II SA/Rz 714/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Małgorzata Wolska /spr./ Sędziowie WSA Piotr Godlewski WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 października 2017 r. sprawy ze skargi S. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania -skargę oddala- Przedmiotem skargi S. D. jest wydane na podstawie art. 134 K.p.a. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] kwietnia 2017 r., nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołań. Z akt sprawy wynika, że Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: "Budynek mieszkalny wielorodzinny z częścią usługowo-biurową, wjazdem, garażem podziemnym oraz niezbędnymi urządzeniami budowlanymi na działkach nr 1369/12, 1369/10, 1369/9, 1368/13, 1368/11, 1368/15, 1368/16, 1369/11, 1369/13, części działek nr 1475/29, 1367/6, 1354/1 obr. [...] w R., przy ul. [...]. Od powyższej decyzji odwołania złożyli S. D., T. K., J. L. podnosząc brak zapewnienia im udziału w postępowaniu oraz Wspólnota Mieszkaniowa [...] 11 w R. i Wspólnota Mieszkaniowa [...] 9 w R. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołań Wspólnoty Mieszkaniowej [...] 9 i 11 w R., decyzją z [...] kwietnia 2017 r. ([...]) uchyliło decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Natomiast po rozpoznaniu odwołań S. D., T. K. i J. L., SKO wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołań. SKO zauważyło, że wstępną czynnością jaką podejmuje organ po otrzymaniu odwołania, jest kontrola jego dopuszczalności. Ten środek przysługuje bowiem tylko stronie postępowania. Kolegium podało, że wyżej wymienieni są współwłaścicielami nieruchomości – budynku mieszkalnego nr 9 przy ul. [...]. W toku postępowania administracyjnego byli oni reprezentowani przez Wspólnotę Mieszkaniową [...] 9 w R. – Zarząd A. B. Wspólnota ta złożyła także odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2017 r. Odnosząc się do zarzutu pominięcia jako strony postępowania mieszkańców bloku nr 9 przy ul. [...] (reprezentowanych przez Wspólnotę), uwzględniając specyfikę planowanej inwestycji oraz powołując się na stanowisko zaprezentowane w wyroku NSA z 13 kwietnia 2016 r., sygn. I OSK 1325/15 podało, że odwołujący nie wykazali swojego własnego, indywidualnego interesu prawnego uzasadniającego przyznanie im statusu odrębnej od Wspólnoty strony postępowania. Końcowo zauważyło, że Wspólnota w swym odwołaniu podniosła zarzuty celem ochrony prawnej swoich członków. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na opisane wyżej postanowienie SKO złożył S. D., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem i merytorycznym rozpoznaniem wniesionego przez niego odwołania oraz o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. Kwestionowanemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 28 K.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu, co skutkowało brakiem przyznania mu statusu strony, mimo, że postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dotyczy jego interesu prawnego, gdyż jest właścicielem lokalu znajdującego się w bloku umiejscowionym na nieruchomości bezpośrednio przyległej do działek objętych inwestycją. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło ojej oddalenie i podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że ocenie w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przez organy administracji przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Sąd przy rozpoznawaniu konkretnej sprawy nie bada zatem celowości ani słuszności zaskarżonego rozstrzygnięcia (tu postanowienie), a ogranicza się do stwierdzenia, czy w świetle ustalonego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego dopuszczalne było wydanie przedmiotowego postanowienia. Przy czym, jak wynika z art. 133 § 1 i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a." Sąd orzeka na podstawie akt sprawy i w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest jednak do wzięcia pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze. W myśl art. 145 § 1 P.p.s.a. Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego o wpływie na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach. Przeprowadzona według powyższych kryteriów kontrola legalności zaskarżonego postanowienia nie wykazała naruszenia prawa przy jego wydaniu i dlatego skarga, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., podlegała oddaleniu. Przedmiotem osądu jest postanowienie o charakterze procesowym, tj. postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania, wydane na podstawie art. 134 K.p.a. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jak z powyższego wynika, w przepisie tym przewidziane są dwie odrębne sytuacje procesowe: niedopuszczalność odwołania i wniesienie odwołania z uchybieniem terminowi. Przepis ten ma charakter ins cogens, co oznacza, że jest przepisem bezwzględnie obowiązującym, w konsekwencji więc, wydanie postanowienia na jego podstawie nie zależy od uznania organu. Postanowienie to jest postanowieniem kończącym postępowanie, zatem przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego (art. 3 p 2 pkt 2 P.p.s.a.). Przypomnieć należy, że odwołanie może być niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, jak np. brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego, a także może być niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych, tj. gdy zostało wniesione przez osobę niemającą zdolności do czynności prawnych. Do badania dopuszczalności odwołania - a także terminu jego wniesienia i warunków formalnych jego sporządzenia – uprawniony jest wyłącznie organ odwoławczy. W ocenie Sądu, stanowisko organu odwoławczego wyrażone zaskarżonym postanowieniem jest prawidłowe i zasługuje na akceptację. Nie jest kwestyjne w świetle materiału aktowego nadesłanego wraz z odpowiedzią na skargę, że od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2017 r. ([...]) ustalającej dla A Sp. k. z/s w R. warunki zabudowy na zamierzenie inwestycyjne p.n. "Budynek mieszkalny wielorodzinny z częścią usługowo – biurową, wjazdem, garażem podziemnym oraz niezbędnymi urządzeniami budowlanymi, na działkach nr 1369/12, nr 1369/10, nr 1369/8, nr 1369/9, nr 1368/13, nr 1368/11, nr 1368/15, nr 1368/16, nr 1369/11, nr 1369/13, część działek nr 1475/29, nr 1367/6, nr 1354/1 obr. [...] poł. przy ul. [...] w R. odwołanie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa [...] 11 w R. oraz Wspólnota Mieszkaniowa [...] 9 w R., a ponadto odwołania zostały wniesione przez S. D. (skarżącego), T. K. i J. L., a którzy są współwłaścicielami nieruchomości – budynku mieszkalnego przy ul. [...] 9. Wspomniana wyżej decyzja o warunkach zabudowy, wskutek rozpoznania odwołań obu Wspólnot Mieszkaniowych – [...] 11 i [...] 9 – na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. została przez SKO uchylona w całości i sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Natomiast zaskarżonym postanowieniem stwierdzono niedopuszczalność odwołań S. D., T. K. i J. L., powołując się na art. 127 § 1 K.p.a., który stanowi: "Od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji". Słusznie więc uznał organ odwoławczy, wbrew zarzutom w/w odwołujących się "o pominięciu interesu mieszkańców bloków sąsiadujących jako strony", że byli ono w przedmiotowym postępowaniu reprezentowani prze Wspólnotę Mieszkaniową [...] 9 w R. (będąc mieszkańcami bloku). Jak wyżej wspomniano Wspólnota Mieszkaniowa [...] 9 złożyła odwołanie od decyzji ustalającej warunki zabudowy, niewątpliwie podyktowane koniecznością ochrony interesów prawnych członków tej Wspólnoty (m.in. skarżącego). Prawidłowo również przy tym organ odwoławczy wywodzi, z odwołaniem się do orzecznictwa NSA, iż w sprawach dotyczących nieruchomości wspólnej interes właściciela lokalu – członka wspólnoty mieszkaniowej chroniony jest przez wspólnotę mieszkaniową, działającą przez uprawnione organy, co wynika z regulacji zawartych w przepisach ustawy o własności lokali. W takich sprawach co prawda mogą również brać udział poszczególni członkowie wspólnoty mieszkaniowej, jednakże ich samodzielny udział w postępowaniu wymaga wykazania "swojego własnego, indywidualnego interesu prawnego". Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, iż skarżący domagając się przyznania statusu strony w postepowaniu zakończonym decyzją ustalającą warunki zabudowy (z dnia [...] lutego 2017 r.), a w którym brała udział Wspólnota Mieszkaniowa [...] 9, reprezentując jej członków (m.in. skarżącego), nie wykazał "swojego własnego, indywidualnego interesu prawnego". Również w skardze nie wskazał skarżący przepisu prawa powszechnie obowiązującego, mającego stanowić podstawę jego żądanie (skutecznego), tj. przyznania przez organ administracji statusu strony w przedmiotowym postępowaniu. Nie stanowią takiej podstawy przywołane w uzasadnieniu skargi wyroki NSA, które zapadły w sprawach o odmiennym stanie faktyczno – prawnym. Z tych względów i na podstawie art. 151 P.p.s.a. skarga została oddalona.