II SA/Rz 473/14

z dnia 10 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku T.K. i M.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty Powiatu [..] z dnia [..] marca 2013 r. nr [..] w sprawie ze skarg R.S. i D.S., P.G., T.K. i M. K., W.D., S.K., H.G. i S.G., W.M. i G.M. oraz Z.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z dnia [..] grudnia 2013 r. nr [..] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty Powiatu [..] z dnia [..] marca 2013 r. nr [..]. W skardze na opisaną w sentencji decyzję T.K. i M.K. zawarli wniosek o wstrzymanie jej wykonania wraz z decyzją organu I instancji wydaną w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu scalenia gruntów podając, że jest to uzasadnione grożącym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja scaleniowa jest już bowiem realizowana, do uczestników scalenia wysyłane są obecnie wezwania do zapłaty. Dodatkowo, utrzymanie w mocy decyzji spowoduje, że zaczną obowiązywać nowe, błędnie ustalone granice. Z uzasadnienia skargi wynika ponadto, że przed scaleniem skarżący dysponowali dwiema działkami o pow. 1,01 ha, natomiast wskutek scalenia wydzielono im działkę, przez którą przebiega droga i zmniejszono obszar posiadanych gruntów. Na działce o obecnym nr 2784 znajduje się budynek mieszkalny, grunty rolne i łąki. Działka ta nie ma zaznaczonych granic. Skarżący podali również, że nie zostali zawiadomieni o toczącym się postępowaniu i wszystkich informacji musieli zasięgać we własnym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej na czas trwania postępowania sądowego powinien być należycie umotywowany i odnosić się do okoliczności faktycznych powiązanych z przesłankami określonymi w art. 61 § 3 Ppsa. Sąd administracyjny orzeka bowiem na podstawie akt (art. 133 § 1 Ppsa) i zasadniczo nie prowadzi postępowania dowodowego (art. 106 § 3 i 4 Ppsa). Mając jednak na względzie postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13, Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Ocena wniosku odbywa się bez badana zasadności skargi. T.K. i M.K. domagali się wstrzymania obu wydanych w sprawie decyzji dotyczących zatwierdzenia projektu scalenia gruntów. Decyzje dotyczące tej problematyki podlegają wykonaniu w rozumieniu powołanego przepisu, dlatego formalnie możliwe jest rozpoznanie wniosku ww. skarżących. Jednak jego uwzględnienie nie było możliwe, chociażby w części dotyczącej wnioskodawców, ponieważ nie wskazali oni żadnych konkretnych okoliczności dotyczących ich lub innych osób, które mogłyby wiązać się z wykonaniem decyzji scaleniowych, jak chociażby odnoszących się do sytuacji majątkowej. Zwrócili bowiem uwagę na kierowane do uczestników scalenia wezwania do zapłaty, ale nie wskazali, jaki negatywny wpływ na sytuację danych osób może mieć wykonanie takiego świadczenia. Informacji o takich ewentualnych negatywnych skutkach wykonania decyzji nie dostarczyła również analiza akt sprawy. Wobec tego, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.