II SA/Rz 438/09

PostanowienieWSA w Rzeszowie2009-11-05

Skład orzekający: Maria Zarębska-Kobak, Ryszard Bryk, Małgorzata Wolska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy gmina, której organ wydał decyzję w pierwszej instancji, jest uprawniona do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego w tej samej sprawie?
Ratio decidendi
Gmina, której organ wydał decyzję w pierwszej instancji, nie może być traktowana jako strona postępowania administracyjnego w rozumieniu przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, gdyż oznaczałoby to łączenie uprawnień władczych z pozycją strony postępowania, co jest sprzeczne z zasadami postępowania administracyjnego.
Stan faktyczny
Gmina złożyła wniosek o zatwierdzenie podziału nieruchomości w celu wydzielenia drogi gminnej. Burmistrz Gminy wydał dwie decyzje zatwierdzające podział. Jedna z tych decyzji została zaskarżona przez E. P. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło obie decyzje i umorzyło postępowanie, uznając, że sprawa powinna być załatwiona w trybie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Gmina wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję SKO.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę Gminy [...] jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Zarębska- Kobak Sędziowie NSA Ryszard Bryk /spr./ NSA Małgorzata Wolska Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 5 listopada 2009 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie o podział nieruchomości -postanawia- odrzucić skargę II SA/Rz 438/09 U Z A S A D N I E N I E postanowienia z dnia 5.11.2009 r. W podaniu z dnia 31.03.2008 r., skierowanym do Burmistrza Gminy i Miasta [...], Gmina [...] wniosła o wydanie decyzji zatwierdzającej podział kilkudziesięciu działek, położonych na terenie N. w celu wydzielenia projektowanej drogi gminnej lokalnej łączącej teren Osiedla [...] z drogą krajową nr [...] L.-R. o szerokości w linii rozgraniczającej 15 metrów. /k. 1 akt adm. I instancji/ Wniosek z upoważnienia Burmistrza z dnia 6.12.2006 r. podpisał Z. D. – Kierownik Referatu Gospodarki Nieruchomościami. Wskazany wniosek został zmieniony wnioskami z dnia 9.06.2008 r. i 28.07.2008 r. przez wyłączenie działek nr 4501/1, 4501/2, 4503 i 4506/2. We wniosku zaznaczono, aby podziału działek dokonać w trybie art. 97 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603, ze zm./. Burmistrz Gminy i Miasta [...] w dniu [...].12.2008 r. wydał w przedmiotowej sprawie administracyjnej dwie decyzje. W pierwszej, o numerze: [...], zatwierdził podział 21 działek, w tym działek o numerach 4495/8 i 4497/2, stanowiących współwłasność łączną C. i E. P. /k. 20 akt adm. I instancji/. Drugą, o numerze :[...], zatwierdził podział działek o numerach: 4481/1, 4482/1, 4483/1. /k. 19 akt adm. I instancji/. W podstawach prawnych decyzji powołał art. 93 ust. 1, 2, 3, 4 i 5, art. 96 ust. 1 i 4 i art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603, ze zm./. Od decyzji oznaczonej numerem [...], wniósł odwołanie E. P. /k. 21 akt adm. I instancji/. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania E. P., decyzją z dnia [...].02.2009 r., Nr [...] uchyliło w całości zaskarżone decyzje i umorzyło postępowanie w pierwszej instancji. Z części wstępnej decyzji organu odwoławczego wynika, że odwołanie odnosi się do decyzji o numerach [...] i [...]. Umorzenie postępowania w sprawie zatwierdzenia podziału działek, Kolegium motywowało tym, że decyzje organu I instancji zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa, gdyż sprawa budowy nowej publicznej drogi gminnej powinna być załatwiona w trybie ustawy z dnia 10.04.2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych /Dz. U. nr 80, poz. 721/. Na decyzję organu odwoławczego z dnia [...].02.2009 r., Gmina [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, w której zanegowała stanowisko organu odwoławczego. Wymieniony Sąd zważył, co następuje: Skarga Gminy [...] jest niedopuszczalna. Zasadnicza kwestia sprowadza się do pytania, czy organ gminy, który był wnioskodawcą i wydał w pierwszej instancji decyzje w sprawie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego w tej sprawie? Zdaniem Sądu in merito, odpowiedź na tak postawione pytanie może być tylko negatywna. Na tle art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz. U. Nr 74, poz. 368, ze zm./ oraz na kanwie art. 50 § 1 obecnie obowiązującej ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm./, nazwanej dalej skrótem p.p.s.a. w orzecznictwie jak również w doktrynie utrwaliło się zapatrywanie, że w jednym postępowaniu nie może występować łączenie uprawnień władczych w zakresie rozstrzygnięcia /imperium/ i uprawnień strony postępowania. /dla przykładu por. postanowienie NSA z dnia 24.01.1997 r., IV SA 802/95 – ONSA nr 4/1997 r., poz. 179, uchwała 5 sędziów NSA z dnia 9.10.2000 r., OPK 14/00 – ONSA nr 1/2001, poz. 17, postanowienie NSA z dnia 1.02.2006 r. sygn. akt I OSK 386/05 i z dnia 2.03.2006 r., II GSK 387/05, LEX 197511 oraz Jan Paweł Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Lexis-Nexis", W-wa 2008 r., str. 164, Wojciech Chróścielewski – Organ administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym, Dom Wydawniczy ABC, W-wa 2002 r., str. 241/. Powołany W. Chróścielewski uważa, że wydawanie przez organy gminy decyzji administracyjnej gdy gmina jest stroną postępowania administracyjnego, byłoby jaskrawo sprzeczne z zasadą prawdy obiektywnej, bowiem istotą postępowania jest przecież dokładne wyjaśnienie i ustalenie stanu faktycznego sprawy i zastosowanie adekwatnej do tego stanu normy prawa materialnego. Takie czynności organu muszą się odbywać w trakcie bezstronnie prowadzonego postępowania wyjaśniającego, nie dotkniętego presją lokalnych, pozaprawnych nacisków. Zwieńczeniem przedstawionego orzecznictwa jest wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29.10.2009 r., sygn. akt K 32/08, który po rozpatrzeniu wniosku Rady Gminy i Miasta [...] stwierdził, że art. 50 § 1 p.p.s.a. w zakresie, w jakim pozbawia gminę prawa wniesienia skargi na decyzję organu wyższej instancji wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez wójta /burmistrza, prezydenta/ tej gminy w sytuacji, gdy decyzja organu odwoławczego ma wpływ na prawa i obowiązki tej gminy lub jej organów – jest zgodny z art. 165 Konstytucji RP. Akceptując przedstawioną linię orzecznictwa, Sąd in merito przyjął, że skoro Burmistrz Gminy i Miasta [...] wydał decyzje w sprawie, zatem Gmina [...] w tej sprawie nie może być traktowana jako strona postępowania i wobec tego nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi. Z podanych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę, jako niedopuszczalną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło