II SA/Rz 7/12

PostanowienieWSA w Rzeszowie2012-11-19

Skład orzekający: Maria Piórkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zasądzenie od organu kosztów postępowania w sprawie stwierdzenia prawomocności wyroku jest uzasadniony?
Ratio decidendi
Wniosek o zasądzenie od organu kosztów postępowania w sprawie stwierdzenia prawomocności wyroku jest nieuzasadniony. Opłata kancelaryjna za stwierdzenie prawomocności i wydanie odpisu wyroku z klauzulą prawomocności stanowi koszt sądowy, który obciąża stronę składającą wniosek, chyba że istnieją podstawy do zwolnienia od kosztów sądowych, które w niniejszej sprawie nie wystąpiły.
Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżących złożył wniosek o stwierdzenie prawomocności wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 7/12, doręczenie odpisu wyroku ze stwierdzeniem prawomocności oraz zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego kosztów postępowania w sprawie stwierdzenia prawomocności. Wniosek o zasądzenie kosztów został oddalony.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego kosztów postępowania związanych ze stwierdzeniem prawomocności wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego G. R. – pełnomocnika skarżących o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego kosztów postępowania związanych ze stwierdzeniem prawomocności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 7/12 w sprawie ze skargi J. G., A. O. i R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji własnej - postanawia - oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 7/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w sprawie ze skargi J. G., A. O. i R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji własnej, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] września 2011 r., nr [...] (pkt I wyroku) oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących J. G., A. O. i R. G. solidarnie kwotę 457 zł /słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt II wyroku). Odpisy wyroku wraz z uzasadnieniem, stosownie do treści art. 142 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.), zostały wysłane stronom postępowania i prawidłowo doręczone. Pełnomocnik skarżących – r. pr. G. R. przesyłkę zawierającą odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem odebrał w dniu 7 maja 2012 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 53 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 7/12 WSA w Rzeszowie stwierdził, że wyżej opisany wyrok jest prawomocny od dnia 9 czerwca 2012 r. W dniu 25 października 2012 r. pełnomocnik skarżących – r. pr. G. R. złożył w siedzibie tut. Sądu wniosek o stwierdzenie prawomocności wyroku, doręczenie odpisu wyroku ze stwierdzeniem prawomocności oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania w sprawie stwierdzenia prawomocności. Jednocześnie wskazał, że opłatę kancelaryjną w wysokości 20 zł przekazano na rachunek bankowy Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 169 P.p.s.a. prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony oraz w przypadku, o którym mowa w art. 286 § 1, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym, a dopóki akta sprawy znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym - ten Sąd. W okolicznościach niniejszej sprawy postanowieniem z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 7/12 WSA w Rzeszowie, stwierdził prawomocność wyżej opisanego wyroku, wskazując, że jest on prawomocny od dnia 9 czerwca 2012 r. Zgodnie z treścią art. 234 § 1 P.p.s.a. za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną, z zastrzeżeniem § 3, który to stanowi, że nie pobiera się opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, podlegający doręczeniu z urzędu. Strona skarżąca – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika r. pr. G. R., otrzymała z urzędu odpis wyroku (wraz z uzasadnieniem) z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 7/12, od którego nie pobrano opłaty. Natomiast złożony w dniu 25 października 2012 r. wniosek o stwierdzenie prawomocności wyroku i doręczenie odpisu wyroku wraz z klauzulą prawomocności, Sąd uznał, za wniosek złożony w trybie art. 169 P.p.s.a. W takiej sytuacji stosownie do wyżej powołanego art. 234 § 1 P.p.s.a. za stwierdzenie prawomocności i wydanie odpisów pobiera się opłatę kancelaryjną. Opłaty te pobiera się w wysokości określonej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2003 r. nr 221, poz. 2192), w przedmiotowej sprawie wynoszą one - 10 zł od strony odpisu wyroku oraz 10 zł za stwierdzenie prawomocności. Strona składająca wniosek uiściła kwotę 20 zł, tytułem opłaty kancelaryjnej, za wykonane przez sąd czynności. Sąd stwierdza, że opłata ta została uiszczona w prawidłowej wysokości. W dniu 30 października 2012 r. wnioskodawcy został przesłany odpis wyroku z dnia 3 kwietnia 2012 r. wraz z klauzulą prawomocności. Odnosząc się natomiast do złożonego wniosku o zasądzenie od organu kosztów postępowania w sprawie stwierdzenia prawomocności, Sąd uznał, że jest on nieuzasadniony i jako taki podlega oddaleniu. Zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest obciążenie kosztami sądowymi (takimi jak m. in. opłata kancelaryjna) tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Opłacie kancelaryjnej (co zaznaczono wyżej) podlegają pisma zawierające żądanie dokonania przez Sąd określonych czynności (np. za stwierdzenie prawomocności, za wydanie odpisów – art. 234 i 235 P.p.s.a.). Zaznaczenia wymaga, że opłata kancelaryjna należy do kategorii opłat sądowych stanowiących dochód budżetu państwa, która nie jest zależna od rodzaju sprawy, lecz od rodzaju czynności podejmowanych w sprawie. Takiej opłacie podlegają jedynie czynności taksatywnie wymienione w art. 234 i 235 P.p.s.a. Jak wyżej zaznaczono, zasadą jest ponoszenie kosztów postępowania, w tym kosztów sadowych, do których należy opłata kancelaryjna, przez stronę postępowania. Od tej zasady przewidziane są wyjątki w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Ustawa przewiduje dwa rodzaje takich zwolnień tj. z mocy ustawy (art. 239 P.p.s.a.) oraz zwolnienia przyznane przez sąd (w ramach prawa pomocy) /por. postanowienie NSA z dnia 23.09.2009 r., sygn. akt II FZ 106/09 LexPolocnica nr 2219487/. Opłaty kancelaryjne nie uiszcza osoba zwolniona od kosztów sądowych lub tylko od opłat sądowych /por. postanowienie NSA z dnia 30.03.2011r., sygn. akt II OZ 218/11 Lex nr 1080473/. W okolicznościach sprawy nie zaistniała żadna z przesłanek, uzasadniających odstąpienie przez Sąd od pobrania opłaty kancelaryjnej za dokonane przez Sąd czynności tj. za stwierdzenie prawomocności wyroku i wydanie odpisu wyroku z klauzulą prawomocności. W związku z powyższym na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz mając na uwadze brak podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło