II SA/Rz 717/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Ryszard Bryk Sędziowie NSA Stanisław Śliwa NSA Maria Zarębska- Kobak /spr./ Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 8 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi D. P. P.- U. S.- W. S. J. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie uchylenia decyzji -skargę oddala- II SA/Rz 717/09 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi jest decyzja Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] lipca 2009 r Nr rej. [...] wydana w wyniku odwołania Spółki pod nazwą D. Spółka Jawna w W. od decyzji Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy [...] z dnia [...] maja 2009 r. Nr rej. [...] dotycząca umorzenia postępowania w sprawie uchylenia decyzji Inspektora Pracy z dnia [...] grudnia 2008 r Nr [...] – utrzymująca w/w decyzję. W podstawie prawnej decyzji powołano przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 19 ust.1 pkt 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r o Państwowej Inspekcji Pracy / Dz.U Nr 89,poz. 589/. Z uzasadnienia decyzji i akt sprawy wynika, że Inspektor Pracy decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] wstrzymał prace produkcyjne z użyciem piły tarczowej, dwupiły drewna, pilarki tarczowej, wykrawarki do usuwania sęków i zobowiązał w określonym terminie do wykonania zabezpieczeń tych urządzeń w celu poprawy ryzyka zawodowego na wymienionych stanowiskach pracy przy tych urządzeniach. W/w decyzja została zaskarżona przez w/w Spółkę do Okręgowego Inspektora Pracy. Rozpatrując odwołanie Okręgowy Inspektor Pracy postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr rej. [...] działając w oparciu o art. 19 ust.1 pkt 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy /Dz. U. Nr 89, poz. 589/ oraz art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania co spowodowało, że decyzja z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu uzyskała walor decyzji ostatecznej. Pismem z dnia 26 stycznia 2009 r. Spółka zawiadomiła Inspektora Pracy o sposobie wykonania zaleceń ujętych w/w nakazie, które to czynności zostały sprawdzone przez Inspektora Pracy w dniu 6 lipca 2009 r. Zostało stwierdzone, że nakaz został w całości wykonany. W dniu 5 maja 2009 r. Spółka zwróciła się z wnioskiem do Okręgowego Inspektora Pracy o uchylenie decyzji Inspektora Pracy dnia [...] grudnia 2008 r Nr [...] co do nakazu nr od 1 do nr 4 i jako podstawę swojego wniosku wskazała przepis art. 154 § 1 k.p.a. argumentując, że decyzja nakazowa została wydana z naruszeniem prawa procesowego i wskazała przepis art. 31 ust.3, 34 ust. 2 w zw. z art. 12 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy / Dz.U Nr 89, poz. 589/, art. 107 § 3, art. 7, 77 i 81 k.p.a. oraz prawa materialnego / art. 215§ 1 216 § 1 Kodeksu pracy /. Inspektor Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy po rozpoznaniu w/w wniosku decyzją z dnia [...] maja 2009 r umorzył postępowanie w sprawie uchylenia decyzji nakazowej Inspektora Pracy dnia [...] grudnia 2008 r Nr [...] wobec stwierdzenia , że zalecenia w decyzji nakazowej , której uchylenia obecnie domaga się Spółka zostały wykonane , zatem wniosek o uchylenie tej decyzji jest bezprzedmiotowy. W odwołaniu do Okręgowego Inspektora Pracy odwołująca Spółka wniosła o uchylenie decyzji powtarzając argumentację jak we wniosku z dnia 5 maja 2009 r w sposób obszerny opisując nieprawidłowości decyzji nakazowej. Rozpatrując odwołanie organ odwoławczy Okręgowy Inspektor Pracy nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia i podtrzymał w pełni stanowisko organu I instancji. Z powołaniem się na treść art. 154 § 1 k.p.a. wyjaśnił, że wzruszenie decyzji w tym trybie uzależnione jest od wykazania, że zostały spełnione przesłanki w nim wymienione tj. żadna ze stron nie nabyła prawa lub jeżeli przemawia za uchyleniem decyzji interes społeczny lub słuszny interes strony . Zarzuty podnoszone przez odwołująca się Spółkę zmierzają do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy poprzez sprawdzenie poprawności decyzji nakazowej mogły być skutecznie podnoszone na etapie postępowania odwoławczego a obecnie jako spóźnione są nieskuteczne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący nie sprecyzował kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji, powtórzył argumentację jak w odwołaniu. Wskazał dodatkowo, że za uchyleniem decyzji przemawia słuszny interes strony, gdyż wywiązując się z obowiązku objętego nakazem zmuszony był do wyłączenia z procesu produkcyjnego dwóch maszyn, zakupienia nowej pilarki za 20 tys. zł, wyłączenia z eksploatacji obrabiarki co wiązało się ze zmniejszeniem produkcji tym samym zmniejszeniem zysku Spółki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: skarga jest nieuzasadniona. Kontrola tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ zwana dalej P.p.s.a. nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga , jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia / art. 135 ustawy/. W przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt /decyzja, postanowienie/ wydany został z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania / art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a./ lub stwierdzenia jego nieważności /art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a./ eliminuje taki akt z obrotu prawnego poprzez jego uchylenie lub stwierdzenie nieważności. W przeciwnym wypadku skarga podlega oddaleniu /art.151 P.p.s.a./. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w takim właśnie zakresie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji prawa nie narusza. Stan faktyczny sprawy jest niekwestionowany i sprowadza się do stwierdzenia, decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] Inspektor Pracy wstrzymał prace produkcyjne z użyciem piły tarczowej, dwupiły drewna, pilarki tarczowej, wykrawarki do usuwania sęków i zobowiązał w określonym terminie do wykonania zabezpieczeń tych urządzeń w celu poprawy ryzyka zawodowego na wymienionych stanowiskach pracy przy tych urządzeniach. W/w decyzja uzyskała walor decyzji ostatecznej wobec stwierdzenia przez Okręgowego Inspektora Pracy, że odwołanie od tej decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu /postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr rej. [...] doręczone Spółce w dniu 28 stycznia 2009/. Wniosek skarżącej Spółki zmierzał do zmiany w/w decyzji w trybie art.154 kpa. Postępowanie prowadzone na podstawie art. 154 k.p.a. jest postępowaniem nadzwyczajnym, ma za przedmiot ustalenie przesłanek wzruszenia ostatecznej decyzji. W wyniku rozpoznania sprawy organ administracji ostateczną decyzję w zależności od ustaleń zmienia lub uchyla albo odmawia zmiany lub uchylenia decyzji, bądź jeżeli stwierdzi bezprzedmiotowość postępowania wszczętego na podstawie art. 154 k.p.a. umarza postępowanie. Przepis art. 154 § 1 k.p.a. ustanawia dwie przesłanki, które musza wystąpić łącznie, ażeby można było wzruszyć decyzję ostateczną . Przesłankami tymi są; 1/ decyzja nie tworzy praw nabytych dla żadnej ze stron postępowania , 2/ za wzruszeniem tej decyzji muszą przemawiać względy interesu społecznego lub słuszny interes strony. Wymagania interesu społecznego lub słusznego interesu strony muszą być ustalone w konkretnej sprawie i muszą uzyskać zindywidualizowaną treść, wynikającą ze stanu faktycznego i prawnego sprawy. Ponadto musi być spełniony warunek, że żadna ze stron nie nabyła prawa. W niniejszej sprawie do dokonania prawidłowej oceny zaskarżonej decyzji, wyjaśnienia wymaga pojęcie nabycia prawa , oraz wykonanie nałożonego obowiązku. Przez nabycie prawa należy rozumieć między innymi taką sytuację w której organ administracji decyzją nakłada obowiązek co oznacza to, że organ nie może w drodze zmiany czy też uchylenia decyzji obowiązek ten zmienić lub uchylić. W rozpoznanej sprawie na spółkę skarżącą został nałożony decyzją nakazową obowiązek do wykonania zabezpieczeń urządzeń w celu poprawy ryzyka zawodowego ze wskazaniem terminu jego wykonania. W dniu 26 stycznia 2009 r. Spółka powiadomiła inspektora pracy o wykonaniu nałożonego na nią obowiązku co zostało potwierdzone przez Inspektora Pracy w dniu 6 lipca 2009 r. W takiej sytuacji organ prawidłowo orzekł ,że zachodzą przesłanki z art. 105 § 1 k.p.a. bowiem stwierdzenie przez organ , że nałożony na spółkę obowiązek został wykonany powoduje, że postępowanie wszczęte w/w trybie stało się bezprzedmiotowe. Niezależnie zgodzić należy się z argumentacją organu, że zarzuty podnoszone zarówno we wniosku skarżącej Spółki jak i w odwołaniu w tym postępowaniu są nieskuteczne, gdyż dotyczą merytorycznego rozstrzygnięcia decyzji ostatecznej. Reasumując, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza prawa, natomiast zawarte w skardze zarzuty nie doprowadziły do podważenia jej legalności. Z tych przyczyn skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm./.