II SA/Rz 459/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Sędziowie WSA Robert Sawuła NSA Stanisław Śliwa Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 19 listopada 2009 r. sprawy ze skargi C. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów -skargę oddala- Decyzją z dnia [..] marca 2009 r., [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. /dalej PWINGiK w R./ utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu S. z dnia [..] października 2008 r., [...] odmawiającą wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta S.W. obręb nr [..] C. zmiany powierzchni ogólnej działki nr [...]/1. W podstawie prawnej decyzji organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. nr 98, z 2000 r., poz. 1071 ze zm./ dalej: k.p.a. oraz art. 20 ust. 1 i 2, art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. nr 240, z 2005 r., poz. 2027 ze zm./ dalej: prawo geodezyjne. W uzasadnieniu decyzji PWINGiK w R. wskazał, że odwołanie C.K. nie mogło być uwzględnione, gdyż decyzja spełnia prawem określone wymogi i nie narusza prawa materialnego ani formalnego. Szczególnie organ odwoławczy podkreślił, że Starosta Powiatu S. wykonał zalecenia zawarte w uzasadnieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 stycznia 2008 r., sygn. II SA/Rz 607/07 oraz zastosował przyjętą tam wykładnię przepisów regulujących sposób wprowadzania zmian w operacie ewidencji gruntów. Organ pierwszej instancji podjął starania celem ustalenia właściwego stanu faktycznego sprawy. Wezwał odwołującego się o przedłożenie stosownych dokumentów geodezyjnych, z których wywodzi on swoje żądania w zakresie zmian, które powinny być wprowadzone do operatu ewidencyjnego. Organ sprawdził stan dokumentacji historycznej dotyczącej działki nr [..]/1 i działek z nią sąsiadujących, a wobec stwierdzenia, że zgromadzony materiał geodezyjny nie jest wystarczający do jednoznacznego wypowiedzenia się w przedmiocie objętym odwołaniem, przeprowadził pomiar kontrolny działki nr [..]/1 z określeniem przebiegu granic między tą działką, a działkami sąsiednimi. Na tej podstawie wyznaczono powierzchnię działki nr [..]/1, która jest mniejsza o 9 m2 w stosunku do pierwotnej, a wykazana różnica w powierzchni jest skutkiem zastosowania dokładniejszej metody wyliczenia powierzchni w ramach prowadzonego postępowania modernizacyjnego. Wykazanie takiej różnicy, w ocenie organu odwoławczego nie narusza prawa i z tego powodu odwołanie należało uznać za niezasadne. Z rozstrzygnięciem PWINGiK w R. nie zgodził się C.K., który w skardze do Wojewódzkiego zarzucił skarżonej decyzji naruszenie art. 10 § 1 k.p.a., art. 79 k.p.a. Naruszenie przepisów postępowania polegało na wydaniu skarżonej decyzji w oparciu o zdekompletowany, nieczytelny materiał dowodowy, który nadto nie spełnia formalnych wymogów określonych w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Skarżący wskazał, że organy geodezyjne nie wykonały zaleceń WSA w Rzeszowie zawartych w wyroku z dnia 28 stycznia 2008 r. Takie działania doprowadziły do naruszenia zasady praworządności wymienionej w art. 7 k.p.a. Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie w całości decyzji PWINGiK w R. z dnia [..] marca 2009 r. i poprzedzającej ją decyzji Starosty Powiatu S. z dnia [..] października 2008 r. odmawiającej wprowadzenia do ewidencji gruntów zmiany w zakresie powierzchni działki nr [..]/1. Jako wniosek uzupełniający skarżący sformułował żądanie zachowania ważności danych ewidencyjnych sprzed 2000 roku oraz o orzeczenie na jego rzecz kosztów postępowania sądowego. W obszernym uzasadnieniu skargi, mającym w znacznej mierze charakter historyczny, wskazujący na przebieg postępowania w sprawie zmian powierzchni działki nr [..]/1, skarżący umotywował żądania skargi, przy czym argumentacja przez niego wskazana odwołuje się do ogólnych twierdzeń na temat wadliwości prowadzonego postępowania i nawiązuje do licznych wątków podnoszonych we wcześniejszych pismach skarżącego. PWINGiK w R. odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie ze wskazaniem argumentacji jak w uzasadnieniu własnej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej: p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy. Wychodząc z tak określonego zakresu sądowej kontroli Sąd stwierdza, że skarga C.K. nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Starosty Powiatu S. zapadła w następującym stanie faktycznym. Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 607/07 WSA w Rzeszowie stwierdził nieważność części decyzji PWINGiK w R. i poprzedzającej ją decyzji Starosty S. z dnia [..] marca 2007 r., [...] dotyczącej powierzchni użytków B i R II na działce [..]/1. W części Sąd uchylił te decyzje, przy czym to orzeczenie objęło powierzchnię działki nr [..]/1. W pozostałym zakresie Sąd oddalił skargę C.K. na wskazane wcześniej rozstrzygnięcie. Konsekwencją wyroku było wyznaczenie zakresu sprawy, który sprowadził się do rozważenia okoliczności związanych z powierzchnią działki nr [..]1, gdyż tą część orzeczenia organów wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Uchylając decyzje obu instancji w tym zakresie Sąd zobowiązał organy do podjęcia określanych działań procesowych, które usunęłyby stwierdzone naruszenia. W tym celu Sąd wskazał w wytycznych konieczność podjęcia następujących działań: - wezwanie skarżącego do przedłożenia posiadanych dokumentów dotyczących granic działki [..] i [..]/3 podziału działki [..], dokonanych wcześniej pomiarów, - sprawdzenie i ustalenie stanu dokumentów geodezyjnych znajdujących się w operacie opisowo-kartograficznym, - rozważenie czy istniejąca dokumentacja pozwala rozstrzygnąć sprawę powierzchni działki nr [..]/1 oraz przebiegu granic między tą działką, a działkami sąsiednimi oraz w przypadku gdyby ta dokumentacja była nie wystarczająca, - wykonanie pomiaru kontrolnego granic działek objętych postępowaniem i obliczenie na tej podstawie powierzchni działki nr [..]/1. Sąd zauważa, że uchylenie decyzji wyrokiem WSA w Rzeszowie podyktowane było wadliwym prowadzeniem postępowania wyjaśniającego, zatem naruszeniem przepisów postępowania. Obecnie skarżący zarzuca także naruszenie tych przepisów, w szczególności art. 7, art. 79 i art. 10 k.p.a. Sąd oceniając postępowanie tych naruszeń nie dopatruje się. Przede wszystkim wskazać trzeba, że organy geodezyjne przeprowadziły postępowanie w zakresie wskazanym w wyroku i na tej podstawie określiły, poprawnie stan faktyczny sprawy. Konsekwencją tych ustaleń było wykazanie, że powierzchnia działki nr [..]/1 uwidoczniona w ewidencji gruntów i budynków jest o 9 m2 mniejsza od tej, która była wskazana przed modernizacją. Różnica ta jest skutkiem dokładniejszych metod wyliczenia powierzchni, choćby ze względu na pomiar kontrolny, który nie jest standardową procedurą w ramach modernizacji, jeżeli właściciele działek nie kwestionują danych ewidencyjnych. Zauważyć trzeba, że w rozpoznawanej sprawie skarżący takich działań nie podejmował w postępowaniu modernizacyjnym. Generalnie Sąd nie podziela zarzutu skargi wskazującego na naruszenie art. 10 k.p.a. Zasada czynnego udziału skarżącego w postępowaniu została zachowana. Jak wskazują akta sprawy organ pierwszej instancji wezwał C.K. do doręczenia posiadanej dokumentacji geodezyjnej, a później geodeta do udziału w pomiarze kontrolnym. Z akt sprawy wynika, że to właśnie skarżący swoimi działaniami uniemożliwił sobie prezentowanie swojego stanowiska w czynnościach prowadzonych w ramach postępowania. Nie znajduje także uzasadnienia zarzut naruszenia art. 170 p.p.s.a. W ocenie Sądu organy wykonały zalecenia wyroku z 28 stycznia 2008 r. w sposób poprawny i dokonały oceny zgromadzonego materiału dowodowego zgodnie z zawartymi tam wytycznymi. W innym zakresie zarzuty skargi, nie skonkretyzowane wprost, choć ujęte w sposób opisowy nie mogą być przedmiotem oceny Sądu, gdyż dotyczą tych aspektów sprawy, które zostały rozstrzygnięte prawomocnie wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 607/07. Ich podnoszenie na obecnym etapie jest wyrazem niezrozumienia istoty tego orzeczenia. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.