II SA/Rz 367/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. z/s w [.] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z/s w [.] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [.] z dnia [.] lutego 2016 r. nr [.] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję skarżąca Spółka zawarła, skierowany do organu jak i Sądu, wniosek o wstrzymanie jej wykonania argumentując go "przede wszystkim wiarygodnością zarzutu wadliwości decyzji". Wykonanie decyzji może spowodować dla Spółki utratę płynności finansowej i wyrządzić znaczną i nieodwracalną szkodę. Poprzez zatrzymanie przez organy celne licznych automatów należących do Spółki oraz wymierzenie licznych kar i prowadzenie w związku z nimi postępowań egzekucyjnych jej kondycja finansowa została mocno naruszona. Ponosi ponadto duże straty m.in. z tego powodu, że nie osiąga zamierzonych zysków. Natomiast w przypadku wyeliminowania zaskarżonej decyzji uprzednio wyegzekwowane lub uiszczone kary podlegać będą zwrotowi wraz z odsetkami i ewentualnymi odszkodowaniami za pozbawienie Spółki możliwości osiągania zysku z zatrzymanych automatów, co znacznie obciąży budżet Państwa. Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2016 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej winien być należycie umotywowany pod kątem zdarzeń określonych w art. 61 § 3 Ppsa, jakkolwiek - mając na względzie postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13 - Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Rozpoznanie wniosku odbywa się jednak bez oceny zasadności skargi. Analiza akt sprawy, w tym uzasadnienia rozpoznawanego wniosku nie wskazują, aby strona skarżąca uprawdopodobniła, że w jej przypadku mogą zaistnieć negatywne zdarzenia określone w art. 61 § 3 Ppsa. Nie wykazano bowiem aktualnej rzeczywistej kondycji finansowej (majątkowej) Spółki, jak i tego, w jaki sposób przedstawiają się jej zdolności płatnicze. Nie ma nawet rzetelnej informacji o liczbie prowadzonych postępowań, w których nałożono na Spółkę kary pieniężne i jakie środki zostały już przez nią uiszczone (względnie wyegzekwowane lub zabezpieczone) tytułem nałożonych kar. Nie jest w końcu wiadome, jakie Spółka dotychczas osiągała dochody i do jakiego stopnia one zmalały wskutek wymienionych w skardze zdarzeń z jej udziałem, co ma rzekomo mieć wpływ na jej zdolności płatnicze i płynność finansową. Jak natomiast wyjaśniono powyżej, wbrew stanowisku Spółki Sąd rozpoznaje wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bez badania zasadności skargi, dlatego zarzuty skargi odnoszące się do kwestii legalności decyzji na obecnym etapie postępowania nie mogły być oceniane. Z podanych względów, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.