II SA/Rz 437/12

Dnia 26 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2012 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] marca 2012r., nr [...] w przedmiocie podtrzymania stanowiska rady gminy - postanawia – odrzucić skargę. II SA/Rz 437/12 UZASADNIENIE W dniu [...] marca 2012 r., w wyniku wezwania S.G. do usunięcia naruszenia prawa i ponownego rozpatrzenia skargi na czynności Wójta Gminy Ł., Rada Gminy Ł. podjęła uchwałę nr [...], w której podtrzymała swoje stanowisko zawarte w uchwale z dnia [...] lutego 2012 r., Nr [...] W uchwale tej Rada Gminy Ł. uznała za bezzasadną skargę S.G. na działalność Wójta Gminy Ł. polegającą na niedopełnieniu obowiązku poprzez nie opublikowanie w Dzienniku Urzędowym Województwa aktu prawa miejscowego tj. uchwały Rady Gminy Ł. z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] w sprawie górnych stawek opłat ponoszonych przez właścicieli nieruchomości za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych oraz opróżniania zbiorników bezodpływowych jest bezzasadna. Uchwała z dnia [...] marca 2012r. został podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 239 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., określanej dalej jako k.p.a.). Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Stowarzyszenie [...] w Ł. złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na powyższą uchwałę Rady Gminy Ł. z dnia [...] marca 2012 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazano, że zaskarżona uchwała nie stanowi aktu, w stosunku do którego przysługuje prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zdaniem organu zaskarżona uchwała nie zalicza się do katalogu form działania administracji publicznej, określonych w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U z 2012 r., poz. 270, określanej dalej jako P.p.s.a.), w szczególności nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, ponieważ została podjęta w trybie unormowanym w dziale VIII, rozdziale II k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 § 3 P.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a; oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jeżeli zatem skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych, tzn. jeżeli zaskarżony akt ten lub czynność nie stanowi jednej z form wskazanych w art. 3 § 2 lub § 3 P.p.s.a., to skargę należy uznać za niedopuszczalną. Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądów administracyjnych, do skarg i wniosków na działalność organów państwowych i samorządowych, uregulowanych przepisami Działu VIII k.p.a., nie mają zastosowania przepisy dotyczące sądowej kontroli administracji publicznej. Skarga na zawiadomienie organu o sposobie załatwienia skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a., niezależnie od tego, jaka forma zostanie nadana temu zawiadomieniu, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (post. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004r., sygn. akt II SAB/Wa 193/04). Także z utrwalonego w tym zakresie stanowiska doktryny wynika, że zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem, ponieważ są to czynności niezaskarżalne do sądu administracyjnego. Skargi wniesione na podstawie art. 227 k.p.a. są załatwiane w postępowaniu jednoinstancyjnym, które kończy się podjęciem czynności materialno- technicznej, polegającej na zawiadomieniu skarżącego o sposobie załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z 1 grudnia 1998 r., III SA 1636/97, LexPolonica nr 338222). Takie zawiadomienie sposobie załatwienia sprawy, wydane na podstawie art. 238 § 1 k.p.a. powoduje zakończenie postępowania dotyczącego wniesionej skargi, a adresat takiego zawiadomienia może złożyć kolejną skargę, którą organ będzie miał obowiązek rozpatrzyć przy zastosowaniu trybu określonego w art. 239 k.p.a. Zarówno na zawiadomienie wydane w trybie art. 238 § 1 k.p.a, jak i na zawiadomienie wydane w trybie art. 239 k.p.a nie służy jednak skarga do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i z tej przyczyny podlega odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.