II SA/Rz 608/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. F. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. K. i Z. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - postanawia - przyznać adwokatowi P. F. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy). Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę K. K. i Z. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Po otrzymaniu odpisu powyższego orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem skarżący złożyli w tut. Sądzie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, które to żądanie zostało załatwione pozytywnie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 marca 2012 r. W następstwie powyższego, jako pełnomocnik K. K. i Z. K. wyznaczony został adwokat P. F., który w sporządzonej -imieniem reprezentowanych - skardze kasacyjnej od wymienionego na wstępie orzeczenia zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik oświadczył równocześnie, że nie zostały one opłacone w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 6 lutego 2014 r. sygn. akt II OSK 2161/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższą skargę kasacyjną. W rozprawie nie brał udziału pełnomocnik skarżących. W świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej następnie "P.p.s.a.", wyznaczonemu w ramach prawa pomocy adwokatowi przysługuje wynagrodzenie w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Jego przyznanie następuje, w myśl tej regulacji, według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów tj. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013 r. poz. 461), określanego następnie jako "rozporządzenie". Zgodnie z § 19 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują _@POCZ@__@Kopłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Wedle zaś § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Mając powyższe na uwadze przyznano adwokatowi P. F. – pełnomocnikowi skarżących K. K. oraz Z. K. wynagrodzenie w kwocie 221,40 zł. Obejmuje ono opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego w wysokości 180 zł, podwyższoną o wysokość należnego podatku od towarów i usług tj. 41,40 zł (23 % ze 180 zł). Stawka powyższej opłaty wynika z brzmienia § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, wedle którego stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1 (w niniejszej sprawie jest to 240 zł – lit. c). Podstawę niniejszego orzeczenia stanowi art. 258 § 1, § 2 pkt 8 i art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia.