II SA/Rz 494/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie przewodniczący: sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym, skargi J. R., na postanowienie Starosty R.- S., z [...] października 2007 r. nr [...], wydane w przedmiocie udzielenia zgody na odstępstwo w zakresie wykonania ściany bez otworów okiennych i drzwiowych, - postanawia - odrzucić skargę J. R.. Sygn. II SA/Rz 494/09 UZASADNIENIE Skargą z dnia 15 maja 2009 r. J. R. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) postanowienie Starosty R. - S. z dnia [...] października 2007 r. o nr [...]. Na mocy tego postanowienia została udzielona G. i G. L. zgoda na odstępstwo w zakresie wykonania ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w projektowanym budynku gospodarczo - garażowym na działce nr ew. 1723 bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną o nr ew. 1724 w miejscowości S. M.. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga J. R. na postanowienie Starosty R.- S. z dnia [...] października 2007 r. o nr [...] nie może zostać rozpoznana co do meritum, gdyż podlega odrzuceniu. Nie wszystkie z władczych form aktywności administracji publicznej, poddane zostały kontroli sądowoadministracyjnej. Wymaga wyjaśnienia, iż zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem skargi J. R. jest postanowienie Starosty R. - S. wydane na podstawie art. 9 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.; dalej Pr.bud.). W świetle tego przepisu właściwy organ, po uzyskaniu upoważnienia ministra, który ustanowił przepisy techniczno-budowlane, w drodze postanowienia, udziela bądź odmawia zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, o których mowa w art. 7 Pr.bud. Wyżej wymienione postanowienie Starosty nie należy do żadnej z kategorii postanowień, na które art. 3 § 2 p.p.s.a. rozciąga kontrolę sądu administracyjnego. Rozstrzygnięcie to nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu w drodze zażalenia; nie kończy postępowania jak również nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Może być ono, zgodnie z art. 142 k.p.a., zaskarżone jedynie w odwołaniu od decyzji. Wniosek o niezaskarżalności postanowień organów administracji architektoniczno-budowlanej wydanych na podstawie art. 9 Pr.bud. potwierdza lektura uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 stycznia 2008 r. sygn. VII SA/Wa 1783/07 oraz powołana w tym wyroku literatura prawa (opubl. LexPolonica nr 1961917). Skarga J.R. powinna zostać odrzucona przez Sąd, ponieważ jak wykazano zaskarżone postanowienie Starosty S. - R. nie mieści się we właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Obowiązek takiego zakończenia sprawy o sygn. II SA/Rz 494/09 przez WSA wynika z regulacji art. 3 § 2 pkt 2, art. 58 § 1 pkt 1, § 3 p.p.s.a.