II SA/Rz 700/10

Dnia 11 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2011 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i T.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2010 roku, nr [...] w przedmiocie negatywnego oddziaływania na środowisko - postanawia - odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2010 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał T. i A. T. do solidarnego uiszczenia wpisu w kwocie 200 złotych od wniesionej przez nich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2010 roku, nr [...] w przedmiocie negatywnego oddziaływania na środowisko. Skarżący na przedmiotowe zarządzenie wnieśli zażalenie. Nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 roku, sygn. akt II OZ 1129/10, oddalił je jako niezasadne. Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2010 roku skarżący zostali wezwani do wykonania zarządzenia z dnia 17 sierpnia 2010 roku w przedmiocie uiszczenia wpisu od skargi. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż procesowym skutkiem niezastosowania się do jego treści w terminie 7 dni od doręczenia, będzie odrzucenie skargi. Wezwanie doręczono skarżącym ze skutkiem prawnym w dniu 29 listopada 2010 roku i mimo upływu wskazanego w nim terminu, wpis od skargi nie został uiszczony. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu. Skarżący mimo wyraźnego wskazania o uzupełnienie jakich braków się ich wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania zarządzenia, nie uczynili mu zadość. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.