II SA/Rz 384/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. T. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. i A. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wypłaty odszkodowania za zajęte pod drogę nieruchomości postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżących adw. T. S. kwotę 285,48 zł. (dwieście osiemdziesiąt pięć złotych 48/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na które składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 234 zł. i naliczone od niej 22 % podatku od towarów i usług, tj. 51,48 zł. Wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2008 r. sygn. akt II SA/Rz 72/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę M. i A. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...], zaś wydanym przez referendarza sądowego tego Sądu postanowieniem z dnia 17 października 2008 r. o tej samej sygnaturze przyznano skarżącym prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata. W dniu 13 stycznia 2009 r. wpłynęła do Sądu (nadana w urzędzie pocztowym 7 stycznia) skarga kasacyjna od w/w wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia sporządzona przez wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką w R. dla skarżących i przez nich umocowanego adw. T. S. Postanowieniem z dnia 26 lutego 2009 r. WSA w Rzeszowie przywrócił skarżącym termin do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 20 sierpnia 2008 r., który to wyrok w wyniku rozpoznania tej skargi został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (wyrok z dnia 11 marca 2010 r. sygn. akt I OSK 711/09) a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji (do pełnienia czynności związanych z przyznanym skarżącym prawem pomocy przed NSA został wyznaczony przez ORA w W. adw. M. B.). Skierowany do NSA wniosek adw. T. S. o uzupełnienie wydanego przez ten Sąd wyroku o rozstrzygnięcie o kosztach procesu – w tym kosztach zastępstwa adwokackiego udzielonego z urzędu – został oddalony postanowieniem tego Sądu z dnia 15 kwietnia 2010 r. sygn. akt I OSK 711/09 ze wskazaniem, że kwestia ta należy do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych. W dniu 18 maja 2010 r. wpłynęło do WSA w Rzeszowie pismo ORA w R. z dnia 13 maja, w którym Dziekan tej Rady w związku z przeniesieniem siedziby Kancelarii adw. T. S. z R. do K., zwolnił go z obowiązku pełnomocnika dla skarżących, wyznaczając w jego miejsce adw. I. S. Wnioskiem z dnia 25 maja 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) adw. T. S. wniósł o zasądzenie na jego rzecz "kosztów zastępstwa adwokackiego udzielonego z urzędu za postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie, sporządzenie skargi kasacyjnej i udział przed Naczelnym Sadem Administracyjnym według norm przepisanych, które to w żadnej części nie zostały opłacone". Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 384/10 WSA w Rzeszowie uchylił zaskarżone przez M. i A. S. postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r. oraz poprzedzające je postanowienie Starosty [...] z dnia [...] września 2007 r. Nr [...]. Kolejnym wnioskiem z dnia 9 czerwca 2010 r. adw. T. S. wniósł o "uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 02.06.2010 r. (...) o rozstrzygnięcie o kosztach zastępstwa adwokackiego, udzielonego z urzędu przez adwokata T. S., które ani w całości, ani w części nie zostały opłacone, za postępowanie przed Wojewódzkim Sadem Administracyjnym w Rzeszowie, sporządzenie skargi kasacyjnej i udział przed Naczelnym Sądem Administracyjnym według norm przepisanych". Rozpoznając wniosek adw. T. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów zasady te reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2). Adw. T. S. został ustanowiony na etapie postępowania odwoławczego od wyroku Sądu I instancji z dnia 20 sierpnia 2008 r., w związku z czym może być mu przyznane wynagrodzenie tylko za czynności dokonane w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej od tego wyroku. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. W drugiej instancji, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do jej wniesienia jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia). Uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika związany ze skutecznym dla skarżących sporządzeniem skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną 130 % stawki minimalnej, tj. kwotę 234 zł. (180 zł. x 130 %). W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa opłatę o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia); zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wynosi ona 22 %, co od kwoty 234 zł. daje 51,48 zł. Pełnomocnik skarżących nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie a związanych z udzieloną pomocą prawną wydatków. W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.