II SA/Rz 646/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej - p o s t a n a w i a - skargę odrzucić. II SA/Rz 646/08 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 2008 r., [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wymienioną wyżej decyzję wniosło Stowarzyszenie A. - podpisaną przez Prezesa Zarządu tegoż Stowarzyszenia – Z. G. W związku z tym strona skarżąca została wezwana do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony: tj. aktualnego na dzień złożenia skargi oryginału odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub odpisu poświadczonego przez notariusza oraz statutu Stowarzyszenia. Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem, iż nieusunięcie tego braku formalnego w terminie 7 dni od daty jego otrzymania spowoduje odrzucenie skargi, zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 października 2008 r. (dowód – zalegające w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania). Strona nie wykonała nałożonego przez Sąd obowiązku, gdyż nadesłała (wprawdzie w terminie określonym w wezwaniu) - ksero odpisu aktualnego z rejestru KRS poświadczonego za zgodność z oryginałem przez Prezesa Zarządu tego Stowarzyszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty te mające umocowanie do podejmowania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu strony, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.). Jeżeli stroną w postępowaniu jest osoba prawna, właściwą formą wykazania przez osobę zgłaszającą się w jej imieniu lub organ (uprawniony do działania w jej imieniu) jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony stanowi brak formalny, którego usunięcie następuje w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. i w odniesieniu do stowarzyszeń polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Rejestru Stowarzyszeń Krajowego Rejestru Sądowego (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/2004, ONSA i WSA 2005, nr 5, poz. 91. ). W wezwaniu skierowanym do skarżącego stowarzyszenia o usunięcie braków formalnych rodzaju dokumentu wyraźnie wskazano, że odpis KRS powinien być w oryginale, bądź poświadczony przez notariusza stosownie do treści art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002 r., Nr 42, poz. 369). Należy podkreślić, że określony wyżej dokument (wykazujący umocowanie) nie może być uwierzytelniony przez inne osoby niż notariusz (w każdej sprawie) lub adwokat, radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy, któremu – pełnomocnictwo zostało udzielone (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 1175/07, LEX nr 366235). W niniejszej sprawie przedłożona przez stronę skarżącą kopia dokumentu (odpis KRS) została potwierdzona za zgodność z oryginałem przez Prezes Zarządu skarżącego stowarzyszenia, a zatem przez podmiot nieuprawniony do tego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez Sąd obowiązku przedstawienia dokumentu stanowi brak formalny skutkujący odrzuceniem skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.