II SA/Rz 560/04

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEK POLSKIEJ Dnia 22 listopada2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa Sędzia NSA Małgorzata Wolska /spr./ AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant sek. sąd. Anna mMazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. F. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...] w przedmiocie przeniesienia na inne stanowisko służbowe, 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. II SA/Rz 560/04 U Z A S A D N I E N I E Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 11a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej /Dz. U. z 2002 r., Nr 147, poz. 1230 ze zm./ po rozpatrzeniu odwołania J. F. od decyzji Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji podano, że Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. przeniósł i mianował na stałe z dniem 1 kwietnia 2004 r. st. kpt. J. F. na niższe stanowisko służbowe: starszy specjalista w Wydziale Operacyjno-Szkoleniowym Komendy Powiatowej PSP. Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że mianowanie na niższe stanowisko jest związane z likwidacją zajmowanego przez J. F. stanowiska – Naczelnik Wydziału Kontrolno-Rozpoznawczego, a która nastąpiła wskutek zmiany regulaminu organizacyjnego Komendy Powiatowej PSP. Wobec braku możliwości przeniesienia na stanowisko równorzędne, J. F. został przeniesiony i mianowany na stanowisko starszego specjalisty w Wydziale Operacyjno-Szkoleniowym KP PSP, zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami. Ustalenie zaś jego uposażenia nastąpiło zgodnie z przepisami art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej /Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1230 ze zm./ oraz § 10 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 lipca 1997 r. w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej /Dz. U. Nr 94, poz. 575 ze zm./. W złożonym odwołaniu J. F. wskazał, że od 1999 r. zajmował się sprawami kontrolno-rozpoznawczymi i BHP. Za pracę na stanowisku Naczelnika Wydziału otrzymywał wyróżnienia. Stwierdził również, że jest chronionym członkiem związku zawodowego, a Zarząd Terenowy ZZS "Florian" nie został poinformowany o zmianach dotyczących członków zarządu. Przeniesienie spowodowało obniżenie stanowiska i przesunięcie do innego pionu organizacyjnego. Kwestionowaną decyzję organ I instancji wydał bez oceny służbowej i uwzględnienia dotychczasowego przebiegu i lat służby, kwalifikacji oraz doświadczenia. Jest ona krzywdząca i zarazem stanowi formę dyskryminacji w związku z jego przynależnością do związków zawodowych. Do dnia 13 kwietnia 2004 r. nie określono mu zakresu czynności, nie został mu też przedstawiony nowy regulamin Komendy. Analizując niniejszą sprawę organ odwoławczy stwierdził, że z uwagi na przeniesienie i mianowanie st. kpt. J. F. na niższe stanowisko służbowe związane ze zmianą regulaminu organizacyjnego, połączoną m. in. z likwidacją Wydziału Kontrolno-Rozpoznawczego, a co za tym idzie likwidacją stanowiska Naczelnika tego Wydziału należało przede wszystkim zbadać, czy organ I instancji nie przekroczył granic uznania administracyjnego i czy w tym stanie faktycznym nie było możliwości mianowania odwołującego się na stanowisko równorzędne. Z porównania regulaminów organizacyjnych zatwierdzonych przez Komendanta Wojewódzkiego PSP /pierwszy w dniu 16.11.2001 r., drugi w dniu 19.02.2004 r./ wynika, że wprowadzone zmiany uniemożliwiły mianowanie na stanowisko równorzędne. Wskazując przy tym na treść art. 13 ust. 4 ustawy o PSP podkreślono, że Komendant ponosi jednoosobowo odpowiedzialność za prawidłowe wykonanie zadań i kompetencji określonych w przepisach. Posiadana dokumentacja dowodzi, że jedynym równorzędnym stanowiskiem jest stanowisko Naczelnika Wydziału Operacyjno-Szkoleniowego, a obowiązki na nim pełni dotychczasowy Naczelnik. Natomiast dwa stanowiska Kierowników Sekcji zajmują oficerowie mianowani na niższych stanowiskach, gdyż brak środków finansowych oraz przydzielona średnia uposażenia na jednego strażaka ogranicza możliwości Komendanta Powiatowego PSP do pełnej realizacji założeń przewidzianych docelowo w regulaminie organizacyjnym. Mianowanie zatem na niższe stanowisko służbowe, w związku z brakiem możliwości mianowania na stanowisko równorzędne /co wynika z zestawienia w/w regulaminów/ zgodne jest z przepisami i stanem faktycznym. Kwalifikacje związane z ukończeniem szkoły pożarniczej w pełni potwierdzają zasadność mianowania w Wydziale Operacyjno-Szkoleniowym, a które jest zgodne z postanowieniami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 1997 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych, jakie powinni posiadać strażacy Państwowej Straży Pożarnej na określonych stanowiskach służbowych oraz etatów stopni służbowych dla poszczególnych stanowisk /Dz. U. Nr 70, poz. 446 ze zm./. Przed podjęciem decyzji organu I instancji przeanalizował przebieg służby odwołującego się, biorąc pod uwagę przede wszystkim jego kwalifikacje ogólne i zawodowe, wiedzę i doświadczenie, które nabył podczas służby. Kwalifikacje odwołującego się były wystarczające do mianowania go na to stanowisko. Jednakże kwalifikacje zawodowe strażaka uprawniające do zajmowania wszystkich stanowisk w PSP nie obligują organu do mianowania na stanowisko najwyższe. Uposażenie przyznane odwołującemu się zostało ustalone zgodnie z przepisami, z zachowaniem uprawnień wynikających z art. 89 ust. 1 ustawy o PSP oraz postanowieniami § 10 rozporządzenia w sprawie uposażenia, co potwierdza porównanie ostatniego angażu z dnia 6 maja 2003 r. na stanowisku Naczelnika Wydziału z nowym angażem z dnia 1 kwietnia 2004 r. na stanowisku starszy specjalista; uposażenie zostało utrzymane w dotychczasowej wysokości. Nietrafny jest zarzut odwołującego się dotyczący braku opinii okresowej – w przypadku przeniesienia strażaka na niższe stanowisko służbowe w związku z likwidacją stanowiska przepisy nie przewidują sporządzenia opinii okresowej. Bezzasadny jest także zarzut dyskryminacji z powodu przynależności do związków zawodowych – nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym. Nadto regulamin został pozytywnie uzgodniony z KZ ZZ NSZZ "Solidarność", zaś ZZS "Florian" swoje stanowisko przedstawił w piśmie z dnia 18 lutego 2004 r. i nie wnosił dodatkowych uwag. Ponadto stwierdzenie odwołującego się, że Zarząd Terenowy ZZS "Florian" nie został poinformowany o zmianach dotyczących członków zarządu jest bezpodstawne, gdyż pismem z dnia 23 marca 2004 r., /[...]/ ZZS "Florian" został poinformowany, że st. kpt. J. F. zostanie przeniesiony na niższe stanowisko służbowe w związku z likwidacją stanowiska – Naczelnika Wydziału. Wyjaśniono wreszcie, że zgodnie z art. 38 ust. 4 ustawy o PSP strażak, który nie wyraził zgody na przeniesienie na niższe stanowisko z przyczyn określonych w ust. 2 powyższego artykułu /m. in. likwidacja stanowiska/ może być zwolniony ze służby. Reasumując stwierdzono, że decyzja organu I instancji została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w granicach uznania administracyjnego. Powyższą decyzję Komendanta Wojewódzkiego PSP zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie st. kpt. J. F., wnosząc o jej uchylenie. Skarżący sformułował następujące zarzuty: - w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie uwzględniono pełnego zakresu odwołania wniesionego przez niego od decyzji I instancji, pomijają aspekt prób wcześniejszego odwołania go ze stanowiska /decyzja nr [...] z [...].12.2003 r. Komendanta Powiatowego PSP/, - w decyzji nie uwzględniono i dokładnie nie zbadano faktu, że nastąpiła faktyczna i merytoryczna likwidacja stanowiska, ale jego rangi i w nowych warunkach organizacyjnych Komendy "wyraziłby zgodę gdyby miał taką propozycję ze strony Komendanta Powiatowego PSP", - organ II instancji nie zbadał szczegółowo prawidłowości prawnej wydania decyzji I instancji oraz faktycznego i prawnego stanu organizacyjnego Komendy Powiatowej PSP, - nie odpowiada prawdzie stwierdzenie zaskarżonej decyzji, że organ I instancji przeanalizował przebieg służby skarżącego i wziął pod uwagę jego kwalifikacje zawodowe, bowiem posiadał kwalifikacje z zakresu BHP i je podnosił za zgodą Komendanta. Natomiast zmiana stanowiska odbiera mu "zakres spraw BHP", zaś strażak, któremu powierzono zadania z zakresu spraw kontrolno-rozpoznawczych nie posiada wymaganego przeszkolenia, co wiąże się z dodatkowymi kosztami dla Komendy. Skarżący posiadał stosowne uprawnienia /świadectwo nr [...] z 1993 r./, ponadto jest biegłym sądowym z tego zakresu, - miała miejsce dyskryminacja skarżącego, o czym świadczy chociażby próba przeniesienia go na inne stanowisko decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. Komendanta Powiatowego PSP, - nieprawdą jest, a czego nie zbadał organ II instancji, że ZZS "Florian" nie wnosił uwag do regulaminu organizacyjnego, - w złożonej Związkowi Zawodowemu informacji odnośnie planowanych zmian organizacyjnych połączonej w likwidacją stanowisk Naczelników Wydziałów nie uwzględniono "przesunięć poza piony organizacyjne", - cytowanie art. 38 ust. 4 ustawy o PSP jest "formą zastraszenia", gdyż nie ma związku przyczynowego, merytorycznego i prawnego z przedmiotową sprawą. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wraz z pismem procesowym z dnia 14 lipca 2005 r. skarżący J. F. przedłożył kserokopię porozumienia z dnia 24 września 1999 r. w sprawie zasad współpracy pomiędzy Komendantem Wojewódzkim PSP, a Regionalną Sekcją Pożarnictwa NSZZ "Solidarność" woj. [...] oraz Zarządem Wojewódzkim ZZS "Florian" woj. [...]. Wskazując na art. 13 ust. 1 tegoż porozumienia zarzucił, że wbrew treści tego przepisu projekt regulaminu został przedłożony do zaopiniowania, a nie do uzgodnienia i tylko jednej organizacji związkowej. Do powyższego pisma dołączono również kserokopię pisma z dnia 13 grudnia 2004 r. /[...]/ Komendanta Głównego PSP wraz z materiałem informacyjnym Min. Gospodarki i Pracy – "Konsultacje, uzgodnienia, komunikacja społeczna – aspekty prawne", W-wa 2004 r./. Po zapoznaniu się z powyższym pismem skarżącego, pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego PSP złożył pismo z dnia 8 sierpnia 2005 r., w którym zwraca uwagę, że stroną porozumienia nie był Komendant Powiatowy PSP ani organizacje związkowe działające w tej Komendzie, nie miało więc ono zastosowania w sprawach dotyczących uzgodnień wymienionych w piśmie procesowym skarżącego. Nadto porozumienie obecnie nie obowiązuje /zostało rozwiązane/. Ustawa o związkach zawodowych nie przewiduje opiniowania regulaminu organizacyjnego przez związki zawodowe. Zatem błędne jest stanowisko skarżącego zawarte w piśmie procesowym z dnia 14 lipca 2005 r., że załączony przez niego dokument Ministra Gospodarki i Pracy "Konsultacje, uzgodnienia, komunikacja społeczna – aspekty prawne" potwierdza obowiązek opiniowania regulaminów organizacyjnych. Dodatkowo w uzupełnieniu odpowiedzi na skargę podano, że w wyniku zmian organizacyjnych zostały zlikwidowane w Komendzie Powiatowej PSP trzy wydziały, a tym samym stanowiska trzech naczelników. W to miejsce utworzono Wydział Operacyjno-Szkoleniowy, na stanowisko naczelnika "najpierw powierzono pełnienie obowiązków, a następnie dokonano mianowania na stałe strażaka R. N., który uprzednio kierował Wydziałem Operacyjno-Szkoleniowym i Kontrolno-Rozpoznawczym. W kolejnym piśmie procesowym z dnia 22 sierpnia 2005 r. skarżący J. F. w szczególności wyjaśnił, że przedłożenie przez niego porozumienia z dnia 24 września 1999 r. i pisma dotyczącego konsultacji społecznych miało na celu przedstawienie okoliczności trybu wprowadzenia w życie regulaminu organizacyjnego KP PSP oraz skutków związanych z jego wprowadzeniem. Potwierdzeniem zaś ważności powyższego porozumienia jest to, że do dnia dzisiejszego komendanci stosują się do treści jego zapisów, m. in. w sprawach opiniowania przyznawanych zapomóg, nagród itp. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z mocy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej /§ 1/, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /§ 2/. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270/, stanowiąc w swej treści, iż Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zatem zaskarżoną decyzję w omówionym zakresie, Sąd stwierdził, że przy jej wydaniu doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy /art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) cyt. wyżej ustawy/. Stosunek służbowy funkcjonariusza PSP jest służbą, zaś istotą służby jest dyspozycyjność funkcjonariuszy i dlatego temu stosunkowi służbowemu nadano charakter stosunku administracyjnoprawnego. Po myśli art. 31 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej /Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1230 ze zm./ stosunek służbowy strażaka powstaje z dniem mianowania na stanowisko służbowe, a w przypadku stanowisk, dla których przepisy ustawy przewidują powołanie – z dniem powołania na stanowisko. Art. 32 ust. 1 powyższej ustawy wskazuje z kolei przełożonych służbowych właściwych do podejmowania decyzji o mianowaniu strażaka na stanowisko służbowe, a także innych form przekształcenia stosunku służbowego strażaka. Dla tych działań została zastrzeżona forma decyzji administracyjnej, od której przysługuje odwołanie do wyższego przełożonego /art. 32 ust. 2 ustawy/. Dokonywanie więc przekształceń w obrębie trwającego stosunku służbowego strażaka następuje poprzez mianowanie go na kolejne stanowiska służbowe i wymaga wydania decyzji – aktu mianowania /vide wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 11.10.2005 r. SA/Rz 476/04, nie publ./. Zatem mianowanie może dotyczyć wyższego, bądź równorzędnego stanowiska służbowego, a także może być tożsame z przeniesieniem na niższe stanowisko służbowe, czyli takim przekształceniem stosunku służbowego, którego przesłanki wymienia art. 38 cyt. ustawy. W rozpoznawanej sprawie decyzją organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...], wydaną na podstawie m. in. art. 38 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej, przeniesiono i mianowano na stałe skarżącego – z dniem 1 kwietnia 2004 r. – na niższe stanowisko służbowe: starszy specjalista w Wydziale Operacyjno-Szkoleniowym Komendy Powiatowej PSP. Motywy tej decyzji podają, że mianowanie na niższe stanowisko jest związane z likwidacją zajmowanego przez skarżącego stanowiska – Naczelnik Wydziału Kontrolno-Rozpoznawczego – spowodowaną zmianą regulaminu organizacyjnego Komendy Powiatowej PSP, przy jednoczesnym braku możliwości przeniesienia na równorzędne stanowisko służbowe. Stosownie do treści art. 38 ust. 2 pkt 4 powyższej ustawy strażaka można przenieść na niższe stanowisko służbowe w przypadku likwidacji zajmowanego stanowiska, jeżeli nie ma możliwości przeniesienia strażaka na równorzędne stanowisko. Rozstrzygając zatem niniejszą sprawę organ powinien przede wszystkim wykazać jednoznacznie i w sposób nie budzący wątpliwości fakt likwidacji zajmowanego przez skarżącego stanowiska, i również to, że nie ma możliwości przeniesienia go na równorzędne stanowisko służbowe, czyli równorzędne pod względem hierarchii i uprawnienia /takie bowiem przeniesienie nie stanowi pogorszenia warunków służby/. Analiza materiału aktowego rozpoznawanej sprawy prowadzi tymczasem do wniosku, że w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji nie zostały zachowane wymogi określone przepisami art. 7, 77 § 1, a także art. 107 § 3 k.p.a.; o zastosowaniu w sprawie przepisów k.p.a. przesądza, jak wyżej wyjaśniono, administracyjnoprawny charakter stosunku służbowego strażaka. Powołane wyżej przepisy nakładają obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i jej załatwienie przy uwzględnieniu nie tylko interesu społecznego, ale także słusznego interesu obywatela, w tym przypadku strażaka. Prawidłowe zaś rozpoznanie sprawy powinno znaleźć wyraz we właściwym uzasadnieniu decyzji /art. 107 § 3 k.p.a./. Wyjaśnienie bowiem jakimi organ kierował się przesłankami przy jej podejmowaniu ma szczególne znaczenie, gdy decyzja ma charakter uznaniowy /użycie sformułowania "można" wyraźnie wskazuje, że decyzje podejmowane na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy o PSP mają charakter uznaniowy/, bowiem tylko wówczas Sąd może ocenić, czy nie nosi ona cech dowolności prowadzącej do usunięcia jej z obrotu prawnego. W aktualnym stanie dowodowym sprawy wątpliwość budzi i tym samym nie można podzielić poglądu zaskarżonej decyzji co do spełnienia się przesłanek wymienionych w cyt. wyżej art. 38 ust. 2 pkt 4 ustawy o PSP, stanowiącym materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia sprawy, a co zostało wywiedzione przez organ II instancji z porównania regulaminów organizacyjnych Komendy Powiatowej PSP z dnia 16 listopada 2001 r. i 19 lutego 2004 r. W ocenie Sądu, porównanie obu tych regulaminów organizacyjnych niewątpliwie wykazuje, że w miejsce komórki organizacyjnej – Wydział Operacyjno-Szkoleniowy i Kontrolno-Rozpoznawczy oraz Stanowisko Pracy do Spraw Obronnych i BHP /w strukturze organizacyjnej regulaminu z 2001 r./ zostały utworzone /wg regulaminu z 2004 r./ następujące komórki organizacyjne: Wydział Operacyjno-Szkoleniowy, Samodzielne Stanowisko Pracy do Spraw Obronnych i Samodzielne Stanowisko Pracy do Spraw BHP. W poprzedniej strukturze organizacyjnej Komendy Powiatowej PSP skarżący zajmował stanowisko Naczelnika Wydziału Kontrolno-Rozpoznawczego i BHP, przeniesiony został następnie – w związku ze zmianą regulaminu organizacyjnego – na niższe stanowisko służbowe – Starszy Specjalista w Wydziale Operacyjno-Szkoleniowym – według organów obu instancji wobec braku możliwości przesunięcia go na równorzędne stanowisko służbowe. Stosownie do treści § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 kwietnia 1999 r. w sprawie określenia szczególnych zasad organizacji komendy wojewódzkiej i powiatowej Państwowej Straży Pożarnej /Dz. U. Nr 38, poz. 375 ze zm./ w skład komendy powiatowej /miejskiej/ wchodzą jednostki ratowniczo-gaśnicze i następujące komórki organizacyjne: 1. wydział operacyjno-szkoleniowy, w tym stanowisko kierowania komendanta powiatowego /miejskiego/, 2. wydział kontrolno-rozpoznawczy, 3. wydział organizacyjno-kadrowy, 4. wydział finansowy, 5. wydział kwatermistrzowski, 6. wydział techniczny, 7. stanowisko pracy – radca prawny, 8. stanowisko pracy służby bhp, 9.stanowisko pracy do spraw obronnych. Ust. 4 tegoż przepisu stanowi, że w zależności od potrzeb komórki organizacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6, mogą występować w formie sekcji lub samodzielnych stanowisk pracy. Z kolei z § 6 ust. 2 i 3 tegoż rozporządzenia wynika, że wydziałem kieruje naczelnik, zaś sekcją – kierownik sekcji. W strukturze organizacyjnej regulaminu z 2004 r. przewidziano m. in. Samodzielne Stanowisko Pracy do Spraw Kontrolno-Rozpoznawczych, Samodzielne Stanowisko Pracy do Spraw Obronnych i Samodzielne Stanowisko Pracy do Spraw BHP, które w świetle powołanego wyżej unormowania mają rangę komórki organizacyjnej. Stąd też powierzenie jednego z tych stanowisk oznacza powierzenie równorzędnego stanowiska służbowego. Należy więc zgodzić się ze skarżącym, że organ II instancji nie zbadał dokładnie, a więc z zachowaniem obowiązków proceduralnych określonych przepisami art. 7 i 77 § 1 k.p.a., czy nastąpiła "faktyczna i merytoryczna likwidacja" jego stanowiska, a także z zarzutem nieuzasadnionego w istocie rzeczy "odebrania mu zakresu spraw BHP" i przypisanie ich strażakowi, któremu powierzono zadania z zakresu spraw kontrolno-rozpoznawczych /czyli Samodzielne Stanowisko Pracy do Spraw Kontrolno-Rozpoznawczych/. Nadmienić przy tym wypada, że likwidacja stanowiska pracy ma miejsce wówczas, gdy przypisane mu czynności zostają wyłączone z zakresu statutowych zadań zakładu pracy. W rezultacie więc słusznymi są też wątpliwości co do rzeczywistego braku możliwości powierzenia skarżącemu równorzędnego stanowiska służbowego. Wprawdzie organ II instancji przy okazji załatwiania odwołania wniesionego przez skarżącego podejmował w tym zakresie czynności – potwierdza to pismo z dnia 6 maja 2004 r. /[...]/ - jednakże poprzestał na nadesłanej mu przez Komendanta Powiatowego PSP odpowiedzi pisemnej z dnia 10 maja 2004 r. /[...]/. Treść tego pisma jest co najmniej powierzchowna i w żadnym razie nie daje wystarczającej merytorycznie odpowiedzi odnośnie przedstawionych mu do wyjaśnienia kwestii. W szczególności nie została w nim wykazana mniejsza przydatność skarżącego na równorzędnych, w świetle struktury organizacyjnej Komendy Powiatowej PSP przewidzianej regulaminem z 2004 r., stanowiskach służbowych. Nie zostało w nim też wykazane, czy stanowisko skarżącego w istocie rzeczy podlegało likwidacji, czy też swoistemu przekształceniu /w w/w regulaminie przewidziane zostało Samodzielne Stanowisko do Spraw Kontrolno-Rozpoznawczych/, bowiem w zebranym materiale brak jest chociażby potwierdzenia dokonania analizy zakresu czynności na tych stanowiskach. Skarżący wskazywał również, że decyzja o przeniesieniu na niższe stanowisko służbowe, jest "dyskryminacja" jego osoby, zwłaszcza że już wcześniej Komendant Powiatowy PSP "próbował" go odwołać ze stanowiska Naczelnika Wydziału /decyzja z dnia [...].12.2003 r., Nr [...]/. Z tego też względu prawidłowe uzasadnienie zaskarżonej decyzji miało szczególne znaczenie, gdyż z twierdzeń skarżącego /popartych następnie pismami procesowymi/ zdaje się rzeczywiście wynikać, że pozostawał w konflikcie z przełożonym, który podejmował decyzję i może wobec tego traktować przeniesienie na niższe stanowisko służbowe, jako rodzaj dyskryminacji. W postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji dopuszczono się również naruszenia przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych /Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 ze zm./ w związku z art. 58 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. Zgodnie z treścią art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o związkach zawodowych pracodawca nie może bez zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej zmienić jednostronnie warunków pracy lub płacy na niekorzyść pracownika z imiennie wskazanym uchwałą zarządu jego członkiem, chyba że dopuszczają to odrębne przepisy. W myśl zaś art. 58 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej strażacy mogą się zrzeszać w związkach zawodowych na zasadach określonych w ustawie o związkach zawodowych. Podczas rozprawy przed Sądem w dniu 9 listopada 2005 r. pełnomocnik organu II instancji podał, że skarżący jest chronionym członkiem ZZS "Florian" i Związek ten pismem z dnia 23 marca 2004 r. Komendanta Powiatowego PSP został poinformowany, że skarżący zostanie przeniesiony na niższe stanowisko służbowe, a Związek nie zajął stanowiska w tej sprawie. Skoro więc skarżący był chronionym członkiem ZZS "Florian" to z pewnością lakoniczna w treści informacja z dnia 23 marca 2004 r. nie oznacza dopełnienia obowiązku, o jakim mowa w cyt. wyżej przepisie ustawy o związkach zawodowych. Inną natomiast jest rzeczą ocena braku działania zarządu ZZS "Florian". Zauważyć przy tym należy, że o zastosowaniu względem skarżącego przepisów ustawy o związkach zawodowych świadczy również i to, że przed podjęciem decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] o odwołaniu skarżącego ze stanowiska /uchylonej przez organ II instancji/ Komendant Powiatowy PSP zastosował procedurę przewidzianą przepisem art. 32 powyższej ustawy. W ponownym zatem postępowaniu rozważyć należy kwestie, które nie zostały dotychczas należycie wyjaśnione, o czym była mowa wyżej, i poczynić ustalenia zgodnie z wymogami przepisów prawa, uzasadniając prawidłowo podejmowane rozstrzygnięcie. Z tych wszystkich względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) oraz art. 152 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.