II SA/Rz 384/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. M. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. i A. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wypłaty odszkodowania za zajęte pod drogę nieruchomości postanawia przyznać adw. M. B. kwotę 219,60 zł. (dwieście dziewiętnaście złotych 60/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na które składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 180 zł. i naliczone od niej 22 % podatku od towarów i usług, tj. 39,60 zł. Wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2008 r. sygn. akt II SA/Rz 72/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę M. i A. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...], zaś wydanym przez referendarza sądowego tego Sądu postanowieniem z dnia 17 października 2008 r. o tej samej sygnaturze przyznano skarżącym prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata. W dniu 13 stycznia 2009 r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna od w/w wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia sporządzona przez wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką w R. dla skarżących i przez nich umocowanego adw. T. S. Postanowieniem z dnia 26 lutego 2009 r. WSA w Rzeszowie przywrócił skarżącym termin do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 20 sierpnia 2008 r., który to wyrok w wyniku rozpoznania tej skargi został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (wyrok z dnia 11 marca 2010 r. sygn. akt I OSK 711/09) a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. W postępowaniu przed NSA skarżący M. i A. S. reprezentowani byli przez adw. M. B., wyznaczonego przez ORA w W. w miejsce adw. T. S. Do protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku przez Sąd II Instancji – podtrzymując skargę kasacyjną wniesioną przez adw. T. S. – adw. M. B. wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które to nie zostały opłacone w całości ani w części. W pkt 5 uzasadnienia swojego wyroku NSA wskazał, że nie rozpoznawał wniosku o zasądzenie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, ponieważ kwestia ta należy do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych - art. 254 § 1 w/z z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a. Rozpoznając w/w wniosek adw. M. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów zasady te reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2). Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. W drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. c w/w rozporządzenia). Uwzględniając charakter sprawy oraz związany z nią nakład pracy pełnomocnika obejmujący zapoznanie się z aktami oraz udział w rozprawie przed NSA, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną 75 % stawki minimalnej o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, tj. kwotę 180 zł. W oparciu o wskazane kryteria uznano, że jest ona adekwatna do wykonanych przez pełnomocnika czynności. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa opłatę o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia); zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wynosi ona 22 %, co od kwoty 234 zł. daje 51,48 zł. Adw. M. B. nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie a związanych z udzieloną pomocą prawną wydatków. W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.