowej niezabudowanej nieruchomości położonej w U., oznaczonej jako działki nr 1867/8 i 1875/6 o łącznej powierzchni 0,1402 ha na rzecz właściciela działek nr 1865, 1866/1, 1866/2, 1867/1, 1867/2, 1867/3, 1867,5, 1867/7, 1874, 1875/2, 1875/5 i 1876. Sprzedaż opisanych działek które nie mogły być zbyte jako odrębne nieruchomości miała na celu poprawienie warunków zagospodarowania nieruchomości przyległych, stanowiących własność Spółki A. K. G. w złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze na powyższą uchwałę zarzuciła jej naruszenie prawa w postaci art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261 poz. 2603 ze zm.) przez bezprawne przyjęcie, że sprzedaż wymienionych w uchwale działek stanowiących drogę gminną w formie bezprzetargowej jest niezbędna do poprawienia warunków zagospodarowania wyłącznie nieruchomości stanowiących własność firmy A. Sp. z o.o., z pominięciem nieruchomości skarżącej w postaci działek nr 1871/2 i 1873. Na tej podstawie wniosła o stwierdzenie, że zaskarżona uchwała narusza prawo oraz interes skarżącej i interes Gminy [...], ewentualnie o uchylenie zaskarżonej uchwały jako sprzecznej z prawem. Rozpatrując wniesioną skargę Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142 poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą łub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W związku z treścią tego przepisu zasadniczą kwestią jest zatem ustalenie, czy zaskarżona uchwała jest aktem podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej, bowiem spełnienie tej przesłanki przesądza, czy wniesiona na nią skarga jest dopuszczalna. Przedmiotowa uchwała Rady Miejskiej [...] jest adresowana do indywidualnie oznaczonego adresata - właściciela działek oznaczonych numerami 1865, 1866/1, 1866/2, 1867/1, 1867/2, 1867/3, 1867,5, 1867/7, 1874, 1875/2, 1875/5 i 1876 i określa tylko jego uprawnienia - prawo nabycia w drodze bezprzetargowej nieruchomości oznaczonej jako działki nr 1867/8 i 1875/6. W przeciwieństwie do norm powszechnie obowiązujących, które mają charakter abstrakcyjny, regulują nieokreśloną liczbę przypadków i są kierowane do nieoznaczonego adresata, zaskarżony akt reguluje konkretną sprawę, co wyłącza możliwość jego uznania jako aktu wydanego z zakresu administracji publicznej, a tym samym jego zaskarżenia do sądu administracyjnego na podstawie powołanego przepisu. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem nie stanowi uchwały z zakresu administracji publicznej i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego oświadczenie woli gminy jako podmiotu prawa cywilnego, wyrażone w formie uchwały organu kolegialnego gminy, skierowane do oznaczonego podmiotu i w konkretnej sprawie (postanowienie NSA-OZ w Rzeszowie z 21 listopada 1996 r., SA/Rz 920/96, Prok. i Pr. 1998, nr 9, s. 48), również uchwała o oddaniu w najem konkretnego budynku czy sprzedaży określonej osobie oznaczonych praw majątkowych (wyrok SN z 26 listopada 1992 r., III ARN 74/92, OSNCP 1993, nr 10, poz. 172). Rada Miejska [...] podejmując przedmiotową uchwałę działała samodzielnie w imieniu gminy jako właściciela cywilnych praw majątkowych, a stosunek prawny jaki na tej podstawie powstał ma charakter stosunku cywilnoprawnego. Tym samym determinuje to właściwość sądów powszechnych do rozstrzygania powstałych na tym tle sporów. Ubocznie należy zauważyć, iż niezależnie od powyższego warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wyczerpanie środków zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. W przypadku uchwał lub zarządzeń podjętych przez organy gminy w sprawach z zakresu administracji publicznej konieczne jest - stosownie do powołanego art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym - wcześniejsze wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, a dopiero wobec jego bezskuteczności można zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Wezwanie takie z wnioskiem o uchylenie uchwały pismem z dnia 14 lutego 2006 r. wniósł pełnomocnik skarżącej - adw. D. S. W udzielonej pismem z dnia 8 marca 2006 r. odpowiedzi Przewodnicząca Rady Miejskiej [...] poinformowała pełnomocnika skarżącej, że zostanie ono rozpatrzone na sesji RM w miesiącu marcu 2006 r., co zostało następnie uszczegółowione pismem z dnia 22 marca 2006 r. określającym jej termin na dzień 31 marca 2006 r. Podpisana osobiście przez skarżącą skarga została nadana jako przesyłka polecona 27 marca 2006 r., a więc przed rozpatrzeniem wezwania przez Radę; mimo iż w aktach administracyjnych sprawy brak jest zwrotnych potwierdzeń odbioru kierowanych do pełnomocnika skarżącej pism należy domniemywać, że ich doręczenie nastąpiło przed nadaniem skargi, a tym samym nie została spełniona przesłanka wyczerpania dostępnych środków zaskarżenia. Jednak gdyby nawet przesłanka w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa była spełniona, pozostaje to i tak bez znaczenia dla rozpoznania skargi z uwagi na okoliczność, iż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 3 § 2 pkt 6 w związku z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.