II SA/Rz 672/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2008 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie z jej skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 września 2005r., sygn. akt II SA/Rz 416/05, odrzucającym skargę W. B. o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 czerwca 2004r., sygn. akt SA/Rz 1836/03 w przedmiocie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2003r. nr [...] dotyczącej zasiłku celowego - postanawia - przyznać skarżącej W. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem wydanym w dniu 4 września 2007r. odrzucił skargę W. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem tego Sądu z dnia 14 września 2005r., sygn. akt II SA/Rz 416/05. Ostatnie ze wskazanych orzeczeń odrzucało skargę wyżej wymienionej o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 czerwca 2004r., sygn. akt SA/Rz 1836/03 zapadłym w przedmiocie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2003r. nr [...] dotyczącej zasiłku celowego. Postanowieniem z dnia 4 października 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę W. B. od wskazanego wyżej postanowienia tego Sądu z dnia 4 września 2007r., natomiast kolejnym postanowieniem (z dnia 8 listopada 2007r.) odrzucono zażalenie wyżej wymienionej od postanowienia tut. Sądu z dnia 4 października 2007r. W dniu 1 grudnia 2007r. W. B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wniosek ten został rozpoznany przez Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie, który postanowieniem wydanym w dniu 14 grudnia 2007r. częściowo go uwzględnił, tj. zwolnił skarżącą od kosztów sądowych, natomiast odmówił ustanowienia radcy prawnego. W sprzeciwie od tegoż postanowienia – wniesionym w przewidzianym do jego złożenia terminie – W. B. podniosła, że potrzebny jest jej profesjonalny pełnomocnik, a nie stać jej na poniesienie kosztów związanych z jego ustanowieniem. Wskazała, iż zaciągnęła pożyczkę w celu sfinansowania wymiany okna i drzwi wejściowych do jej mieszkania, w związku z czym jest zobowiązana do jej spłaty w wysokości 200 zł, zatem pozostaje jej na zaspokojenie potrzeb życiowych kwota 400 zł. Do sprzeciwu dołączyła m. in. kserokopię legitymacji osoby niepełnosprawnej, z której wynika, iż jest ona osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności oraz fakturę VAT i dwa paragony dotyczące zakupionych leków na następujące kwoty: 40,38 zł (z dnia 20.11.2007r.), 19,23 zł (z dnia 22.12.2007r.) oraz 16,50 zł (z dnia 9.11.2007r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po skutecznym wniesieniu sprzeciwu od orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy traci ono moc, a sprawa stanowiąca przedmiot sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym – art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. Stosownie do art. 199 P.p.s.a. strony postępowania toczącego się przez sądem administracyjnym mają obowiązek poniesienia jego kosztów związanych ze swoim udziałem w danej sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przepisami takimi są regulacje dotyczące instytucji prawa pomocy, które mają na celu zapewnienie prawa do sądu osobom o szczególnie trudnej sytuacji materialno – bytowej. Przewidują one możliwość przyznania takiej pomocy bądź w zakresie całkowitym, bądź jedynie częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje po myśli art. 245 § 2 P.p.s.a. zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przesłankę udzielenia pomocy w powyższym zakresie stanowi wykazanie przez wnioskodawcę, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania – art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Z wniosku W. B. wynika, iż pozostaje ona we wspólnym gospodarstwie domowym z córką R., utrzymując się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 612 zł. Wniosek wskazuje, że na początku roku 2007 córka otrzymała z "darów unijnych" łącznie kwotę 323 zł. Na posiadany przez wyżej wymienione majątek składa się wyłącznie mieszkanie o powierzchni 38 m. kw., natomiast nie posiadają one żadnych zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Jeden z załączników do wniosku wskazuje, iż córka wnioskodawczyni jest studentką A. S. w K. Poza tym do wniosku skarżąca dołączyła "informację dla lekarza kierującego", wskazującą, że jest chora na chorobę wieńcową a ponadto ma cechy głębokiej depresji oraz fakturę VAT nr[...], poświadczającą poniesiony wydatek w kwocie 60 zł na soczewki kontaktowe dla córki. Mając całość powyższego na uwadze Sąd doszedł do przekonania, iż wniosek skarżącej jest uzasadniony. W. B. wykazała bowiem, że jest osobą znajdującą się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Utrzymuje się wraz z córką jedynie z pobieranej emerytury o bardzo niskiej wysokości (612 zł). Wprawdzie skarżąca nie wskazała średniej wysokości ponoszonych przez nią wydatków na utrzymanie siebie i córki oraz domu, jednakże uwzględniając kwotę otrzymywanego przez nią wskazanego wyżej świadczenia pieniężnego oraz obecne realia życiowe, należy uznać, iż z powyższej kwoty niezwykle trudno jest zaspokoić nawet podstawowe potrzeby życiowe. Ponieważ córka skarżącej studiuje powoduje to z kolei z pewnością konieczność ponoszenia określonych wydatków na pomoce naukowe. Poza tym skarżąca spłaca pożyczkę w wysokości 200 zł (prawdopodobnie miesięcznie) zaciągnięta na wymianę okna i drzwi w swoim mieszkaniu a także wydaje pewne kwoty na zakup lekarstw. Dlatego też Sąd przyjął, iż sytuacja, w jakiej znajduje się W. B. wyczerpuje przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym i dlatego uwzględnił jej wniosek w całości działając w oparciu o art. 260, art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a..