II SA/Rz 540/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy pr. M. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi G. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego r. pr. M. M. kwotę 322,08 zł. (trzysta dwadzieścia dwa złote 8/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na które składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 264 zł. i naliczone od niej 22 % podatku od towarów i usług, tj. 58,08 zł. II SA/Rz 540/10 U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010 r. sygn. akt j.w. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przyznał G. W. w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, którego następnie w osobie M. M. wyznaczyła Okręgowa Izba Radców Prawnych w R. Wydanym w dniu 1 grudnia 2010 r. wyrokiem Sąd oddalił skargę G. W. W protokole rozprawy z dnia 17 listopada 2010 r. zawarty został wniosek pełnomocnika skarżącego o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego ze wskazaniem na złożone przez niego do akt sprawy oświadczenie, że nie pobrał żadnych kosztów tytułem wynagrodzenia za występowanie w sprawie. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku radców prawnych reguluje je rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.), które w § 15 stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 i 4 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego (pkt 2). Na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia który obejmuje wszystkie sprawy z wyjątkiem tych, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna a także decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego (a więc dotyczy także niniejszej sprawy), stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Uwzględniając charakter sprawy i nakład pracy pełnomocnika obejmujący zapoznanie się z jej aktami, sporządzenie pisma procesowego oraz udział w rozprawie i w posiedzeniu ogłoszenia wyroku, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 264 zł. (110 % stawki minimalnej), która wg dokonanej oceny jest adekwatna do dokonanych czynności. W związku ze złożeniem przez pełnomocnika na rozprawie pisma informującego, iż nie pobrał od skarżącego żadnego wynagrodzenia związanego z występowaniem w przedmiotowej sprawie, za spełniony uznano wynikający z _@KON@_§ 16 rozporządzenia warunek, aby wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawierał oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa opłaty o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia). Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wynosi ona 22 %. W dniu 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), która poprzez art. 19 pkt 5 do ustawy o podatku o towarów i usług dodała art. 146a pkt 1 stanowiący, że w okresie od 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka ta wynosi 23 %. Na mocy jednak art. 19 pkt 2 lit. b ustawy zmieniającej, do art. 41 ustawy o podatku od towarów i usług dodano równocześnie ust. 14 a, zgodnie z którym w przypadku czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem, która została wykonana przed dniem zmiany stawki podatku, dla której obowiązek podatkowy powstaje w dniu zmiany stawki podatku lub po tym dniu, czynność ta podlega opodatkowaniu według stawek podatku obowiązujących dla tej czynności w momencie jej wykonania. Ponieważ czynności stanowiące podstawę do przyznania radcy prawnemu wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną zostały wykonane w 2010 r. oznacza to, że wynagrodzenie z tego tytułu opodatkowane są nadal stawką 22 %, co od kwoty 264 zł. daje 58,08 zł. Pełnomocnik skarżącego nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie a związanych z udzieloną pomocą prawną wydatków. W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.