II SA/Rz 485/18
PostanowienieWSA w Rzeszowie2018-08-24
Skład orzekający: Sędzia WSA Paweł Zaborniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji może być uwzględniony w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym skargi na postanowienie organu II instancji stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie może wstrzymać wykonania decyzji organu I instancji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., jeśli przedmiotem skargi jest postanowienie organu II instancji stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Decyzja organu I instancji i postanowienie organu II instancji nie dotyczą tej samej sprawy administracyjnej w rozumieniu materialnym, gdyż mają odmienne zakresy przedmiotowe.Stan faktyczny
Właściciele nieruchomości wnieśli skargi do WSA na postanowienie Wojewody stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty zobowiązującej ich do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania remontu odwiertu gazu. Jednocześnie właściciele złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty, podnosząc naruszenie prawa własności i brak odszkodowania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji Starosty z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...].Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosków J.P., A.P. i M.P. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w sprawie ze skarg J.P., A.P. i M.P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...]
Decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] Starosta [...] zobowiązał M.P., J.P. oraz A.P. – właścicieli nieruchomości gruntowej, położonej w [...], gm. [...], oznaczonej jako działka nr 1254 – do udostępnienia przedmiotowej nieruchomości [...] S.A. z/s w [...] w celu wykonania remontu istniejącego na tej nieruchomości odwiertu gazu ziemnego.
Od powyższej decyzji odwołania wnieśli właściciele w/w nieruchomości
Postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] Wojewoda [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia w/w odwołań.
Z rozstrzygnięciem tym nie zgodzili się M.P., J.P. oraz A.P., wnosząc skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Jednocześnie w piśmie z dnia 7 maja 2018 r. wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] wskazując, że decyzja ta została wydana z naruszeniem wszelkich przepisów prawa, a w szczególności prawa własności. We wniosku podnieśli, że ich własność została przywłaszczona i nie wypłacono im należnego odszkodowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Zgodnie z w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części takiego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Stosowanie zaś do art. 61 § 3 zd. 3 P.p.s.a. sąd może orzekać o wstrzymywaniu wykonania nie tylko tych aktów, które zostały zaskarżone, lecz również i tych, które zostały wydane we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W świetle złożonego przez skarżących wniosku kwestią zasadniczą są tzw. granice sprawy, o których mowa w art. 135 P.p.s.a.
Wskazać bowiem należy, iż przedmiotem skarg w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, natomiast wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji organu I instancji, a więc decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do udostępnienia nieruchomości.
Mając powyższe na uwadze, konieczne jest zatem zbadanie, czy decyzja, której wstrzymania żądają skarżący została wydana w granicach tej samej sprawy, w której toczy się niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. postępowanie ze skarg na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W orzecznictwie wskazuje się, iż sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" użyte w treści art. 61 § 3 P.p.s.a. należy interpretować w nawiązaniu do art. 134 oraz art. 135 P.p.s.a, wyznaczających granice sądowej kontroli. Stosownie zaś do art. 135 P.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. sygn. FPS 12/99 (dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl) zwrot normatywny "w granicach danej sprawy" odnosi się do sprawy administracyjnej w ujęciu materialnym, a zatem o "postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy" w rozumieniu tego przepisu można będzie mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową.
Zdaniem Sądu decyzja objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania znajduje się poza granicami danej sprawy, rozumianej w sensie materialnym, a to z uwagi na odmienność ich zakresów przedmiotowych. Innymi słowy mówiąc, kontrola legalności postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie daje podstaw do zastosowania art. 135 P.p.s.a. w stosunku do decyzji objętej tym odwołaniem, bowiem akty te nie dotyczą tej samej sprawy administracyjnej. Postanowienie to jest wyłącznie rozstrzygnięciem formalnym, podjętym w kwestii procesowej, podczas gdy kontrola legalności decyzji administracyjnej zakłada przede wszystkim ocenę przesłanek materialnoprawnych (por. wyrok WSA w Gliwicach z 27 października 2004 r., sygn. akt II SA/Ka 2352/02, dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło