II SA/Rz 756/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu na skutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Rz 756/15 Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] decyzją z [...] kwietnia 2015 r. nr [...], w pkt I uchyliło decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] grudnia 2014 r. nr [...] w części dotyczącej pkt 2 lit. a sentencji decyzji, w zakresie ustalającym wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki, w pkt II w pozostałym zakresie utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z [...] grudnia 2014 r. nr [...], o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji pod nazwą: "budynki mieszkalne, jednorodzinne w zabudowie szeregowej (6 budynków) oraz niezbędne urządzenia budowlane (drogi wewnętrzne, parkingi, plac pod śmietniki, ogrodzenie)" na działce nr 1074 obr. [...] położonej w rejonie ulicy K. w R. na rzecz A. C. M. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wyżej opisaną decyzję zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W treści uzasadnienia skargi, skarżąca nie podała jakichkolwiek okoliczności, dotyczących złożonego wniosku. Natomiast objęta skargą argumentacja podważa jedynie legalność zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Samo zaś złożenie wniosku bez podania przez skarżącą uzasadnienia, nie może stanowić samodzielnej przesłanki do jego orzeczenia. W przedmiotowej sprawie skarżąca ograniczyła się jedynie do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. M. K. nie tylko nie uprawdopodobniła, ale również nie wskazała z jakiej przyczyny wykonanie decyzji przed rozstrzygnięciem skargi mogłoby jej wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. W sytuacji, gdy skarżąca nie wskazuje we wniosku, ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu nie jest poszukiwanie tych okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu jest decyzja o ustaleniu warunków zabudowy na zamierzenie inwestycyjne, która nie podlega wykonaniu. Ww. decyzja nie wywołuje skutków materialnoprawnych, gdyż nie rodzi ona po stronie inwestora, ani pozostałych stron postępowania administracyjnego, żadnych obowiązków czy też uprawnień. Decyzja objęta skargą ma charakter deklaratoryjny, stwierdza ona jedynie zgodność zamierzenia inwestycyjnego z prawem, sama w sobie nie uprawnia jeszcze do rozpoczęcia robót budowlanych. Inwestycja urzeczywistnia się bowiem dopiero na etapie pozwolenia na budowę, czy też po skutecznym dokonaniu zgłoszenia. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Ponieważ zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, wstrzymanie jej wykonania jest bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.