II SA/Rz 709/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku kuratora adwokata R.S. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 października 2016 r. sygn. akt II SA/Rz 709/15 w przedmiocie przyznanie wynagrodzenia za reprezentowanie A Sp. z o.o. z/s w [...] w sprawie ze skarg P.N. i A Sp. z o.o. z/s w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - postanawia - oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku W dniu 11 czerwca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga P.N. reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika i A Sp. z o.o. z/s w [...] (dalej "Spółka") reprezentowanej przez kuratora adwokata R.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W skardze Spółki zawarty został wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych Wyrokiem z dnia 8 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargi na opisaną w sentencji postanowienia decyzję. W wyniku postępowania autokontrolnego zainicjowanego skargą kasacyjną P.N. reprezentowanego przez pełnomocnika adwokata Ł.B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 11 października 2016 r. sygn. akt II SA/Rz 709/15 po rozpoznaniu skarg na opisaną w sentencji postanowienia decyzję w pkt I. uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 709/15; w pkt II. odrzucił skargę A Sp. z o.o. w [...] (dalej "Spółka"); w pkt III. uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...]; w pkt IV. zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego P.N. kwotę 680 zł /słownie: sześćset osiemdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego oraz zastępstwa procesowego; w pkt V. zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżących P.N. i Spółki solidarnie kwotę 400 zł /słownie: czterysta złotych/ tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie doręczono stronom wyroku wraz z uzasadnieniem. W dniu 26 października 2016 r. do Sądu wpłynął wniosek kuratora Spółki adwokata R.S., nadany w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 25 października 2016 r. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie dnia 11 października 2016 r. poprzez przyznanie mu wynagrodzenia za reprezentowanie Spółki w postępowaniu przez WSA w Rzeszowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a.") do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie, zaś stosownie do treści art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Po myśli art. 211 P.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków, przy czym do wydatków, zgodnie z art. 213 pkt 1 P.p.s.a zalicza się w szczególności należności kuratorów ustanowionych w danej sprawie. Wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 (umorzenia postępowania na skutek uwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli lub w wyniku mediacji, zwrot kosztów postępowania kasacyjnego), co wynika z treści art. 209 P.p.s.a. Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Po myśli art. 141 § 1 P.p.s.a. uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym, zaś wedle art. 141 § 2 P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W świetle tej regulacji, wniosek o uzupełnienie wyroku wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny strona powinna zgłosić w ciągu czternastu dni od dnia doręczenia jej odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Niedokonanie omawianej czynności procesowej w terminie (uchybienie terminu) będzie miało miejsce zarówno wtedy, gdy strona zwróci się o uzupełnienie wyroku z przekroczeniem czternastodniowego terminu, jak i wtedy, gdy złoży wniosek przedwcześnie – wystąpi z wnioskiem o uzupełnienie wyroku, który nie został jej jeszcze doręczony (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r., II OZ 917/08, LEX nr 527669). Niewystąpienie z żądaniem we wskazanym terminie powoduje, że nie jest możliwe uzupełnienie rozstrzygnięcia, które w opinii wnioskodawcy ma być obarczone wadą, o której mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. Okoliczność, że strona poznała zapadłe rozstrzygnięcie bądź dzięki temu, iż była obecna przy ogłoszeniu wyroku, bądź też w inny sposób dowiedziała się o jego treści, nie wpływa na początek biegu terminu do wystąpienia z żądaniem uzupełnienia wyroku, który biegnie od daty jego doręczeniu z urzędu przez sąd w trybie art. 163 § 1 i 3 P.p.s.a. Abstrahując od zasadności żądania w zakresie uzupełnienia wyroku Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wraz z uzasadnieniem z uwagi na uwzględnienie skargi w części oraz odrzucenie skargi w części (w pkt II wyroku) podlega doręczeniu stronom postępowania z urzędu. Z uwagi na fakt, że do dnia dzisiejszego odpis wyroku wraz z uzasadnieniem nie został stronom doręczony, a wniosek o uzupełnienie tego wyroku w zakresie zwrotu kosztów postępowania nadany w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 25 października 2016 r., to przyjąć należy, iż omawiany wniosek był przedwczesny, a zatem złożony z uchybieniem terminu, podlegał oddaleniu.