II SA/Rz 515/11

z dnia 30 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2011 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. przeciwko Wojewodzie P. w R. na uchwałę Zarządu Powiatu S. z dnia [..] marca 2011 r., nr [..]/2011 w przedmiocie uchylenia własnej uchwały z dnia [..] stycznia 2011 r., nr [..]/2011 o odwołaniu A.K. ze stanowiska Dyrektora Młodzieżowego Domu Kultury w S. - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Skarżąca A.K. wystąpiła przeciwko Wojewodzie P. w R. ze skargą na uchwałę Zarządu Powiatu S. z dnia [..] marca 2011 r., nr [..]/2011, którą Zarząd Powiatu S. uchylił własną uchwałę z dnia [..] stycznia 2011 r., nr [..]/2011, o odwołaniu A.K. ze stanowiska Dyrektora Młodzieżowego Domu Kultury w S. Zarządzeniem przewodniczącego skargę skierowaną przeciwko Wojewodzie P. na uchwałę Zarządu Powiatu S. z dnia [..] marca 2011 r., nr [..]/2011, o odwołaniu A.K. ze stanowiska Dyrektora Młodzieżowego Domu Kultury w S., zawartą w jednym piśmie procesowym, na podstawie art. 57 §3 p.p.s.a. wyłączono do odrębnego rozpoznania i zarejestrowano pod sygnaturą akt II SA/Rz 516/11. W motywach skargi A.K. zarzuciła, że uchwałę tę podjęto z naruszeniem art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, przepisami kodeksu pracy, bez uzyskania opinii Kuratora Oświaty, przyczyny odwołania nie zostały sprecyzowane, a ponadto z naruszeniem prawa materialnego i naruszeniem interesu prawnego – bez rozwinięcia tych zarzutów. Wniosła o stwierdzenie nieważności uchwały w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skargę jako niedopuszczalną Sąd odrzucił. Przesłankami dopuszczalności zaskarżenia aktu organu jednostki samorządu terytorialnego podjętego w sprawie z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 §2 pkt 6) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002, nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") w związku z art. 87 ust. 1 i art. 32 ust. 2 pkt 5) ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. 2001, nr 142, poz. 1592, z późn.zm.) w związku z art. 38 ust. 1 pkt 2) i art. 5c) pkt 2) ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. 2004, nr 256, poz. 2572, ze zm.) jest spełnienie warunków wymaganych przepisami prawa do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Warunkami formalnymi dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie były m.in. skierowanie przed wniesieniem skargi do właściwego organu, tj. Zarządu Powiatu S., wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, zachowanie określonego w art. 53 §2 p.p.s.a. terminu do złożenia skargi (por. argumenty zawarte w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., I OPS 2/07), spełnienie wymogów pisma procesowego, a także skierowanie jej przeciwko właściwemu organowi. Zgodnie z treścią art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie natomiast to art. 54 §1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Dopiero ten organ przekazuje skargę do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Niektóre ze wskazanych wymogów formalnych skargi podlegają uzupełnieniu za wezwanie przewodniczącego. Wezwanie takie kieruje się wyłącznie w przypadku, kiedy istnieje prawna możliwość uzupełnienia stwierdzonych braków i przez to nadanie sprawie prawidłowego biegu. W przypadku niemożliwości uzupełnienia braków istotnych skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Brakiem niepodlegającym uzupełnieniu na wezwanie przewodniczącego, jako brak nieusuwalny, jest niewyczerpanie trybu wnoszenia skargi przewidzianego powołanymi przepisami p.p.s.a. Skoro w niniejszej sprawie skarżąca niewątpliwie przedmiotem skargi uczyniła uchwałę Zarządu Powiatu S. to organem właściwym w sprawie powinien być ten właśnie organ. Jego należało wezwać do usunięcia naruszenia prawa i za jego pośrednictwem skierować skargę w tej sprawie. Tymczasem skarżąca wyraźnie skierowała skargę przeciwko Wojewodzie P. i wniosła ją za jego pośrednictwem. Pomimo zatem formalnej dopuszczalności poddania kontroli sądu administracyjnego zarządzenia zarządu powiatu o odwołaniu osoby ze stanowiska dyrektora placówki, której organem założycielskim jest powiat, a to zgodnie z powołanym przepisem art. 3 §2 pkt 6 p.p.s.a w zw. z art. 87 ust.1 ustawy o samorządzie powiatowym oraz art. 38 ust. 1 pkt 2) i art. 5c) pkt 2) ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, z uwagi na stwierdzone uchybienie proceduralne, Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie wydano na podstawie art. 58 §1 pkt 6) i §3 p.p.s.a.