II SA/Rz 44/06
PostanowienieWSA w Rzeszowie2006-07-13
Skład orzekający: Jerzy Solarski, Stanisław Śliwa, Małgorzata Wolska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sprawie dotyczącej odmowy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego, gdy akt administracyjny nie jest dotknięty wadą nieważności, wiąże sąd administracyjny?Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest związany cofnięciem skargi przez stronę, jeśli czynność ta nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W takiej sytuacji sąd umarza postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego S. W. przez organ I instancji, co zostało utrzymane w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego. S. W. zaskarżył decyzję SKO do WSA, argumentując, że jego niepełnosprawność została orzeczona od daty, która uniemożliwiła mu wcześniejsze złożenie wniosku. Następnie S. W. cofnął skargę do WSA.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski Sędziowie NSA Stanisław Śliwa /spr./ NSA Małgorzata Wolska Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe
do postanowienia z dnia 13 lipca 2006 r.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 17 pkt 1 i art. 138 § 1 pkt 1 KPA oraz art. 24 ust. 2 i art. 16 ust. 6 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania S. W. od wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej decyzji z dnia [...] października 2005 r., Nr [...] odmawiającej S. W. przyznania zasiłku pielęgnacyjnego od 29 kwietnia 2005 r. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W jej uzasadnieniu podano, że wskazaną decyzją organ I instancji odmówił wnioskodawcy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego od dnia 29 kwietnia 2005 r. Przyczyną odmowy był fakt, że wniosek wraz z dokumentami S. W. złożył w dniu 22.09.2005 r. Ponadto zasiłek pielęgnacyjny nie może zostać wnioskodawcy przyznany, gdyż zgodnie z art. 75 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 1998 r., Nr 162, poz. 1118 z późn. zm.) osobie uprawnionej do świadczeń emerytalno-rentowych (taką jest wnioskodawca) przysługuje dodatek pielęgnacyjny, jeżeli osoba ta została uznana za całkowicie niezdolną do pracy oraz samodzielnej egzystencji albo ukończyła 75 lat życia, zaś dodatek taki od 1 września 2005 r. został przyznany S. W. Zasiłek pielęgnacyjny nie może być wypłacany w zbiegu z dodatkiem pielęgnacyjnym, co wynika z art. 16 ust. 6 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Organ orzekający wskazał ponadto, że w rozpoznawanej sprawie nie ma zastosowania przepis art. 24 ust. 3 a ustawy o świadczeniach rodzinnych, gdyż w sprawie tej nie stwierdzono kontynuacji poprzedniego orzeczenia, bowiem ani ZUS, ani organ właściwy przed dniem 1 września 2005 r. nie wypłacał S. W. zasiłku pielęgnacyjnego.
W odwołaniu od tej decyzji S. W. powołał się na treść orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia 11.12.2005 r. i wyroku sądowego, który określa trwanie stopnia niepełnosprawności od 29.04.2005 r.
Organ II instancji uznał, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Wypłatę zasiłku pielęgnacyjnego ustala się od miesiąca w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami (art. 24 ust. 2 ustawy). Z materiału dowodowego sprawy, a szczególnie z wniosku o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego wynika, że został on złożony w dniu 22.09.2005 r. Zasadne jest zatem ustalenie przez organ pierwszej instancji, że prawo do wnioskowanego zasiłku pielęgnacyjnego S. W. nabył od miesiąca września 2005 r.
Zasiłek pielęgnacyjny nie może zostać jednak przyznany, z uwagi na przepis art. 16 ust. 6 ustawy, który stanowi iż zasiłek ten nie przysługuje osobie uprawnionej do dodatku pielęgnacyjnego. Z treści pisma ZUS Oddział [...] Inspektorat [...] z dnia 10.10.2005 r. wynika, że S. W. od dnia 1.09.2005 r. został przyznany dodatek pielęgnacyjny z tytułu ukończenia 75 lat życia. Żądanie wyrównania zasiłku za okres od dnia 29 kwietnia 2005 r. nie podlegało natomiast uwzględnieniu w postępowaniu odwoławczym, ponieważ nie znajduje oparcia w przytoczonych wyżej przepisach ustawy, a także okolicznościach faktycznych sprawy.
W sprawie nie może mieć zastosowania przepis art. 24 ust. 3a ustawy, gdyż we wcześniejszym okresie odwołujący się nie składał wniosku o ustalenie prawa do tego świadczenia, zaś ZUS, ani organ pierwszej instancji nie wypłacał odwołującemu zasiłku pielęgnacyjnego przed dniem 1 września 2005 r.
Powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zaskarżył S. W. nie wskazując kierunku jej weryfikacji. W uzasadnieniu podał, że nie zgadza się z odmową, bowiem wyrok sądu z 28.07.2005 r. określa jego niepełnosprawność od dnia 29.04.2005 r. Wyrok uprawomocnił się 14.08.2005 r., a on otrzymał go 5.09.2005 r. Nie mógł więc wniosku o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego złożyć wcześniej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 5.06.2006 r. S. W. cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Stosownie do przepisu art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący
może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za
niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzyma
nie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W związku z cofnięciem skargi przez S. W., Sąd stwierdził, że czynność ta nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, dlatego cofnięciem tym Sąd jest związany.
W takiej sytuacji należało na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt
1 ppsa umorzyć postępowanie sądowe.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło