II SA/Rz 699/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G sp. z o.o. z/s w R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 22 stycznia 2025 r. nr BP.501.2362.2024.1091.RZ9. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym - postanawia - odrzucić skargę Zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej spółce 5 lutego 2025 r. z pouczeniem o prawie do wniesienia skargi do WSA w Rzeszowie. W dniu 14 lutego 2025 r. skarżąca spółka nadała na adres Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję. W nagłówku skargi jako adresata wskazała WSA w Warszawie. Za pismem nadanym w placówce pocztowej operatora wyznaczanego 17 marca 2025 r. GITD przekazał skargę do WSA w Warszawie, który postanowieniem z 14 kwietnia 2025 r. VI SA/Wa 933/25 stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę sądowi właściwemu – WSA w Rzeszowie. Postanowienie uprawomocniło się 30 kwietnia 2025 r. Korespondencją nadaną w placówce pocztowej operatora wyznaczonego 22 maja 2025 r. WSA w Warszawie nadał akta sprawy wraz ze skargą na adres WSA w Rzeszowie. Zarządzeniem z dnia 23 maja 2025 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie doręczone skarżącej spółce w dniu 28 maja 2025 r. pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 53 § 4 p.p.s.a. termin powyższy uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji, które wprost normowałyby jakie konsekwencje dla strony skarżącej ma wniesienie skargi do sądu administracyjnego, który nie jest miejscowo właściwy. Ustawodawca uregulował jedynie obowiązki sądów w tym zakresie. Zgodnie z art. 59 § 1 i § 2 p.p.s.a. sąd niewłaściwy, do którego wniesiono skargę, przekazuje sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu, zaś sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazanie sprawy. Utrwalone jest jednak stanowisko, że w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej lub do niewłaściwego sądu administracyjnego, organ ten lub sąd przekazuje sprawę właściwemu organowi lub właściwemu sądowi, natomiast na ocenę zachowania terminu do wniesienia skargi wpływ ma data nadania skargi na adres właściwego organu lub właściwego sądu (. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 lutego 2023 r. I OZ 43/23 czy postanowienie WSA w Łodzi z 23 marca 2017 r. III SA/Łd 252/17). O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje zatem dzień jej nadania do organu/sądu właściwego, bez względu na to, czy czyni to sam skarżący, czy organ/sąd niewłaściwy. Fakt złożenia skargi do niewłaściwego organu lub niewłaściwego sądu, nawet w ustawowym terminie, nie skutkuje wniesieniem skargi z zachowaniem terminu. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało doręczona stronie 5 lutego 2025 r. Zawierało ono prawidłowe pouczenie o przysługującej skardze do WSA w Rzeszowie, którą należało złożyć w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Termin do wniesienia skargi upływał z dniem 7 marca 2025 r. Skarżąca spółka nadała skargę w placówce pocztowej operatora wyznaczonego 14 lutego 2025 r. na adres GITD, który 17 marca 2025 r. przekazał ją do wskazanego w jej nagłówku WSA w Warszawie. WSA w Warszawie nadał skargę na adres WSA w Rzeszowie w dniu 22 maja 2025 r. W niniejszej sprawie jako datę wniesienia skargi do sądu właściwego, tj. do WSA w Rzeszowie , należy przyjąć datę przekazania skargi spółki przez WSA w Warszawie do WSA w Rzeszowie. Skarga spółki została zatem wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu, który upłynął 7 marca 2025 r. Z tej przyczyny Sąd zobowiązany był odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia. Z uwagi na powyższe wezwanie skarżącej spółki do uiszczenia wpisu sądowego było nieprawidłowe i nie sanowało uchybienia terminu do złożenia skargi, bowiem uchybienie terminu było pierwotną przyczyną jej niedopuszczalności. W sytuacji gdyby skarżąca spółka uiściła wpis sądowy, skarga podlegałaby odrzuceniu z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Ubocznie Sąd wskazuje, że odrzucenie skargi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia nie stoi na przeszkodzie do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.