II SA/Rz 446/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk SO (del.) Tomasz Smoleń Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 10 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. na decyzję Państwowego Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych uchybień -skargę oddala- II SA/Rz 446/09 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi jest decyzja Państwowego Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...].04.2009 r. nr [...] wydana w wyniku odwołania A. sp. z o.o. z siedzibą w K. od decyzji /nakazu/ Inspektora Pracy co do pkt. 1 w sprawie wykonania naprawy popękanej, dziurawej i nierównej nawierzchni posadzki w hali maszynowni Zakładu A. sp. z o.o. w K. – utrzymująca w mocy w tej części zaskarżoną decyzję. W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji powołano przepis art. 138 §1 pkt 1 i 2 k.p.a. Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych sprawy wynika, że w nakazie z dnia [...].02.2009 r. nr [...] Inspektor Pracy w pkt 1 zobowiązał Spółkę do wykonania naprawy popękanej, dziurawej i nierównej nawierzchni posadzki hali maszynowi Zakładu A. sp. z o.o. w K., zakreślając termin wykonania do 31.03.2009 r. W odwołaniu od w/w nakazu co do pkt 1 Spółka wniosła o jego uchylenie wyjaśniając, że nawierzchnia posadzki w hali nie stwarza niebezpieczeństwa dla zdrowia i życia pracujących tam pracowników. Nadto Spółka wskazała, że planuje przebudowę tej hali, z jednoczesnym odnowieniem posadzki, której nakaz dotyczy, zatem naprawa jej jest niecelowa. Rozpoznając odwołanie organ odwoławczy – Państwowy Okręgowy Inspektor Pracy nie uwzględnił odwołania. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że zgodnie z art. 214 § 2 kodeksu pracy pracodawca jest zobowiązany utrzymywać obiekty budowlane i znajdujące się w nich pomieszczenia pracy, a także tereny i urządzenia z nim związane w stanie zapewniającym bezpieczne i higieniczne warunki pracy. Przepis § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26.09.1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy /Dz. U. z 2003 r., nr 169, poz. 1650, ze zm./ stanowi, że w pomieszczeniach oraz na drogach znajdujących się w obiektach budowlanych podłogi powinny być stabilne, równe, nie śliskie, nie pylące i odporne na ścieranie oraz nacisk, a także łatwe do utrzymania w czystości. Z ustaleń dokonanych przez Inspektora Pracy wynika, że posadzka w hali maszyn nie spełnia w/w wymogów. Posadzka w hali maszynowni w/w Zakładu jest nierówna, popękana, ma liczne ubytki. Tym samym stwarza zagrożenie wypadkowe, zwiększa ryzyko potknięcia się przez pracowników oraz utrudnia utrzymanie czystości w hali. Zarzuty podnoszone przez skarżącego, a w szczególności, że planuje w przyszłości remont hali, nie mogą być zaakceptowane przez organ nadzoru, zważywszy na fakt, że organy inspekcji są powołane do zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżąca A. sp. z o.o. w K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W argumentach skargi przyznała fakt, że faktycznie posadzka jest popękana i posiada pewne nierówności, natomiast brak jest podstaw do przyjęcia, że stanowi bezpośrednie zagrożenie dla pracujących tam osób, zważywszy na fakt, że taki stan był wcześniej przy wcześniejszej kontroli i inspektor tego nie zarzucił. W ocenie skarżącej ryzyko wypadku pracowników Spółki jest większe w drodze do pracy aniżeli w czasie wykonywania jej na hali objętej nakazem, zważywszy, że jakość dróg publicznych budzi wielkie zastrzeżenia. Następny zarzut jaki wskazuje w skardze, tj. nieuwzględnienie kondycji finansowej Spółki, zważywszy że Spółka planuje remont tej hali, w nieokreślonym przez nią terminie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: skarga jest nieuzasadniona. Kontrola tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ zwana dalej P.p.s.a. nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga , jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia /art. 135 ustawy/. W przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt /decyzja, postanowienie/ wydany został z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć wpływ na wynik sprawy , naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania /art. 145 § 1 pkt 1 lit.a-c P.p.s.a./ lub stwierdzenia jego nieważności /art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a./ eliminuje taki akt z obrotu prawnego poprzez jego uchylenie lub stwierdzenie nieważności. W przeciwnym wypadku skarga podlega oddaleniu /art. 151 P.p.s.a./. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w takim właśnie zakresie Sąd uznał ,że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji prawa nie narusza. Stan faktyczny sprawy jest niekwestionowany i sprowadza się do stwierdzenia, że przeprowadzona kontrola w dniach 29 stycznia 2009 r i 6 lutego 2009 r przez inspektora pracy w/w Spółce wykazała między innymi, że w hali maszynowni przy stanowiskach pracy posadzka jest popękana, dziurawa, nierówna zatem nie spełnia wymogu określonego w przepisie § 16 ust.1 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. /Dz.U. z 2003 r. Nr 169 poz. 1650 ze zm./. W ocenie inspektora stan nawierzchni posadzki stwarza zagrożenie wypadkowe, zwiększa ryzyko potknięcia się przez pracowników oraz utrudnia utrzymanie jej w odpowiedniej czystości. Wydany nakaz inspektor pracy wydał w oparciu i art. 11 pkt 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy /Dz.U. z 2007 r. Nr 89 poz. 589/ art. 207 § 1 i 2, 214 § 2 Kodeksu pracy, §16 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. /Dz.U. z 2003 r. Nr 169 poz.1650 ze zm./. Zarzuty odwołania jak i skargi sprowadzają się do nie uwzględnienia przez organy orzekające w sprawie kondycji finansowej w/w Spółki oraz planowanej przez Spółkę przebudowy w/w hali również w tym wykonanie odnowy popękanej posadzki. W ocenie Sądu zarzuty skargi jak i odwołania w świetle wyżej powołanych przepisów nie znajdują uzasadnienia. Nakaz będący przedmiotem skargi wydany został przez uprawniony organ, w przewidzianej do tego formie oraz w granicach ustawowego umocowania. W myśl art.10 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy /Dz.U. z 2007 r. Nr 89 poz. 589 ze zm./ do zakresu działania Państwowej Inspekcji Pracy należy w szczególności nadzór i kontrola przestrzegania przez pracodawców prawa pracy, w szczególności przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów dotyczących stosunku pracy, wynagradzania za pracę i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy, czasy pracy, urlopów, uprawnień pracowników związanych z rodzicielstwem, zatrudnienia młodocianych i osób niepełnosprawnych. Art. 11 pkt 1 w/w ustawy stanowi, że w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa pracy lub przepisów dotyczących legalności zatrudnienia właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy są uprawnione do nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie w przypadku , gdy naruszenie dotyczy przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Nakaz z dnia [...] lutego 2009 r. nr rej. [...] inspektora pracy wydany został w związku ze stwierdzonymi uchybieniami dotyczącymi naruszenia przepisów dotyczących zasad bezpieczeństwa i higieny pracy określonych w przepisie § 16 ust.1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r /Dz.U. z 2003 r Nr 169 poz.1650 ze zm./, który stanowi, że w pomieszczeniach oraz na drogach znajdujących się w obiektach budowlanych podłogi powinny być stabilne, równe, nieśliskie, niepylące i odporne na ścieranie oraz nacisk a także łatwe do utrzymania czystości. Przenosząc powyższą regulacje prawną na niekwestionowany stan faktyczny sprawy , wydany nakaz w ocenie Sądu jest prawidłowy a podnoszone zarzuty nie znajdują wsparcia w/w regulacji prawnej. Ubocznie Sąd zauważa, że w podstawie prawnej organ I instancji wskazał wadliwie przepis § 16 ust.1 Kodeksu pracy, zamiast § 16 ust.1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. /Dz.U. z 2003 r. Nr 169 poz.1650 ze zm./, natomiast organ II instancji w postawie prawnej powołał przepis art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. zamiast 138 § 1 pkt 1 k.p.a. jednak wady powyższe nie mają istotnego wpływu na wynik sprawy. Reasumując w ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa, natomiast zawarte w skardze zarzuty nie doprowadziły do podważenia jej legalności. Z tych przyczyn skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.