II SA/Rz 558/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 2 września 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A.K. i K.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg A.K. i K.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych - p o s t a n a w i a - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Wnioskiem z dnia 3 sierpnia 2015 r. K.K. i A.K. zwrócili się do tut. Sądu o wstrzymanie wykonania opisanej w sentencji postanowienia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego (dalej: "WINB"). Powyższą decyzją utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], nakazującą skarżącym wykonanie robót budowlanych polegających na demontażu okna i zamurowania otworu okiennego, usytuowanego w ścianie zewnętrznej budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: "Ppsa"), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 Ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części takiego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Na skarżących nałożono bowiem podlegający egzekucji obowiązek wykonania określonych robót budowlanych, a decyzje w tym przedmiocie są ostateczne. Wprawdzie strona skarżąca na poparcie zgłoszonego wniosku nie przedstawiła żadnej argumentacji, jednakże okoliczność ta nie zwalniała Sądu od merytorycznego jego rozpoznania przy uwzględnieniu materiału zgromadzonego w aktach sprawy (por. postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2014 r. II FPS 9/13, dostępne na stronie internetowej: "www.orzeczenia.nsa.gov.pl"). Dokonując zaś analizy akt sprawy pod kątem wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa Sąd stwierdza, że wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie. Likwidacja otworu okiennego poprzez jego zamurowanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki, związane chociażby ze znacznym nakładem środków niezbędnych do przywrócenia stanu poprzedniego przy ewentualnym uwzględnieniu skargi. Abstrahując od dopuszczalności takiego rozwiązania pod względem przepisów techniczno – budowlanych ponowne, legalne wykonanie otworu okiennego wiązałoby się z koniecznością wystąpienia do właściwego organu z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Wraz z takim wnioskiem inwestor winien wykazać, że legitymuje się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, co przy braku zgody pozostałych współwłaścicieli nieruchomości, mogłoby wiązać się z koniecznością zainicjowania sprawy przed sądem powszechnym i znacznie wydłużyć prowadzone w tej sprawie postępowanie administracyjne, o ile nie uczynić wniosku niemożliwym do uwzględnienia. To zaś w ocenie Sadu uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Jednocześnie Sąd nadmienia, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie przesądza o losie skargi. Zaskarżona decyzja zostanie poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.