II SA/Rz 675/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur - Selwa Sędziowie WSA Paweł Zaborniak /spr./ AWSA Maria Mikolik Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2023 r. sprawy ze skargi J. R. i M. R. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia 27 lutego 2023 r.nr GK-II.7221.9.2023 w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków - skargę oddala - Przedmiotem skargi JR i MR (dalej: "Skarżących") jest decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie (dalej: "PWINGiK", "Organ odwoławczy" lub "Organ II instancji") z 27 lutego 2023 r. nr GK-II.7221.9.2023, wydana w przedmiocie Z uzasadnienia skargi oraz nadesłanych akt sprawy wynika, że na obszarze obrębu [...] , w latach 2018 - 2019 Starosta [...] (dalej: "Starosta" lub "Organ I instancji") przeprowadził modernizację ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z art. 24a ust. 8 stawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 1990 z późn. zm.) – dalej: "P.g.k.", informacja Starosty [...] o tym, że projekt operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego [...] stał się operatem ewidencji gruntów i budynków została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego z [...]. Informacja zawierała pouczenie o możliwości zgłoszenia przez każdego, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym informacji, zarzutów do tych danych. Pismami z 6 listopada 2019 r. Skarżący złożyli zarzuty do danych ujawnionych w operacie opisowo kartograficznym ewidencji gruntów i budynków [...], dotyczące zmiany w zakresie użytków gruntowych w działce nr [...], żądając przywrócenia stanu sprzed modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Z kolei w piśmie z 30 stycznia 2020 r. Skarżący wnieśli "o udzielenie informacji" dotyczących podziału działki nr [...] położonej w [...], argumentując, że "wskutek niewłaściwie przeprowadzonej modernizacji, m.in. podziału działki [...], poszczególne powierzchnie gruntów działki nr [...] uległy zmianie. Pismem z [...] marca 2020 r. nr [...] Starosta zawiadomił strony postępowania, że na wniosek Skarżących z 30 stycznia 2020 r. zostało wszczęte postępowanie administracyjne, w sprawie granicy działek nr [...], które zostały ujawnione w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] po przeprowadzonej modernizacji. Decyzją z [...] lutego 2021 r. nr [...] Starosta umorzył postępowanie w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego w zakresie przebiegu granic działek nr [...]. Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z 19 kwietnia 2021 r. nr GK-II.7221.65.2021 Organ odwoławczy uchylił ww. decyzję Starosty. Zdaniem PWINGiK, istnieją przesłanki, iż rozpatrzenie niniejszej sprawy, powinno być prowadzone łącznie z postępowaniem w sprawie zarzutów do danych ewidencyjnych po przeprowadzonej modernizacji, wniesionych przez Skarżących. Decyzją z [...] grudnia 2022 r. nr [...] Starosta odmówił wnioskowanej przez Skarżących aktualizacji operatu ewidencyjnego. Organ I instancji podał, że w odrębnie prowadzonym postępowaniu w sprawie zarzutów do przeprowadzonej modernizacji, Starosta [...] czerwca 2020 r. wydał decyzję nr [...] o odrzuceniu tych zarzutów. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez PWINGiK decyzją z 4 listopada 2020 r. nr GK-II.7221.177.2020. Wyrokiem z 18 lutego 2021 r. II SA/Rz 1369/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia 4 listopada 2020 r. nr GK-II.7221.177.2020. Wyrokiem z 1 marca 2022 r. I OSK 1056/21 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną od ww. wyroku WSA w Rzeszowie. W wyrokach Sądu oceniły m.in., że zarzuty dotyczące przebiegu granic nr [...] oraz innych działek będących własnością skarżących, wymienionych w odwołaniu (m.in. działki nr [...]) nie były objęte treścią zarzutów i że stanowisko zawarte w piśmie z 30 stycznia 2020 r., dotyczące zmiany przebiegu granicy działki [...] nie mogło być uznane za zarzuty o których mowa w art. 24a ust. 9 P.g.k. z uwagi na złożenie pism po upływie terminu o którym mowa w cytowanym artykule". Kończąc zatem postępowanie administracyjne dotyczące zarzutów do przeprowadzonej modernizacji, PWINGiK wydał w dniu 26 lipca 2022 r. decyzję nr GK-II.7221.115.2022, w której uchylił decyzję pierwszej instancji i orzekł o uwzględnieniu części wniesionych zarzutów oraz o stosownej aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w tym zakresie, a także o odrzuceniu pozostałych zarzutów. W związku z ostatecznym zakończeniem postępowania w sprawie zarzutów, powołując się na fakt, że zmiany wynikające z dokumentacji geodezyjnej (operat techniczny [...]) sporządzonej na potrzeby prowadzonego postępowania zostały wprowadzone do operatu ewidencyjnego w drodze czynności materialno-technicznej, zgodnie z aktualnymi przepisami art. 24 ust. 2b pkt 1 lit h) P.g.k., Starosta [...] z [...] września 2022 r. nr [...] zwrócił się do Skarżących o wskazanie czy podtrzymuje wniosek o aktualizację "przebiegu granicy działek nr [...]. W odpowiedziach z 16 i 19 września 2022 r., a także uściślonych (po wezwaniu) w trzech odrębnych pismach z 17 października 2022 r., Skarżący wskazali, że podtrzymują wniosek. Organ I instancji podniósł, że sporne punkty graniczne ujawnione w części kartograficznej operatu ewidencji gruntów są zgodne z dokumentacją geodezyjną znajdującą się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Brak jest zatem podstaw do uwzględnienia zgłoszonego żądania i zaktualizowania operatu ewidencyjnego. Decyzją z 27 lutego 2023 r. nr GK-II.7221.9.2023 Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty. W ocenie Organu odwoławczego, z ustaleń Organu I instancji wynika, że w prowadzonej ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] nie ma błędów w odniesieniu do przebiegu granic działek nr [...] - wynikających z dostępnych dokumentów. Skoro Skarżący nie przedstawili żadnych nowych dowodów, to nie było podstaw uzasadniających żądaną aktualizację. PWINGiK podniósł, że za nowe dowody nie można uznać załączników dołączanych przez Skarżących do wniosku o aktualizację z 30 stycznia 2020 r. oraz do pisma z 12 marca 2021 r. Nie spełniają one bowiem żadnego z wymogów § 30 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2021 r. poz. 1390 z późn. zm.). Nie jest natomiast rolą organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków, aby w ramach bieżącej aktualizacji tej ewidencji dokonywać ustalania granic działek oraz prowadzić ich pomiarów zwłaszcza według subiektywnych wskazań lub życzeń zainteresowanych właścicieli. Zdaniem PWINGiK, Skarżący nie dążyli do zaktualizowania wpisu w ewidencji poprzez eliminację błędu lub w oparciu o nowe zdarzenie prawne uzasadniające wprowadzenie zmiany, ale do zweryfikowania aktualnych danych ewidencyjnych na podstawie własnego przekonania niepopartego odpowiednimi dokumentami. Tymczasem ewidencja pełni jedynie funkcje rejestrujące stanów prawnych ustalonych w innym trybie i przez inne organy. Przez żądanie wprowadzenia zmian lub przeprowadzenia weryfikacji danych zawartych w ewidencji gruntów, nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich. Deklaratoryjny charakter wpisów oznacza, że nie kształtują one nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdzają stan prawny wynikający z dokumentów. Jeśli więc w przyszłości dostępne będą inne dokumenty poświadczające przebieg przedmiotowych granic (np. wynikające z rozgraniczenia), to będą one podstawą dokonania kolejnej aktualizacji prowadzonej ewidencji gruntów i budynków. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej decyzji Organu I instancji, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: 1. art. 7, art. 77 k.p.a. polegające na niewszechstronnej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, skutkujące zaniechaniem prawidłowej oceny okoliczności mających kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, takich jak ustalenie: – czy przebieg granicy ujawnionej na mapie pomiędzy nieruchomościami [...] (własność skarżących) a nieruchomościami o nr ewidencyjnym [...] są prawidłowo ustalone - zgodnie z ich rzeczywistym przebiegiem poprzedzającym modernizację gruntów z lat 2018 oraz 2019 obrębu [...], – na jakiej podstawie organ przyjął, że uprzednio nieistniejąca droga gminna o nr ewidencyjnym działki [...] w następstwie modernizacji gruntów przebiega przez działkę będącą własnością skarżących (tj. działki o numerach ewidencyjnych [...]), – czy modernizacja gruntów z lat 2018 oraz 2019 obrębu [...] została przeprowadzona w sposób zgodny z przepisami obowiązującego prawa i czy organ dokonujący przedmiotowej modernizacji nie popełnił błędów pomiarowych skutkujących pokrzywdzeniem skarżących poprzez przesunięcie granicy działek o nr ewidencyjnym [...] oraz [...] na niekorzyść skarżących pomniejszając tym samym ich nieruchomość oraz na wytyczeniu (uprzednio nieistniejącej) drogi gminnej na nieruchomości skarżących (tj. na działce o nr [...]), podczas gdy zarówno przebieg granicy działek pomiędzy nieruchomościami o nr ewidencyjnym [...] oraz [...] kilkukrotnie organom zgłaszany (w drodze podniesionych zarzutów do danych ujawnionych w operacie opisowo — kartograficznym do przeprowadzonej w latach 2018 — 2019 modernizacji gruntów i budynków obrębu [...]) jest ustalony w sposób nieprawidłowy tj. niezgodny z rzeczywistym stanem faktycznym gruntów oraz przebiegiem jego granic, co wpłynęło na zmniejszenie nieruchomości skarżących kosztem działki sąsiadujące o nr [...], która na skutek wadliwie przeprowadzonej modernizacji gruntów uległa powiększeniu. Ponadto droga gminna o nr ewidencyjnym działki [...] została ujawniona na działce Skarżących (działki o numerach ewidencyjnych [...] dopiero w następstwie modernizacji gruntów i nie istnieje w rzeczywistości, gdyż wytyczona jest na działce skarżących, która stanowi grunt rolny i do nadal jest uprawiana. Przedmiotowa droga gminna biegnie poniżej działki Skarżących nr [...] i przez wiele lat jest wykorzystywana o czym świadczy chociażby jej utwardzenie. Jej szerokość różni się również znacząco od "nowej" drogi wytoczonej niezasadnie na działce skarżących. Powyższe prowadzi do wniosku, iż organ niewszechstronnie zbadał przedstawiony w sprawie materiał dowody wysuwając przedwcześnie nieprawidłowe wnioski, które są sprzeczne z sytuacją faktyczną dotyczącą własności skarżących. Natomiast ujawnione w ewidencji gruntów i budynków oraz na mapach ewidencyjnych błędne dane mogą znacząco wpływać na uprawnienia właścicielskie skarżących do przedmiotowych nieruchomości, które wprowadzają w błąd zarówno Organy, właścicieli nieruchomości oraz osoby trzecie. Uchybienia Organu odwoławczego doprowadziły do błędnego uznania, że brak jest podstaw do ustalenia aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków zgodnie ze złożonym wnioskiem skarżących. 2. art. 138 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, w przypadku, gdy zaistniały przesłanki do uchylenia decyzji Organu I instancji oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez ten organ. 3. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego uzasadnienia zaskarżonej decyzji z uwagi na brak wskazania wszelkich dowodów, na których oparł się Organ odwoławczy utrzymując w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie, co skutkowało wydaniem decyzji bez dostatecznego wyjaśnienia sprawy, z pominięciem szeregu istotnych okoliczności mających wpływ na treść wydanego orzeczenia przez co zaskarżona decyzja nie jest dostatecznie i należycie wyjaśniona, co nie pozwala na utrzymanie jej w mocy. 4. art. 24 ust 2a p.g.k. polegające na błędnej wykładni wskazanego przepisu, które doprowadziło do nieprawidłowego uznania, że błędnie ujawnione dane w ewidencji gruntów i budynków nie mogą podlegać stosownej aktualizacji na podstawie w/w przepisu, podczas gdy prawidłowa wykładnia wskazanego powyżej przepisu winna również dopuszczać uwzględnienie aktualizacji tych danych wedle istniejącego stanu faktycznego zgłoszonego w odpowiedni sposób przez skarżących, którzy wskazywali kilkukrotnie, że: – zarówno przebieg granicy ujawnionej na mapie pomiędzy nieruchomościami [...] (własność skarżących) a nieruchomościami o nr ewidencyjnym [...] jest nieprawidłowy i odbiega od wcześniejszego jej przebiegu, pomniejszając tym samym nieruchomość skarżących w zakresie działki użytkowo rolnej, – droga gminna o nr ewidencyjnym działki [...] została ujawniona na działce skarżących dopiero po przeprowadzeniu modernizacji, zaś w rzeczywistości nie istnieje. Skarżący w oparciu o przedstawione zarzuty oraz ich obszerne uzasadnienie wnieśli do WSA o uchylenie decyzji organów obu instancji, zasądzenie kosztów postępowania oraz o przeprowadzenie dowodów z załączonych do skargi dokumentów i fotografii. W odpowiedzi na tą skargę PWINGiK wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko. Uczestnik postępowania AK w piśmie z dnia 14 września 2023 r. odniósł się do skargi, podnosząc m.in., że przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] a jego działkami nr [...] jest prawidłowy. Zwrócono też uwagę, że skarżący przeciw AK złożyli w 2020 r. pozew o zwrot nieruchomości. Postępowanie sądowe zakończyło się umorzeniem na wskutek cofnięcia pozwu. Strona załączyła do swej skargi wypisy z ewidencji gruntów i budynków dotyczące stanu ewidencyjnego działek [...] z różnych okresów czasowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna, przez co została przez Sąd oddalona w całości. Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 137). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 269; zwana dalej w skrócie P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Jednocześnie w ramach prowadzonej kontroli legalności decyzji Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). Sądowa kontrola przedmiotu skargi nie wykazała jakichkolwiek naruszeń przepisów postępowania jak i przepisów prawa materialnego, które mogłyby stanowić argument za uznaniem zarzutów skarżącej strony. Stan faktyczny sprawy został ustalony zgodnie z wymogami zasady prawdy materialnej tj. przepisami art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a., dzięki czemu mógł stanowić oparcie dla ustaleń faktycznych Sądu – art. 133 § 1 P.p.s.a. Na wstępie przypomnieć wypada, że przedmiotem skargi uczyniono w niniejszej sprawie decyzję PWINGiK o odmowie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków w zakresie polegającym na zmianie przebiegu granic działek o nr [...] zgodnie z wnioskiem JR i MR. Sąd nie mógł potwierdzić naruszenia przepisów K.p.a. o postępowaniu wyjaśniającym w postaci art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a. Organy wyjaśniły należycie, że w niniejszej sprawie nie mogło dojść do wnioskowanej korekty granic nieruchomości należących do stron skarżących w drodze aktualizacji. Wydane w tej sprawie decyzje administracyjne zostały wydane przy prawidłowym zastosowaniu oraz wykładni przepisów art. 24 ust. 2b pkt 2 i ust. 2c p.g.ik. oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2021 r. poz. 1390; zwane dalej rozporządzeniem). Uwzględnienie żądań stron skarżących spowodowałoby wprowadzenie do ewidencji gruntów i budynków danych nie odpowiadających rzeczywistemu stanowi prawnemu i faktycznemu. Strony skarżące pomijają dla tej sprawy okoliczność kluczową jaką jest operat techniczny sporządzony przez uprawnionego geodetę w wyniku rozpatrzenia uwagi zgłoszonej przez strony skarżące w zakresie ustalenia przebiegu granic działki nr [...] w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków o nr [...]. Operat wpisano do zasobu dnia 30 listopada 2020 r. Z treści sprawozdania technicznego wyżej wymienionego operatu wynika w szczególności, że w dniu 1 lipca 2020 r. zostały przeprowadzone czynności ustalenia granic w.w działek. W ramach tych czynności, AK właściciel działek o nr [...], oświadczył, że granice pomiędzy jego nieruchomościami, a nieruchomością skarżących należy wykazać wg danych z pomiaru bezpośredniego stanu posiadania w latach 1967 - 1969, czyli mapy ewidencyjnej obowiązującej przed modernizacją wykonaną w latach 2018 – 2019. W protokole ustalenia granic działek w zakresie działek skarżących oraz AK zapisano, że granice działki skarżących stron o nr [...] z działkami AK o nr [...] zostają wskazane na mapie ewidencji gruntów obowiązującej do czasu modernizacji powstałej przy założeniu ewidencji gruntów w skali 1 : 2000. Wykaz zmian gruntowych tych działek w zakresie powierzchni przedstawiono w dokumentacji sprawy. Ze sprawozdania technicznego wynika również, że przebieg granic gminnej drogi przez nieruchomości skarżących w postaci działki nr [...] zostaje wykazany wg stanu ewidencyjnego obowiązującego przed modernizacją, i co istotne, wraz z przywróceniem poprzedniego jednego numeru ewidencyjnego działki stanowiącej drogę gminną, czyli działki nr [...]. Ponieważ w wyniku wprowadzenia tego operatu do zasobu nastąpił powrót przebiegu granic działek skarżących z działkami należącymi do AK do stanu sprzed modernizacji, to Organy ustaliły ich przebieg zgodnie z rzeczywistym przebiegiem poprzedzającym modernizację gruntów z okresu 2018 - 2019 obrębu [...] i jednocześnie zgodnie z postulowanym przez Strony stanem własnościowym. Dlatego nie mogą mieć racji strony skarżące podnosząc, że w wyniku działań Organów utraciły dotychczasową powierzchnię swych nieruchomości, bowiem w wyniku uwzględnienia treści składanych wniosków (twierdzeń) stan powierzchni należących do nich nieruchomości odpowiada stanowi sprzed modernizacji, co także poświadczają wykazy zmian danych ewidencyjnych znajdujące się w aktach sprawy. W ten sposób nastąpiło także przywrócenie w operacie działki gminnej o nr. [...]. Powrót do pierwotnego stanu ewidencyjnego co do powierzchni i granic drogi gminnej o podanym numerze, został potwierdzony w protokole ustalenia granic działek, znajdującym się w aktach operatu technicznego. Ponadto, istnienie drogi gminnej rozdzielającej nieruchomości stron skarżących sprzed czynności modernizacji zostało bezsprzecznie potwierdzone przez samych skarżących, którzy w piśmie z dnia 20 stycznia 2021 r. oświadczyli, że taka droga istniała wg map katastralnych. Piszą oni, że droga o jakiej jest mowa posiadała swoją szerokość, długość oraz obliczoną powierzchnię biegnącą pomiędzy działkami należącymi do właścicieli parcel w [...]. Na potwierdzenie istnienia tej drogi skarżący załączyli mapę katastralną, przedstawiającą m.in. obecną drogę gminną rozdzielającą parcele odpowiadające dzisiejszym działkom o nr [...]. Nie może zatem budzić wątpliwości, że w obszarze własności skarżących istniała droga gminna o nr. [...] (uprzednio parcela [...]), która również przed modernizacją gruntów przebiegała przez ich nieruchomości. Zatem znajdują potwierdzenie w aktach sprawy ustalenia organu PWINGiK, że na skutek wniosków składanych przez pełnomocnika strony skarżącej, a także wskutek równoległego rozpatrywania zarzutów do modernizacji, jej wykonawca stwierdził konieczność ponownego ustalenia między innymi granic działek nr [...]. W wyniku dokonanej korekty wprowadzonej do zasobu przed zakończeniem postępowania, przebieg granic drogi gminnej jak również przebieg granic działek Skarżących z działkami z sąsiednimi należącymi do AK został wykazany na podstawie przyjętego do zasobu operatu wg stanu ewidencyjnego, który obowiązywał przed modernizacją. Strony powinny dostrzec, że ta korekta spowodowała przywrócenie jednego numeru ewidencyjnego działki będącej drogą gminną w postaci nr [...], przez co zostały zniesione skutki podziału geodezyjnego w/w działki drogowej jakiego dokonano w czasie modernizacji. Ponieważ prowadzone postępowanie aktualizacyjne nie potwierdziło na chwilę rozpatrywania wniosku zarzucanych przez skarżących błędów, które miały zostać popełnione w czasie czynności modernizacyjnych, to nie było powodów aby uwzględniać ich wniosek poprzez korektę granic i powierzchni należących do nich nieruchomości. Strony w toku postępowania były wyczerpująco informowane przez Organy o tym, że działania korygujące błędy w ewidencji mogą być usuwane, jednak na podstawie określonych prawem dowodów; ponieważ takich dowodów nie przedłożono, a jednocześnie w drodze czynności materialnotechnicznych uwzględniono żądanie powrotu do stanu sprzed modernizacji, to nie sposób było podzielić argumentacji skargi o naruszeniu przez Organy obu instancji przepisów postępowania jak również przepisów prawa materialnego. Decyzje organów w sposób wyczerpujący wskazują okoliczności faktyczne i prawne mające istotne znaczenie dla przyjętego wyniku sprawy (art. 107 § 3 K.p.a.), a ponieważ postępowanie przed Starostą [...] w sposób dostateczny ujawniało stan faktyczny i prawny sprawy to PWINB nie mógł zastosować art. 138 § 2 K.p.a. Były podstawy aby uznać konieczność utrzymania w mocy decyzji Starosty na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Nie doszło również do błędnej wykładni i błędnego zastosowania art. 24 ust. 2 pg.ik. bowiem przebieg granicy działki nr [...], odpowiadał stanowi sprzed modernizacji, zaś powierzchnia działek skarżących nie odbiega od powierzchni, jaka była ujawniona w czasie poprzedzającym modernizację. Potwierdzają to również wypisy z ewidencji gruntów w zakresie działek należących do uczestnika postępowania AK obrazujące powierzchnie jego nieruchomości nr [...] według stanu na dzień 24 listopad 2003 r. oraz na dzień 13 września 2023 r. Przedstawione w tych dokumentach dane pokazują, że stan własności uczestnika postępowania nie zmienił się w przeciągu w/w okresu czasu. Droga gminna także została przywrócona do stanu sprzed modernizacji gruntów w wyniku czego w ewidencji nie istnieje działka o nr. [...], o której krytycznie pisze się w skardze do WSA. Należało także potwierdzić ustalenia Organów, że skarżący w toku postępowania nie przedstawili jakikolwiek przekonujących argumentów w postaci rozstrzygnięć organów państwowych, ugód, umów itp., które stanowiłoby wystarczające w świetle prawa oparcie dla do wprowadzenia w ewidencji postulowanych zmian. W tych okolicznościach odmowa wprowadzenia zmian do ewidencji w zakresie określonym w treści skontrolowanych decyzji odpowiada zarówno przepisom prawa materialnego jak i przepisom postępowania. Powoduje to, że podniesione w skardze zarzuty okazały się zupełnie bezzasadne, gdyż nie odpowiadają rzeczywistemu stanowi faktycznemu i prawnemu, jaki został ujawniony w sposób dostateczny w toku zakończonego przed PWINGiK postępowania. Tej oceny nie mogły zmienić dołączone do skargi dokumenty, które przedstawią stan ewidencyjny dostatecznie zobrazowany materiałem aktowym zgromadzonym w toku zakończonego postępowania. Innymi słowy, dokumenty te nie wnoszą do sprawy na tyle odmiennych ocen, aby mogły zaważyć na wynikach sądowej kontroli. Sąd działając poza granicami zarzutów skargi nie dostrzegł w działaniach procesowych Organów obu instancji jakichkolwiek powodów do zastosowania kompetencji kasacyjnych – art. 145 § 1 i 2 P.p.s.a. Zatem decyzje wydane w toku postępowania, jako zgodne z przepisami procesowymi i materialnoprawnymi powinny pozostać w obrocie prawnym i wywoływać określone w nich skutki. Z wyłożonych względów Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a. O kosztach postępowania przed WSA nie orzeczono z uwagi na art. 200 P.p.s.a.