II SA/Rz 415/10

Dnia 30 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 roku nr [...] w przedmiocie samowoli wykonanych robót budowlanych – postanawia – odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 11 maja 2010 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał J. M. do uiszczenia wpisu od wniesionej przez nią skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 roku nr [...] w przedmiocie samowoli wykonanych robót budowlanych, w kwocie 500 złotych. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Wobec ostatecznej odmowy przyznania skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie – postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2010 roku, sygn. akt II OZ 1125/10 – Przewodniczący, zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2010 roku wezwał J. M. do wykonania zarządzenia z dnia 11 maja 2010 roku poprzez uiszczenie wpisu od skargi. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż procesową konsekwencją jego niewykonania w terminie 7 dni, będzie odrzucenie skargi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 7 grudnia 2010 roku. Mimo upływu zakreślonego terminu wpis nie został uiszczony. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu. Skarżąca mimo wyraźnego wskazania o uzupełnienie jakich braków się ją wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania zarządzenia, nie uczyniła mu zadość. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.