II SA/Rz 455/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku P.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P.S. na decyzje Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości - p o s t a n a w i a - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Opisaną w sentencji postanowienia decyzją Wojewoda [...] uchylił zaskarżoną odwołaniem decyzję Starosty Powiatu [...] i udzielił [...] S.A. z/s w [...], Oddziałowi w [...], zezwolenia na czasowe zajęcie stanowiącej własność P.S. nieruchomości, oznaczonej jako działka nr 806 w [...], w celu wykonania czynności związanych z rekonstrukcją odwiertu [...] oraz zapewnieniu dojazdu umożliwiającego wykonanie tych czynności. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że udostępnieniu podlegać będzie fragment działki o powierzchni 4335 m2, w tym obszar wokół odwiertu o powierzchni 3199 m2. W piśmie procesowym z dnia 16 maja 2018 r. skarżący zwrócił się do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając zgłoszone żądanie podał, że wykonanie zaskarżonej decyzji – rekonstrukcji odwiertu, wykonanie dojazdu oraz zagospodarowania placu wokół odwiertu, spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz może spowodować wyrządzenie znacznej szkody po stronie wnioskodawcy. Skarżący na działce objętej planowaną rekonstrukcją prowadzi bowiem hodowlę danieli, zaś planowany rodzaj oraz zakres prac, jak również metodyka ich wykonania, w tym wykonywanie części prac ciężkim sprzętem budowlanym, wpłynie negatywnie na warunki utrzymania zwierząt, a w konsekwencji spowoduje gorsze wskaźniki rocznego przyrostu zrealizowanego, problemy zdrowotne, w tym spadek masy ciała osobników, a także niską masę i deformacje ciała rodzących się cieląt. Zdaniem skarżącego, wskazane wyżej okoliczności są istotne, gdyż Spółka planuje wykonać prace na ww. nieruchomości w okresie wykotu zwierząt. Do pisma procesowego skarżący dołączył kopie dwóch ekspertyz sporządzonych przez pracowników naukowych Uniwersytetu [...] w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, wniosek powinien być należycie umotywowany, jakkolwiek Sąd winien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy (zob. postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. II FPS 9/13). Rozpoznanie wniosku odbywa się jednak bez oceny zasadności skargi. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Na skarżącego nałożono bowiem podlegający egzekucji obowiązek o charakterze niepieniężnym (obowiązek udostępnienia Spółce nieruchomości w celu wykonania na niej prac), a decyzja wydana w tym przedmiocie jest ostateczna. Ponadto, objęta wnioskiem skarżącego decyzja została wydana na podstawie art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 121 z późn. zm.), a zatem – zgodnie z art. 9 tej ustawy – brak jest po stronie organu obowiązku wstrzymania jej wykonania w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Tym samym, wniosek skarżącego podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Wprawdzie dołączone do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji kopie ekspertyz nie dotyczą wprost hodowli danieli na działce skarżącego lecz hodowli prowadzonej na działkach sąsiednich przez inny podmiot, a ponadto jedna z nich (ekspertyza prof. dr hab. P.B. i dr inż. M.H.) nie została podpisana przez biegłych, względnie potwierdzona za zgodność przez zawodowego pełnomocnika skarżącego, niemniej uwzględniając materiał dowodowy zgromadzony w nadesłanych aktach administracyjnych Sąd uznaje za prawdopodobną zawartą we wniosku argumentację o możliwości negatywnego wpływu realizacji zamierzenia objętego zaskarżoną decyzją na hodowlę zwierząt na działce skarżącego. Istotny był zawłaszcza opisany przez specjalistów wpływ związanych z hałasem i wibracjami robót na daniele. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, wykonanie zaskarżonego aktu może spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu art. 61 § 3 Ppsa, a jak wyżej wskazano, nie chodzi o wykazanie ponad wszelką wątpliwość a uprawdopodobnienie ich zaistnienia w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu. W realiach opisywanej sprawy nie ulega bowiem wątpliwości, że wykonanie drogi dojazdowej z płyt betonowych, placu dla wiertni z płyt betonowych oraz ogrodzenie go, a także remont istniejących urządzeń infrastruktury w celu przywrócenia ich sprawności technicznej, może mieć negatywny wpływ na hodowane na działce skarżącego płochliwe zwierzęta. Trzeba mieć na względzie, że jak wynika z akt sprawy w sąsiedztwie planowanej inwestycji znajduje się wodopój dla tych zwierząt, zaś okolice działki nr 806 nie są terenami zindustrializowanymi lub zamieszkałymi przez człowieka (geoportal.gov.pl). Nie można wykluczyć, że istotnie prowadzenie planowanych prac w trakcie wykotów będzie miało duży wpływ na żywe zwierzęta taki jak: poronienia łani, ich jałowienie, cherlactwo młodych osobników, niska masa urodzenia cieląt. W efekcie – jak podał skarżący powyższe może doprowadzić do likwidacji prowadzonej w tym miejscu przez niego działalności gospodarczej. W ocenie Sądu biorąc pod uwagę, że opisane skutki dotyczyć mają także istot żywych, w tych okolicznościach można je traktować jako trudne do odwrócenia. Z powyższych względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł, jak w sentencji postanowienia.