II SA/Rz 669/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak AWSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 26 października 2006 r. sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. skargę oddala; II. zasądza na rzecz pełnomocnika z urzędu adwokat M. S. kwotę 240 zł /słownie: dwieście czterdzieści złotych/ tytułem zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy. II SA/Rz 669/06 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] grudnia 2001 roku Nr [...] Prezydent Miasta [...], na podstawie art. 15 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 o ewidencji ludności i dowodach osobistych / tj. Dz. U. z 2001 r. nr 87 poz. 960/ i art. 104 k.p.a. ,po rozpatrzeniu wniosku M. M. orzekł o wymeldowaniu z pobytu stałego K. M. z lokalu mieszkalnego przy ul. K. w T. Uzasadnienie decyzji i akta sprawy wskazują, że wymieniony wyżej lokal jest mieszkaniem spółdzielczym typu lokatorskiego typu M3 o powierzchni 48,25 m2. , co potwierdza przydział tego lokalu nr 17 z 29 czerwca 1992 roku . Z dokumentu tego wynika, że w przydzielonym mieszkaniu mają prawo zamieszkiwać M. M., K. M. i K. M. Wyrokiem zaocznym z dnia 26 lutego 2001 roku Sąd Okręgowy w T. sygn. [...] rozwiązał przez rozwód małżeństwo M. i K. M., nie orzekając o sposobie korzystania przez nich ze wspólnego mieszkania. We wniosku z dnia 16 czerwca 2001 roku skierowanym do Prezydenta Miasta M. M. wniosła o wymeldowanie z urzędu jej byłego męża wskazując, że w listopadzie 2000 roku wyprowadził się z domu i nieznane jest jego miejsce pobytu. Wnioskodawczyni nie wykluczyła, że wyjechał za granicę. Z informacji uzyskanych w dniu 14 sierpnia 2001 roku przez organ I instancji z krajowego rejestru karnego wynika, że wyrokiem z dnia 18 lipca 2001 roku sygn. akt: [...] K. M. skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego w S. na karę pozbawienia wolności. Wnioskiem z dnia 27 sierpnia 2001 roku Naczelnik Wydziału Urzędu Miejskiego [...] zwrócił się do Sądu Rejonowego w T. Wydział Rodzinny i Nieletnich o wyznaczenie dla K. M., jako nieobecnego, którego miejsce pobytu nie jest znane - kuratora. Postanowieniem z dnia 28 września 2001 roku Sąd Rejonowy w T. Wydział Rodzinny i Nieletnich ustanowił dla nieznanego z miejsca pobytu K. M. kuratora w osobie B. C., pracownika Urzędu Miejskiego [...] . Decyzję opisaną na wstępie z dnia [...].12. 2001 Prezydent Miasta [...] o wymeldowaniu z pobytu stałego K. M., organ doręczył jego kuratorowi B. C. w dniu 12 sierpnia 2002 roku. W odwołaniu z dnia 27 kwietnia 2004 roku K. M. zarzucił, że na protokole zeznań jego byłej żony nie ma jej podpisu, nadto -we wniosku o wymeldowanie ,była żona odwołującego podała nieprawdziwe dane co do jego miejsca pobytu. Wskazał też, że w dniu 1 .04 2004 roku złożył wniosek o wznowienie postępowania, sprawa toczy się do sygn. [...]. Zarzucił nadto, że z powodu działań byłej żony jest osobą bezdomną. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 roku Wojewoda [...] stwierdził , że odwołanie K. M. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...].12.2001 [...] orzekającej o wymeldowaniu go z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego przy ul. K. w T., zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia określonego w przepisie art. 129 par.2 k.p.a. Organ wskazał, że decyzja doręczona została kuratorowi reprezentującemu interesy nieobecnego K. M. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. M., przebywający w Zakładzie Karnym [...] zarzucił, że żona wprowadziła w błąd organ, bowiem znała jego miejsce pobytu. Również zarzucił, że obowiązkiem kuratorki, osoby reprezentującej jej interesy, było wniesienie odwołania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie z powodu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153 poz. 1269 z 2002 roku / sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 roku / zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy , których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny określone w przepisie art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Zgodnie z przepisem art. 127 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Przepis art. 129 § 1 k.p.a. stanowi ,że odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu , który wydał decyzję ,w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie / § 21. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu , który nie został przywrócony .stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a. , oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej. W rozpatrywanej sprawie Wojewoda [...] działając na podstawie przepisu art. 134 k.p.a. stwierdził , że odwołanie K. M. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2001 roku zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia. Z akt sprawy wynika, że decyzja organu I instancji z dnia [...] grudnia 2001 roku doręczona została kuratorowi skarżącego- B. C. w dniu 12 sierpnia 2002 roku. Odwołanie od tej decyzji skarżący wniósł w dniu 27 kwietnia 2004 roku, zatem z uchybieniem terminu, który upłynął w dniu 26 sierpnia 2002 roku. Skarżący nie złożył wówczas wniosku o jego przywrócenie, ani nie wskazał przyczyny uchybienia terminu. W tej sytuacji organ nie miał podstaw do merytorycznego ustosunkowania się do odwołania. Zarzut skargi , że kurator B. C. celowo nie odwołała się od decyzji nie może być brany pod uwagę, bowiem zgodnie z przepisem art. 40 k.p.a. pisma doręcza się stronie, a gdy działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Wyznaczenie przez sąd przedstawiciela dla nieobecnej strony postępowania administracyjnego na wniosek organu zgłoszony na podstawie art. 34 § 1 k.p.a. następuje na podstawie art. 184 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Kurator jest zobowiązany do działania na rzecz osoby, którą reprezentuje oraz do składania sprawozdań ze swoich czynności, a kwestia ta wykracza poza podejmowane przez organy meldunkowe rozstrzygnięcia. Przywrócenie terminu w postępowaniu administracyjnym nastąpić może jedynie na podstawie przepisu art. 58 k.p.a., zgodnie z którym zainteresowany musi uprawdopodobnić , że uchybienie nastąpiło bez jego winy, a prośbę o przywrócenie terminu musi wnieść w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z jednoczesnym dokonaniem czynności dla której był określony termin. Należy dodać, że zgodnie z przepisem art. 58 § 3 , przywrócenie terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest niedopuszczalne. W ocenie Sądu , Wojewoda [...] nie naruszył przepisów prawa wydając zaskarżone postanowienie, dlatego , działając na podstawie przepisu art. 151 P.p.s.a Sąd skargę oddalił. Na podstawie przepisu art. 250 P.p.s.a. sąd zasądził na rzecz pełnomocnika skarżącego, działającego z urzędu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej.