II SA/Rz 686/17

Dnia 4 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. Sp. j. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 roku nr [...] w przedmiocie zobowiązania do wstrzymania prac związanych z użytkowaniem strugarek - postanawia – Odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Opisaną w sentencji decyzją - Okręgowy Inspektor Pracy w [...] utrzymał w mocy nakaz Inspektora Pracy w [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] nakazujący wstrzymanie prac związanych z użytkowaniem sześciu strugarek. W skardze na w/w decyzję, skarżący A. Sp. j. z siedzibą w [...] złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że wstrzymanie prac wszystkich sześciu urządzeń spowoduje wstrzymanie pracy całego zakładu, a tym samym niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i w konsekwencji upadłość strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednak stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej w skrócie: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 Ppsa. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku strony skarżącej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Twierdzenia wnioskodawcy o zaistnieniu przesłanek wstrzymania wykonania decyzji muszą być poparte dodatkowymi informacjami mogącymi je uprawdopodobnić (tak m. in. w post. NSA z dnia 09.02.2016 r. I OZ 83/16, post. NSA z dnia 03.02.2016 r. II GSK 1801/15, post. NSA z dnia 27.01.2016 r. II FSK 3401/15). Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Odnosząc powyższe rozważania na stan niniejszej sprawy należy podkreślić, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu administracyjnego nie może stanowić podstawy uzasadniającej uwzględnienie wniosku o wstrzymanie jego wykonalności. Aby wniosek mógł być uwzględniony, strona musi wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania orzeczenia. To w interesie skarżącego leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. Również w jego interesie jest poparcie tychże twierdzeń stosownymi dokumentami, gdyż sąd musi mieć wiedzę o okolicznościach uzasadniających wstrzymanie wykonania postanowienia oraz mieć możliwość ich zweryfikowania. Aby uprawdopodobnić okoliczność nie wystarczy stwierdzić, że okoliczność ta istnieje. Tymczasem w przedmiotowym wniosku, skarżący nie wskazał ani nie udokumentował w żaden sposób okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia po jego stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności dotyczących jego sytuacji finansowej i majątkowej. Wobec braku danych dotyczących aktualnej sytuacji spółki i możliwych zagrożeń wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji, nie można uznać jako uprawdopodobnionego twierdzenia, że nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji może prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody spółce, co z kolei grozi jej upadłością. Dlatego też Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.