II SA/Rz 552/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. T. i J. T. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2005 r., Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zbycie nieruchomości postanawia odrzucić skargę W dniu [...] października 2005 r. Rada Miejska w N. D. podjęła uchwałę Nr [...] zezwalająca na zbycie w trybie bezprzetargowym nieruchomości położonych w N. D. W dniu 27 listopada 2005 r. Wojewoda P. wszczął postępowanie zmierzające do stwierdzenia nieważności powyższej uchwały, w konsekwencji którego wydał w dniu 5 grudnia 2005 r. rozstrzygnięcie nadzorcze, w którym stwierdził nieważność uchwały. W dniu 13 marca 2006 r. J. i B. T. wezwali Wojewodę P. do usunięcia naruszenia prawa w rozstrzygnięciu nadzorczym z dnia 5 grudnia 2005 r. Ze względu na brak oczekiwanej reakcji ze strony Wojewody Podkarpackiego, który wyjaśnił, że jedynie gmina lub związek międzygminny są uprawnione do zaskarżenia jego rozstrzygnięcia, B. i J. T. wystąpili na drogę sądową, wnosząc w dniu 15 maja 2006 r. skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. W odpowiedzi na skargę Wojewoda P. wniósł o jej odrzucenie ze względu na brak legitymacji do wniesienia skargi przez skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne inicjuje skarga wniesiona przez uprawniony podmiot, w przewidzianym do tego terminie oraz spełniająca wymogi formalne. Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.153, poz. 1270 ze zm. ) - zwanej dalej P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym - § 1, również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi - § 2. Jednak jak słusznie podnosi organ, przepis ten jako przepis ogólny w stosunku do art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, ze zm. ) zostanie wyparty przez ten ostatni, jeżeli zaistnieją okoliczności wymienione w tym ostatnim, co zgodne jest z ogólnie obowiązującą zasadą lex specjali derogat legi generali, która oznacza, że przepisy szczególne mają zawsze pierwszeństwo przed ogólnymi, a do ogólnych można sięgnąć jedynie w zakresie nieuregulowanym w przepisach szczególnych. W myśl natomiast art. 98 ust. 3 do złożenia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczące gminy uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym wyłącza dopuszczalność wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody przez jakikolwiek podmiot inny niż gmina lub związek komunalny nawet wówczas , gdy rozstrzygnięcie to narusza interes prawny lub uprawnienie tego podmiotu. ( postanowienie z dnia 13 maja 1992 r., SA/Wr 529/92, ONSA 1992/2/47 ) Tymczasem w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. zostało zaskarżone przez indywidualnie oznaczone osoby. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, działając przy tym na zasadzie art. 58 §1 p.6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 98 ust 3 ustawy o samorządzie gminnym.