II SA/Rz 516/19
PostanowienieWSA w Rzeszowie2020-02-10
Skład orzekający: Sędzia WSA Paweł Zaborniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego, wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego powinno być obliczone według stawki dla spraw, których przedmiotem jest należność pieniężna, czy według stawki dla innych spraw?Ratio decidendi
W przypadku, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego powinno być obliczone na podstawie stawek określonych dla spraw, których przedmiotem jest należność pieniężna, a nie według stawki dla innych spraw. Kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego powinna odzwierciedlać prawidłową stawkę wynikającą z wartości przedmiotu sporu.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę, uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, a następnie zasądził zwrot kosztów postępowania. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie o kosztach, zarzucając błędne obliczenie wynagrodzenia pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie o kosztach i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA.Rozstrzygnięcie
Zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 4213 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2020 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ż.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez wymaganego zezwolenia - p o s t a n a w i a - zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej Ż.K. kwotę 4213 złotych /słownie: cztery tysiące dwieście trzynaście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 516/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uwzględniając skargę Ż.K. na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez wymaganego zezwolenia, w pkt I uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2019 r., w punkcie II zasądził od Organu na rzecz Skarżącej kwotę 1093 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia dotyczącego zwrotu kosztów postępowania Sąd powołał art. 200 i 205 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: P.p.s.a.) oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 – dalej: rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie).
W ustawowym terminie Skarżąca reprezentowana przez fachowego pełnomocnika wniosła zażalenie na postanowienie o kosztach postępowania sądowego zawarte w pkt II ww. wyroku, zarzucając zastosowanie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w miejsce § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokacie i w związku z tym błędne zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł zamiast 3 600 zł.
Postanowieniem z dnia 13 listopada 2019 r. sygn. akt II GZ 256/19, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie zawarte w pkt II ww. wyroku z dnia 22 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 516/19 i w tym zakresie przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Wniosek o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. W myśl art. 205 § 2 powołanej ustawy, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokacie stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 2, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 1200 zł, c) w innej sprawie - 480 zł. Natomiast po myśli § 2 rozporządzenia stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy:
1) do 500 zł - 90 zł;
2) powyżej 500 zł do 1500 zł - 270 zł;
3) powyżej 1500 zł do 5000 zł - 900 zł;
4) powyżej 5000 zł do 10 000 zł - 1800 zł;
5) powyżej 10 000 zł do 50 000 zł - 3600 zł;
6) powyżej 50 000 zł do 200 000 zł - 5400 zł;
7) powyżej 200 000 zł do 2 000 000 zł - 10 800 zł;
8) powyżej 2 000 000 zł do 5 000 000 zł - 15 000 zł;
9) powyżej 5 000 000 zł - 25 000 zł.
W pkt II wyroku z dnia 22 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 516/19 Sąd zasądził na rzecz Skarżącej, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, kwotę 1093 zł, obejmującą wpis sądowy w wysokości 579 zł, dwukrotność kwoty 17 zł stanowiącej opłatę skarbową od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie adwokata w wysokości 480 zł. Tą ostatnią kwotę zasądzono w wysokości określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie, który określa stawkę minimalną w innych sprawach niż wskazane w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) i b) rozporządzenia, podczas gdy w rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna, tj. kara za zajęcie bez wymaganego zezwolenia pasa drogowego w kwocie 19 286,40 zł, a zatem wynagrodzenie adwokata należało ustalić na podstawie § 2 pkt 5 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia (wartość przedmiotu sprawy powyżej 10 000 zł do 50 000 zł) w wysokości 3600 zł.
W związku z uchyleniem przez NSA pkt II ww. wyroku WSA w Rzeszowie, Sąd na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 2 pkt 5 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądził na rzecz Skarżącej zwrot kosztów postępowania w prawidłowej wysokości.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło