II SA/Rz 530/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła /spr./ Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka NSA Jerzy Solarski Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości oraz udzielenia bonifikaty - postanawia - odrzucić skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej w skrócie: WSA) w Rzeszowie wyrokiem z 4.09.2007 r. II SA/Rz 149/07 rozpoznając skargę Stowarzyszenia "G. Ch." w N. Ż. na uchwałę Rady Gminy N. Ż. z [...].09.2006 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na sprzedaż na rzecz Stowarzyszenia "T. M. N. Ż." w N. Ż. w drodze bezprzetargowej działki nr 871 zabudowanej budynkiem, stanowiącej własność Gminy N. Ż., wpisanej do księgi wieczystej KW 48954, na cele statutowe nabywcy, wraz z udzieleniem Wójtowi Gminy N. Ż. upoważnienia do zastosowania bonifikaty w wysokości 99,99 % wartości rynkowej, stwierdził nieważność przedmiotowej uchwały oraz określił, iż nie podlega ona wykonaniu do czasu uprawomocnienia się powyższego wyroku. W uzasadnieniu tego wyroku WSA w Rzeszowie uznał, iż zachodzą przesłanki dopuszczające wniesienie skargi, albowiem podjęta uchwała dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej, a nadto skarżący - Stowarzyszenie "G. Ch." jako jeden z dwóch podmiotów, który ubiegał się o nabycie przedmiotowej działki, ma interes prawny w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały rady gminy. Oceniając in merito zarzuty skargi orzekający w sprawie WSA w Rzeszowie doszedł do wniosku, iż źródłowy wniosek Stowarzyszenia "T. M. N. Ż." o nabycie działki został podpisany przez osobę nieuprawnioną w świetle treści wpisów w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS) do reprezentowania tego podmiotu. Z tych przyczyn stwierdził nieważność zakwestionowanej skargą uchwały Rady Gminy w N. Ż.. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Rada Gminy w N. Ż. Rozpoznając powyższą skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny (dalej w skrócie: NSA) wyrokiem z 18.07.2008 r. I OSK 177/08 uchylił wyrok WSA w Rzeszowie z 4.09.2007 r. II SA/Rz 149/07, a sprawę przekazał temu Sądowi do ponownego rozpatrzenia. NSA przyjął, iż skarga kasacyjna została oparta na częściowo usprawiedliwionych podstawach. Sąd kasacyjny uznał, iż zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem przepisów procesowych, a to art. 141 § 4 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: Ppsa), albowiem dostrzegł wadliwość uzasadnienia wyroku Sądu I instancji poprzez brak możliwości jednoznacznej rekonstrukcji podstawy rozstrzygnięcia. Sąd kasacyjny wykluczył, aby zaskarżony wyrok zapadł z naruszeniem art. 68 ust.1 pkt 2 ustawy z 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. nr 261 z 2004 r., poz. 2603 ze zm., zwana dalej: Ugn). Wykluczył także, aby wyrok zapadł z naruszeniem art. 101 ust.1 ustawy z 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. nr 142 z 2001 r., poz. 1591 ze zm., zwana dalej Usg) w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, przesądzając, wbrew stanowisku wyrażonemu w skardze kasacyjnej, iż przedmiotowa uchwała zapadła w sprawie z zakresu administracji publicznej. Zwrot sprawy do ponownego rozpatrzenia oznacza, iż WSA w Rzeszowie ponownie rozpatruje skargę Stowarzyszenia "G. Ch." na uchwałę Rady Gminy w N. Ż., sprawa ta została zarejestrowana do sygn. II SA/Rz 530/08. Skarżące stowarzyszenie zarzuca, iż uchwałę podjęto mimo, iż wniosek Towarzystwa Miłośników N. Ż. został podpisany przez osobę nieuprawnioną do reprezentowania tego podmiotu, statut stowarzyszenia, na rzecz którego wyrażono zgodę na zbycie działki nie zawiera "zapisów" dopuszczających zastosowanie normy art. 68 ust. 1 pkt 2 Ugn, nadto błędnie oceniono przez komisję rady gminy charakter działalności stowarzyszenia. Odpowiadając na powyższą skargę Wójt Gminy N. Ż. wniósł o jej odrzucenie, wywodząc iż nie mieści się ona w kategorii spraw z zakresu administracji publicznej. W toku postępowania sądowoadministracyjnego Rada Gminy w N. Ż. pismem z 24.08.2007 r. (k. 85 akt sądowych) poinformowała, że nieruchomość objęta przedmiotową uchwała została sprzedana Towarzystwu Miłośników N. Ż.. WSA w Rzeszowie wezwał skarżące stowarzyszenie oraz Radę Gminy w N. Ż. o wyjaśnienie kwestii zachowania terminu do wniesienia skargi. W trakcie rozprawy przed sądem administracyjnym pełnomocnik skarżącej przyznał, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skarżące stowarzyszenie wniosło w dniu 26.10.2007 r., zarazem oświadczył, iż skarżąca nie dysponuje dowodem, z którego wynikałoby, w jakiej dacie doręczono jej pismo Przewodniczącego Rady Gminy w N. Ż. datowane na dzień 27.10.2006 r. Pełnomocnik Rady Gminy w N. Ż. wniósł o oddalenie skargi, a następnie zmodyfikował to stanowisko wnosząc o jej odrzucenie, wywodząc, iż bezskutecznie upłynął termin do zaskarżenia inkryminowanej uchwały. Pełnomocnik organu przyznał ponadto, że organ nie dysponuje zwrotnym potwierdzeniem odbioru pisma Przewodniczącego rady Gminy w N. Ż. z 27.10.2006 r. Pełnomocnik skarżącej odnośnie zachowania terminu do wniesienia skargi stanowisko swe wspierał wywodami zawartymi w uchwale Sądu Najwyższego z 8.06.1995 r. III AZP 9/95. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Kontrola sądowoadministracyjna prowadzona jest, pomijając wyjątki od tej reguły, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem (por. art. 1 § 2 ustawy z 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), przy czym rozumie się, iż chodzi tu zarówno o przepisy prawa materialnego, jak i procesowego. W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Ppsa. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę rady gminy stwierdza jej nieważność, albo stwierdza, że została wydana z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie jej nieważności (por. art. 147 § 1 Ppsa). Skargę wniesiono na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. nr 142 z 2001 r., poz. 1541 ze zm., zwana dalej Usg). Zgodnie z cyt. przepisem "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego". W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa stosuje się przepisy o terminach załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym (art. 101 ust. 3 Usg). Wniosek Wójta Gminy N. Ż. o odrzucenie skargi motywowany tym, iż przedmiotowa uchwała nie mieścić się ma w zakresie administracji publicznej jest bezprzedmiotowy w aspekcie treści wyroku NSA z 18.07.2008 r., I OSK 177/08, jaki zapadł w przedmiotowej sprawie. W wyroku tym NSA uznał, że kwestionowana uchwała mieści się w pojęciu "sprawy z zakresu administracji publicznej". Wyrokiem powyższym związany jest Sąd orzekający w niniejszej sprawie (art. 190 Ppsa). Zdaniem WSA w Rzeszowie w pierwszej kolejności rozważyć należy jednak kwestię terminowości złożenia skargi. Podejmując ustalenia w zakresie zachowania przez skarżące stowarzyszenie terminu do wniesienia skargi odwołać należy się do stanowiska NSA zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów z 2.04.2007 r. II OPS 2/07 (ONSAiwsa 3/2007, poz. 60). Według stanowiska zajętego przez NSA w cyt. uchwale art. 53 § 2 Ppsa ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 Usg. W myśl art. 53 § 2 Ppsa "W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa". Z akt administracyjnych bezspornie wynika, że skarżące stowarzyszenie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa określone jako "Wniosek o uchylenie uchwały Rady Gminy" adresowany imiennie do Przewodniczącego Rady Gminy w N. Ż. złożyło w dn. 26.10.2007 r. (dowód: prezentata wpływu, oświadczenie pełnomocnika skarżącej na rozprawie). W odpowiedzi na to wezwanie przewodniczący rady gminy pismem z 27.10.2007 r. udzielił odpowiedzi, w którym poinformował, iż ostatnia sesja rady odbyła się w dniu 25.10.2007 r., kadencja tej rady upłynęła i zasugerował, aby z wnioskiem o uchylenie przedmiotowej uchwały wystąpić do rady gminy nowej kadencji. Zdaniem Sądu doręczenie tej odpowiedzi oznaczałoby, iż skarżące stowarzyszenie wyczerpało tryb z art. 101 ust. 1 Usg "wezwania do usunięcia naruszenia prawa" i że to wezwanie okazało się wezwaniem "bezskutecznym". Rozpocząłby zatem bieg termin trzydziestu dni do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 53 § 2 Ppsa. Niemniej jednak organ nie dysponuje dowodem doręczenia tej odpowiedzi, a skarżące stowarzyszenie uchyliło się od oświadczenia, co do tego, czy pismo takie w ogóle zostało mu doręczone. Przyjąć zatem należy, iż w dniu 27.10.2007 r. rozpoczął bieg termin 60 dni, w którym skarżące stowarzyszenie winno wnieść skargę, uznając iż wezwanie organu okazało się bezskuteczne. Znaczenia nie ma tu fakt upływu kadencji rady gminy. Termin ten upłynął w dniu 27.12.2007 r. Ponowienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez skarżące stowarzyszenie pismem z 22.12.2007 r. oraz wniesienia skargi dopiero w dniu 17.01.2008 r. uznać należy za spóźnione. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Formą odrzucenia skargi jest postanowienie (art. 58 § 4 zdanie 1 Ppsa). Skarżące stowarzyszenie nie wnosiło o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia.