II SA/Rz 591/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni A. z/s w G. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Rz 591/09 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] Okręgowy Inspektor Pracy utrzymał w mocy decyzję Inspektora Pracy z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w części odmawiającej stwierdzenia wygaśnięcia decyzji nr 13, 14, 15, 16 i 17 nakazu inspektora pracy z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] , zobowiązujących Spółdzielnię A. z/s w G. do zapewnienia, aby trociny i pył drzewny powstające przy użytkowaniu pilarek tarczowych do cięcia poprzecznego, eksploatowane w hali cięcia łat wychwytywane były przez wyciąg miejscowy w miejscu ich powstania. Wraz ze skargą na tę decyzję Spółdzielnia A. z/s w G. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie wniosku podniosła, że "wykonanie decyzji nr 13, 14, 15, 16 i 17 nakazu inspektora pracy z dnia [...] lutego 2008 r. wiąże się z ogromnymi wydatkami, a za wnioskiem o wstrzymanie wykonania tych decyzji przemawia zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes strony, stąd wniosek ten należy uznać za jak najbardziej uzasadniony". Skarżąca wskazała, że "interesem społecznym jest w tym przypadku zachowanie dotychczasowego stanu zatrudnienia w zakładzie, które w przypadku konieczności wydatkowania kilkudziesięciu tysięcy złotych na odciągi miejscowe nie będzie mógł być utrzymany". Zwróciła również uwagę na "swój interes, gdyż nie będzie mogła przeznaczyć tych funduszy na niezbędne wydatki rozwojowe, czy rentowe, które niewątpliwie przyczynią się do poprawy warunków pracy zatrudnionych pracowników". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków, patrz: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. II SA/Bk 352/2006 - Lex Polonica nr 1241556. Uwzględnienie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, byłoby w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. możliwe, gdyby zachodziła co najmniej jedna z wymienionych w nim przesłanek. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest przy tym wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca nie uprawdopodobniła aby takie okoliczności wystąpiły. Wniosek skarżącej dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Okręgowego Inspektora Pracy dotyczącej nakazu zapewnienia prawidłowej pracy związanej z użytkowaniem pilarek tarczowych do cięcia poprzecznego w zakładzie skarżącej. Trudne zatem do odwrócenia skutki, jako przesłanka wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji musiałyby dotyczyć obowiązku wykonania tego nakazu. Zachowanie dotychczasowego stanu zatrudnienia przez skarżącą spółdzielnię wobec wykonania nakazu inspektora pracy, wbrew jej twierdzeniom nie przesądza o trudnych do odwrócenia skutkach. Ponadto skarżąca nie może zasłaniać się, swoim interesem z uwagi na koszty zainstalowania odciągów miejscowych związanych z wykonaniem tego nakazu. Słusznie wskazał Okręgowy Inspektor Pracy w odpowiedzi na skargę na wymogi określone w art. 207 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U z 1998 r., Nr 21, poz. 94). Zgodnie z którymi pracodawca jest zobowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpieczeństwa i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki. W szczególności pracodawca jest zobowiązany organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy. W związku z tym twierdzenia skarżącej, że pieniądze na zapewnienie bezpiecznych warunków pracy może przeznaczyć na inne wydatki rozwojowe, czy remontowe są bezzasadne. Skarżąca stosownie do w.w. przepisu powinna bowiem w pierwszej kolejności zapewnić sowim pracownikom bezpieczne i higieniczne warunki pracy mając przede wszystkim na uwadze ich zdrowie i życie, a nie swoje "interesy", czy plany zwiane z możliwością wydatkowania pieniędzy przeznaczonych na wykonanie nakazu na inne cele. Ponadto wymagania dotyczące użytkowania obrabiarek zostały określone w § 8 ust. 2 zd. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 14 kwietnia 2000 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy obsłudze obrabiarek do drewna ( Dz. U. z 2000, Nr 36, poz. 409) zgodnie z którym, pył drzewny powinien być wychwytywany w miejscu jego powstania przez wyciągi miejscowe. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.