II SA/Rz 540/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy pr. M. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi G. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego r. pr. M. M. kwotę 324,72 zł. (trzysta dwadzieścia cztery złote 72/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu sądowym w drugiej instancji, na które składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 264 zł. i naliczone od niej 23 % podatku od towarów i usług, tj. 60,72 zł. Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2010 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę G. W. na decyzję na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...]. Reprezentujący skarżącego pełnomocnik r.pr. M. M. ustanowiony w ramach prawa pomocy na etapie postępowania I-instancyjnego, we wniesionej od tego wyroku skardze kasacyjnej zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych (postanowieniem z dnia 28 stycznia 2011 r. przyznano mu już uprzednio z tytułu pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed Sądem I instancji kwotę 322,08 zł.). Wyrokiem z dnia 15 maja 2012 r. sygn. akt I OSK 708/11 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej, uchylił zaskarżony wyrok oraz zaskarżoną do WSA w Rzeszowie decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] wraz z utrzymaną nią w mocy decyzją Prezydenta M. [...] z dnia [...] października 2009 r. Nr [...], a także stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...]. Rozpoznając opisany powyżej wniosek stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – 261 P.p.s.a., przy czym w przypadku radców prawnych zastosowanie ma także rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, które w § 15 stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez SP obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 i 4 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego (pkt 2). Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiła 240 zł. W drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w przypadku gdy sprawę prowadził ten sam radca co w pierwszej instancji - jest to 75 % tej stawki, nie mniej niż 120 zł. (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. a w/w rozporządzenia). Uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika związany z pozytywnym dla skarżącego skutkiem wniesienia i rozpoznania sporządzonej skargi kasacyjnej zawierającej trafnie sformułowane i obszernie uzasadnione zarzuty, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 264 zł. (110 % stawki minimalnej). W oparciu o kryteria wskazane w § 2 ust. 1 rozporządzenia uznano, że jest ona adekwatna do wykonanych przez pełnomocnika czynności (nakład pracy pełnomocnika związany z zapoznaniem się z aktami sprawy został już uwzględniony przy wydawaniu postanowienia przyznającego mu wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną na etapie postępowania I-instancyjnego). Na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, opłata ta ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. 23 %, co od w/w kwoty daje 60,72 zł. W związku z zawartym w protokole rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku przez NSA zapisem o złożeniu przez pełnomocnika G. W. oświadczenia w sprawie nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, mimo jego ogólnego sformułowania, za spełniony uznano wynikający z _@KON@_§ 16 rozporządzenia warunek, aby wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawierał oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Mimo że pełnomocnik skarżącego do protokołu rozprawy przed NSA złożył także wniosek o zwrot kosztów przejazdu w kwocie 237,50 zł., nie może on jednak zostać uwzględniony. W kontekście przytoczonego powyżej art. 250 P.p.s.a. oraz § 15 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...), o ile co do zasady nie budzi wątpliwości niezbędny charakter wydatków związanych z kosztami stawiennictwa pełnomocnika na rozprawę, to w przypadku wydatków poniesionych przez r. pr. M. M. nie zostało spełnione wynikające z tych przepisów kryterium ich udokumentowania. W związku z powyższym, na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.