II SA/Rz 674/12
PostanowienieWSA w Rzeszowie2012-10-31
Skład orzekający: Jerzy Solarski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania oraz decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej jest dopuszczalne na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania, ponieważ ze względu na swój formalny charakter nie powoduje ono bezpośrednich skutków i nie podlega ochronie tymczasowej. W odniesieniu do decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej, sąd uznał, że skarżący nie wykazał przesłanek znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a także podkreślił specyfikę ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, która przemawia za szybką realizacją przedsięwzięć drogowych.Stan faktyczny
Skarżący Z. P. zaskarżył postanowienie Wojewody stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Starosty zezwalającej na realizację inwestycji drogowej. Wraz ze skargą złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Starosty, argumentując, że ich wykonanie spowoduje znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki, w tym bezprawne przejęcie gruntów, zburzenie zabytkowego budynku i zniszczenie infrastruktury. Skarżący podniósł również zarzut rażącego naruszenia prawa.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. i decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2012 r.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 31 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w związku z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Wojewody [...] i decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. (znak: [...]) - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. i decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2012 r.
Z. P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie postanowienie Wojewody z dnia [...] maja 2012 r., Nr [...], którym stwierdzono niedopuszczalność odwołania, złożonego przez wymienione w sentencji ww. postanowienia osoby, od decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pn.: "Budowa małej obwodnicy [...] – drogi gminnej klasy "G" usprawniającej ruch w zabytkowej części miasta oraz zabezpieczającej dojazd do stref rekreacyjnych i przemysłowych pomiędzy ul. M. i ul. A. długości ok. 1,7 km wraz z oświetleniem drogowym, odcinek od km 0+008,93 do km 1+622,57 wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi" wydanej dla Burmistrza [...], na działkach wymienionych w sentencji decyzji położonych w jednostce ewidencyjnej [...], obręb ewid. [...].
Wraz ze skargą wyżej wymieniony złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. oraz decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...] zezwalającej na realizację opisanej wyżej inwestycji drogowej.
W ocenie skarżącego zaskarżone rozstrzygnięcia powodują, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż zostaną podpisane umowy z wykonawcami, bezprawnie zostaną przejęte prywatne grunty, zburzony zostanie zabytkowy budynek rzeźni
a także zniszczona infrastruktura. Ponadto postanowienie Wojewody [...] i decyzja Starosty [...] zostały wydane z oczywistym i rażącym naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.), stanowi, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści wniosku skarżących wynika, że dotyczy on także wstrzymania decyzji organu I instancji, zatem Sąd mając na uwadze treść art. 61 § 3 P.p.s.a. rozpoznał wniosek również w tym zakresie.
Przesłankami wstrzymania wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., są tylko niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy w ocenie Sądu przesłanki ochrony tymczasowej nie wystąpiły.
Przede wszystkim wskazać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej
w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie.
Takim rozstrzygnięciem nie jest postanowienie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Ze względu na swój formalny charakter i zakres nie powoduje bowiem bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Dotyczy wyłącznie kwestii procesowej, a więc nie rodzi żadnych praw, jak również nie nakłada na stronę obowiązków. Nie podlega zatem ochronie tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania.
Odnosząc się zaś do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] zezwalającej na realizację inwestycji drogowe podkreślić wypada, że Sąd nie dokonuje oceny zasadności samej skargi, czego w istocie skarżący się domagają. Niezgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, jest przedmiotem rozpoznania przez Sąd w toku rozprawy. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności rozstrzygnięcia z prawem, a zwłaszcza orzeczenie Sądu w tym zakresie, niweczyłoby sądową kontrolę legalności aktu administracyjnego, jakim jest zaskarżona w sprawie decyzja (por. postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. II OZ 184/05, niepubl.). Zatem nie mogły stanowić na etapie rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej eksponowane w skardze okoliczności dotyczące niezgodności z przepisami prawa przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego.
Ponadto zwrócić należy uwagę, że decyzja organu I instancji została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194). Ustawa ta ma szczególny charakter, jej celem jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora na cele budowy drogi. Rozważając kwestie wstrzymania wykonania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej należy zatem uwzględnić interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką
i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi. (por. postanowienia NSA z 8 marca 2011 r. sygn. akt II OSK 411/11 i z dnia 17 września 2010 r. sygn. akt II OZ 923/10, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 10 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Gd 47/11 opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Stwierdzić zatem należy, że skarżący nie wykazał ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonych rozstrzygnięć.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak
w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło