II SA/Rz 480/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Robert Sawuła /spr./ Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak WSA Krystyna Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 6 lipca 2006 r. sprawy ze skargi E. Ć. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...]; stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego E. Ć. kwotę 255 zł /słownie: dwieście pięćdziesiąt pięć złotych/ tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; zarządza zwrot wpisu uiszczonego przez skarżącego E. Ć. w kwocie 500 zł /słownie: pięćset złotych/ z kasy tut. Sądu. II SA/Rz 480/05 Uzasadnienie Przedmiotem skargi E. Ć. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) z dn. [...].03.2005r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu (wzizt). Powyższą decyzją kolegium rozpoznając odwołanie E. Ć. od decyzji Wójta Gminy [...] z [...].01.2005r. Nr [...] ustalającej wzizt dla K. i Z. B. na zamierzenie inwestycyjne polegające na rozbudowie budynku mieszkalnego (dobudowie) w miejscowości B. na dz. nr 2070/2, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Wniosek o wydanie wzizt został wniesiony w tej sprawie w dn.16.04.2003r., inwestycja polegać ma na dobudowie o orientacyjnej powierzchni zabudowy ok.22m² do budynku mieszkalnego znajdującego się na dz. nr 2070/2, stanowiącej wg wypisu z ewidencji gruntów współwłasność wnioskujących inwestorów. Wójt Gminy postanowieniem z [...].05.2003r. zawiesił postępowanie w tej sprawie motywując to brakiem udokumentowania prawa przejazdu do działki, na której lokalizowany jest budynek mieszkalny oraz tym, że stronami są osoby nieżyjące – właściciele dz. nr 2067, stanowiącej drogę dojazdową do działki "Inwestora". Jako podstawę zawieszenia postępowania wskazano art.97 § 1 pkt 4 ustawy z dn.14.06.1960r. – kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednol. Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz.1071 ze zm., zwany dalej k.p.a.). Postanowieniem z [...].12.2003r. Wójt Gminy [...] podjął zawieszone postępowanie argumentując to tym, że K. B. w wyniku postępowania spadkowego stała się współwłaścicielką dz. nr 2067 uzyskując prawo dojazdu do dz. nr 2070/2. Organ I instancji powołał się także i na to, że Sąd Rejonowy w Ł. przywrócił współwłasność dz. nr 2067, stanowiącej drogę dojazdową szeregu osobom prywatnym, których adresów nie ustalono, a z ewidencji ludności wynikać ma, że osoby te nie zamieszkują obecnie na terenie gminy oraz nie figurują w wykazach byłych mieszkańców. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł E. Ć., a SKO postanowieniem z [...].01.2004r. [...] utrzymało je w mocy. Skargę E. Ć. na powyższe postanowienie oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Rzeszowie wyrokiem z 24.09.2004r. II SA/Rz 213/04. Wójt Gminy [...] opisaną uprzednio decyzją z [...].01.2005r. udzielił wzizt pod rozbudowę budynku mieszkalnego na dz. nr 2070/2. W podstawie prawnej powołano się na art.104 k.p.a., art.1, art.4 ust.1 i 2, art.39, art.41, art.42, art.46 i art.67 ust.1a ustawy z 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 15 z 1999r., poz.139 ze zm., zwana dalej Uzp) oraz art.85 ust.1 ustawy z 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 ze zm., zwana dalej Upizp). Przywołano także ustalenia zawarte w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] uchwalonego uchwałą Gminnej Rady Narodowej z dn.17.03.1984r. Nr [...], opubl. Dz.Urz. Wojewódzkiej Rady Narodowej [...] Nr [...], poz.25. Od tej decyzji odwołał się E. Ć., zarzucając uciążliwość sąsiedztwa inwestorów, zwracając uwagę na różnie określany adres ich zamieszkania, albowiem w pismach urzędowych raz powoływano adres "B. 315", a innym razem "B. 314B". Inwestorzy mieli utrudniać innym osobom korzystanie z drogi dojazdowej do działki odwołującego się, który nie wyraża zgody, aby planowana rozbudowa zasłoniła mu widok na drogę dojazdową, co może powodować trudności w wyminięciu się samochodów, zwłaszcza iż wzdłuż tej drogi zlokalizowany jest rów odwadniający. Odwołujący się podnosi, że inna osoba – J. J., właściciel stacji paliw utrudnia mu korzystanie z drogi dojazdowej, w aspekcie korzystania z maszyn rolniczych oraz korzystania z drogi celem przepędzania inwentarza na pastwisko. Rozpoznając to odwołanie, SKO opisaną na wstępie decyzją z [...].03.2005r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, uznając iż nie narusza ona prawa, a podstawę prawną do jej wydania upatrując w art.85 ust.1 Upizp oraz art.138 § 1 pkt 1 k.p.a.. Podniesione w odwołaniu zarzuty uznano za subiektywne odczucia o ewentualnych utrudnieniach w korzystaniu z nieruchomości, które jednak nie mogą mieć znaczenia prawnego. Przytaczając ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uznano, że jego ustalenia nie sprzeciwiają się realizacji wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego. Kolegium wskazało także, iż warunki techniczne planowanej inwestycji zostaną szczegółowo określone na etapie zatwierdzania projektu budowlanego. Skargę na powyższą decyzję wniósł do WSA w Rzeszowie E. Ć., zarzucając jej "rażącą obrazę prawa materialnego przez błędną wykładnie lub niewłaściwe zastosowanie, niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, sprzeczności istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału (jeżeli takowy przez Sąd został zebrany)". Skarżący wywodzi, że Z. B. jest osobą konfliktową, ewentualna zabudowa utrudni mu obserwację drogi dojazdowej do pastwiska. E. Ć. zarzucił, że nie zostało mu udostępnione postanowienie sądu o nabyciu prawa do spadku, obejmującego działkę nr 2067 przez K. B., naprowadzał także iż w pismach urzędowych posługiwano się różnymi numerami na oznaczenie adresu zamieszkania inwestorów. W konkluzji skarżący wskazał, iż nie wyraża zgody na przedmiotową inwestycję. SKO wniosło o oddalenie skargi , nie podzielając ich zarzutów, a odnosząc się jedynie do podtrzymania stanowiska prezentowanego w zaskarżonej decyzji. Ustanowiona przez skarżącego pełnomocniczka – radca prawny A. P. dodatkowo zarzuciła, że organ I instancji pominął udział w sprawie współwłaścicieli działki nr 2070/3, a to M. Ć. i L. Ć., a ściślej spadkobierców po zmarłym L. Ć. Jednocześnie wycofano się z zarzutów zawartych na s.1 skargi, domagając się zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sąd ponadto postanowił dopuścić z urzędu dowód z treści wyroku WSA w Rzeszowie z dn.24.09.2004r. II SA/Rz 213/04. Wojewódzki sąd administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega rozpatrzeniu w trybie przepisów ustawy z dn.30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwana dalej Ppsa), a kryterium kontroli zaskarżonej decyzji jest jej legalność, czyli zgodność z obowiązującym prawem (por. art.1 § 2 ustawy z dn.25.07.2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz.U. Nr 153, poz.1269). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 Ppsa), stosując środki przewidziane ustawą w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art.135 Ppsa). Skarga jest uzasadniona. Przede wszystkim zauważyć należy, że w sprawie zapadło uprzednio postanowienie SKO z dn. [...].01.2004r. Nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania, które było przedmiotem kontroli WSA w Rzeszowie. Sąd ten wyrokiem z dn.24.09.2004r. sygn. II SA/Rz 213/04 oddalił skargę E. Ć. na powyższe postanowienie, niemniej jednak sąd w pisemnym uzasadnieniu wyraził swoje stanowisko w sprawie w aspekcie konieczności zapewnienia udziału w postępowaniu wszystkim osobom, mającym przymiot strony. W szczególności Sąd wskazał, że chodzi o J. N., M. N., W. N., J. N., A. N. i K. N. Sąd nakazał ustalić, czy osoby te żyją, gdzie mieszkają, kto ewentualnie jest ich spadkobiercą, a gdyby te działania się nie powiodły należy rozważyć konieczność zawieszenia postępowania w trybie art.97 § 1 pkt 1 k.p.a., o ile nie zachodzi przypadek z art.30 § 5 k.p.a.. Wyrok powyższy jest prawomocny, zatem z mocy art.153 Ppsa wiąże wyrażona w nim ocena prawna i wskazania, zarówno organy orzekające w sprawie jak i Sąd w niniejszym składzie. Z tego względu Sąd wskazuje, że organ I instancji nie zastosował się do treści wyroku II SA/Rz 213/04, nie usiłując ustalić czy osoby wskazane w treści tego wyroku, a wykazywane w wypisie z ewidencji gruntów jako współwłaściciele działki nr 2067 żyją, albo kto jest ich spadkobiercami. Uchybień tych nie usunął organ II instancji utrzymując w mocy decyzję wydaną przez Wójta Gminy [...]. Z tej przyczyny nie zapewniono udziału w postępowaniu wszystkim stronom, dopuszczając się naruszenia art.10 § 1 k.p.a., statuującego zasadę ogólną prawa strony do czynnego udziału w sprawie administracyjnej. Naruszenie to daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art.145 § 1 pkt 4 k.p.a., a przesłanka ta stanowi z kolei podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. b Ppsa. Tak samo ocenić należy zarzut skarżącego braku zapewnienia udziału w postępowaniu właścicielom działki nr 2070/3. W zalegającym w aktach administracyjnych wypisie i wyrysie z ewidencji gruntów, datowanym na 8.04.2003r. jako działkę sąsiadującą z działką inwestorów (nr 2070/2) wskazano działkę nr 2070/3, a jako współwłaścicieli M. Ć. i L. Ć. Osobom tym nie doręczano pism procesowych, czym uchybiono także art.10 § 1 k.p.a., a uchybienie to wskazuje na wadliwość wydanych decyzji z przyczyn procesowych, które wskazano powyżej. Organ I instancji uwzględni uwagi na temat konieczności zapewnienia udziału w sprawie wszystkim stronom postępowania. Pozostałe argumenty skargi, pomijając te, które wyrażono na s.1 samej skargi, a z których skarżący się wycofał, nie dowodzą wadliwości wydanych decyzji, które Sąd musiałby uwzględnić. Z tych względów należało uchylić decyzje obu instancji, opatrując wyrok klauzulą ochrony tymczasowej z art.152 Ppsa. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 Ppsa, zasądzając koszty zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Ponieważ skarżący został zwolniony od kosztów sądowych należało zwrócić mu uiszczony wpis.