II SA/Rz 606/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Ryszard Bryk Sędziowie NSA Stanisław Śliwa NSA Maria Zarębska- Kobak /spr./ Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 8 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi B.L. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania -skargę oddala- II SA/Rz 606/09 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi jest postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2009 r Nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2009 r Nr [...] orzekająca o braku podstaw do stwierdzenia u B. L. choroby zawodowej-uszkodzenia narządu słuchu spowodowane hałasem /poz.15 wykazu chorób/ W podstawie prawnej powołano przepis art. 59 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji zostało wyjaśnione, że decyzją z dnia [...] lutego 2009 r Nr [...] Powiatowy Inspektor Sanitarny orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u B. L. stwierdzenia choroby zawodowej- uszkodzenia narządu słuchu spowodowane hałasem z poz.15 wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych/Dz.U. Nr 65 poz. 245 ze zm./. W/w decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 24 lutego 2009 roku , odbiór tej decyzji został potwierdzony przez żonę B. L. – J. L. Odwołanie od w/w decyzji do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego B. L. złożył osobiście w dniu 12 marca 2009 r., w którym to odwołaniu odwołujący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji, kwestionując ustalenia organu oraz orzeczenia lekarskie które stanowiły podstawę w jego ocenie niekorzystnego rozstrzygnięcia. Rozpoznając odwołanie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r Nr [...] działając na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdził uchybienie przez B. L. terminu do wniesienia odwołania wskazując ,że termin do jego wniesienia upłynął z dniem 11 marca 2009 r. W postanowieniu tym zawarł pouczenie o przysługującym uprawnieniu do wniesienia środka odwoławczego. W/w postanowienie zostało doręczone B. L. w dniu 24 kwietnia 2009 r, odbiór tego postanowienia został potwierdzony przez żonę B. L.- J. L. Wnioskiem z dnia 29 kwietnia 2009 r B. L. zwrócił się do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2009 r Nr [...] w którym przyznał fakt uchybienia terminu do wniesienia odwołania i wyjaśnił, że jego uchybienie nastąpiło bez jego winy . Jako niezawinioną przyczynę wskazał na swój stan zdrowia w tym okresie na dowód czego przedłożył zaświadczenie lekarskie z dnia 28 kwietnia 2009 r wydane przez lekarza specjalistę chorób wewnętrznych stwierdzające zaostrzenie stanu zdrowia w tym okresie co skutkowało reżimem łóżkowym. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny rozpoznając powyższy wniosek z powołaniem się na treść art. 58 § 1 k.p.a. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wyjaśnił, że w/w nie uprawdopodobnił przesłanek dających podstawę do przywrócenia uchybionego terminu określonego wyżej powołanym przepisie kodeksu postępowania administracyjnego dodając jednocześnie, że odwołanie sporządzone w terminie miał możliwość przesłać pocztą , której to wysyłki mógł dokonać domownik. W ocenie organu nie została spełniona przesłanka uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia względnie jego zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu pełnomocnik zarzuca wadliwą argumentacje organu i wyjaśnił, że odwołania nie mógł sporządzić osobiście w tym okresie z uwagi na stan zdrowia a jego domownicy ; żona i syn nie znają jego problemu związanego z w/w sprawą. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi z przyczyn wywiedzionych w odpowiedzi na skargę i w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ zwana dalej P.p.s.a. , nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia /art. 135 ustawy/. Przedmiotem skargi jest postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wydanego na podstawie art. 59 § 2 k.p.a. Stan faktyczny sprawy jest niekwestionowany i sprowadza się do stwierdzenia faktu ,że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] orzekająca o braku podstaw do stwierdzenia u B. L. choroby zawodowej-uszkodzenia narządu słuchu spowodowane hałasem /poz. 15 wykazu chorób/. Uchybienie przez stronę terminowi do wniesienia odwołania odnosi negatywne skutki wobec niej i ocenę istnienia przesłanek do przywrócenia terminu należy upatrywać w regulacji art. 58 k.p.a. Instytucja przywrócenia przez organ terminu dla dokonania czynności procesowych została uregulowana wart. 58 k.p.a. W myśl powołanego przepisu organ administracji publicznej jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: a) uchybienie i terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony, b) zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny (uchybienia terminu), c) zainteresowany dopełnił czynności, dla których określony był termin (jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu. Podkreślić należy, że cyt. przepis wymaga uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia okoliczności, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Udowodnienie czyni istnienie pewnego faktu pewnym, natomiast uprawdopodobnienie jako środek zastępczy dowodu, winno jedynie dawać wiarygodność twierdzeniu o jakimś fakcie. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w postanowieniu z dnia [...] maja 2009 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania prawidłowo uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił w dostatecznym stopniu braku swojej winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy strona mimo całej swojej staranności, z przyczyn od niej niezależnych, nie mogła dokonać czynności w terminie. "Brak winy strony zachodzi tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (...) Mając na uwadze powyższe przyjmuje się, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego należy m.in. przerwa w komunikacji, nagła choroba która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp." - wyrok WSA w Olsztynie z dnia 27 stycznia 2009 r. II SA/Ol 857/08. W tym zakresie organ administracji musi przyjmować tzw. obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i brać pod rozwagę wszystkie okoliczności konkretnej sprawy (m.in. wyrok NSA z dnia 30 listopada 2006 r. II OSK 1397/05, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 10 czerwca 2008 r. II SA/Po 125/07). Dopuszczenie się przez nią nawet najmniejszego niedbalstwa wyklucza zatem możliwość przywrócenia terminu (m.in. wyrok NSA z dnia 30 grudnia 1998r. III SA 1259/98 i z dnia 13 października 1999r., III SA 1436/99). W sprawie objętej skargą B. L. występując z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wskazał jako przyczynę jego uchybienia "nagłe zaostrzenie stanu chorobowego na tyle poważne, że lekarz zalecił mu reżim łóżkowy, a co skutkowało, że nie był w stanie o własnych siłach podejmować żadnych działań". W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał w sposób dostateczny, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. Należy podkreślić wyraźną sprzeczność pomiędzy oświadczeniem skarżącego o nagłym pogorszeniu stanu zdrowia w okresie 9-11 marca 2009 r. i braku możliwości dokonywania w/w czynności. W aktach administracyjnych sprawy /k. 144-145/ Sąd stwierdza, że w odwołaniu od decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2009 r. zamieszczona w nagłówku data jego sporządzenia, tj. [...] marca 2009 r. przypada na pierwszy dzień okresu niedyspozycji skarżącego, co powoduje sprzeczność z jego zarzutem podniesionym w skardze, że nie mógł sporządzić odwołania w terminie. Stwierdzenie skarżącego, że jego żona i syn nie byli zaznajomieni z przedmiotem sprawy i nie mógł skorzystać z ich pomocy, pozostaje w sprzeczności z faktem napisania odwołania w terminie przez w/w. W tej sytuacji należy przyjąć, że skarżący mimo choroby sporządził odwołanie w terminie, nie miał możliwości nadania jego w terminie na poczcie lub osobiście złożenia w organie z powodu choroby, lecz mógł przy pomocy domowników zachować termin w jego przesłaniu. Zgodzić się należy z organem orzekającym w sprawie, że skarżący nie dochował należytej staranności do dokonania czynności w terminie prawem przewidzianej. Dodatkowo należy także zwrócić uwagę na dołączone przez skarżącego do wniosku o przywrócenie terminu zaświadczenie lekarskie, mające potwierdzać jego zasadność. W swej treści jest ono bardzo lakoniczne, gdyż praktycznie nie zawiera rozpoznania; kryterium tego nie spełnia zapis "w dn. 09.03. - 11.03.09 reżim łóżkowy z powodu nagłego zaostrzenia choroby podstawowej", gdyż nie wskazuje on jednostki chorobowej skutkującej przywołanymi następstwami i nie wyjaśnia z jaką chorobą "podstawową" ma to związek. Wyraźnie widoczny jest także brak spójności czasowej między opisaną niedyspozycją skarżącego, a mającym ją potwierdzać zaświadczeniem lekarskim, które zostało wystawione dopiero 28 kwietnia 2009 r. Podzielając trafność oceny dokonanej zaskarżonym postanowieniem przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w powyższej sprawie, Sąd nie stwierdził zarzucanego temu aktowi naruszenia art. 58 Kpa. Skoro zatem stanowisko tego organu jest zgodne z obowiązującym prawem, Sąd w oparciu o art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę jako nieuzasadnioną.