II SA/Rz 758/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka /spr./ WSA Robert Sawuła Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 5 września 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. B. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości - postanawia - umorzyć postępowanie sądowe. J. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia swojego interesu prawnego, uchwałę Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...] maja 2006 r., podjętą na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, ze zm.) oraz art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603, ze zm.), zezwalającą na sprzedaż w trybie bezprzetargowym prawa wieczystego użytkowania wymienionych w niej działek położonych przy ul. W. w N. D., niezbędnych do poprawienia warunków zagospodarowania nieruchomości stanowiących własność B. i J. T., Z. i B. B. oraz znajdujących się w użytkowaniu wieczystym D. i W. Z., T. i W. R., Z. i R. L., R. L., M. S.. Uchwałą Nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. Rada Miejska uchyliła zaskarżoną uchwałę, w oparciu o art. 18 ust. 1 pkt 9 a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, ze zm.). W jej uzasadnieniu wskazano, że na przełomie lat 80 i 90 XX w. Gmina prowadziła wykup gruntów położonych przy Zalewie w N. D., mając na celu przygotowanie terenu pod budowę osiedla zabudowy jednorodzinnej. W 1994 r. wykonano i przyjęto do realizacji koncepcję zagospodarowania przestrzennego osiedla zabudowy jednorodzinnej przy ul. W., ustalającą nowy przebieg drogi z lokalizacją zabudowy mieszkaniowej po obu jej stronach. Obecnie w pełni zrealizowano zagospodarowania terenów po prawej stronie drogi. Uchylenie uchwały umożliwi powrót do tamtej koncepcji i pozwoli, przy stale rosnącym zapotrzebowaniu na grunty pod zabudowę jednorodzinną, na optymalne wykorzystanie gruntów komunalnych. W związku z uchyleniem zaskarżonej uchwały Sąd, postanowieniem z dnia 29 marca 2007 r. oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem kontroli Sądu, z mocy art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. - jest uchwała organu jednostki samorządu terytorialnego, Rady Miejskiej w Nowej Dębie, nie będąca aktem prawa miejscowego, podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej. Skarga na tę uchwałę, poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, wniesiona została do Sądu, w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, za pośrednictwem Gminy, w dniu 24 lipca 2006 r. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona uchwała została uchylona w dniu 28 grudnia 2006 r., a zatem niespornym jest, iż obowiązywała ona do tego dnia. W tym kontekście wyłoniła się zasadnicza kwestia, czy uchwała ta może podlegać kontroli Sądu, skoro została wyeliminowana z obrotu prawnego. Pierwotnie orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (m. in. wyrok NSA z dnia 24.03.1992 r., SA/Wr 96/92, OSP 1993/7/149, postanowienie NSA z dnia 21.07.1992r., SA/Wr 367/92, ONSA 1993/3/63) stanęło na stanowisku, że Sąd nie może orzekać o nieważności, bądź o niezgodności z prawem uchwały organu gminy, jeżeli uchwała ta została uchylona lub utraciła moc prawną przed wydaniem orzeczenia przez ten Sąd. Stanowisko to zmieniła uchwała Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14.09.1994r., W 5/94, OTK 1994/2/44. W tezie I Trybunał sformułował pogląd, że przez uchwałę podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (obecnie ustawy o samorządzie gminnym), rozumie się również uchwałę, która wprawdzie została uchylona lub zmieniona, lecz może być stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego uchylenie lub zmianę. Zgodnie z tezą nr II - przewidziana w powołanym wyżej przepisie skarga na uchwalę organu gminy jest dopuszczalna również wtedy, gdy uchwała ta została wprawdzie uchylona lub zmieniona, lecz może być stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego uchylenie lub zmianę. Uzasadniając takie stanowisko Trybunał wskazał na różnice pomiędzy uchwałą organu gminy a decyzją administracyjną i skutki prawne jakie uchwała mogła wywołać w okresie jej obowiązywania, i opowiedział się za wykładnią przemawiającą za dopuszczalnością drogi sądowo-administracyjnej po uchyleniu uchwały. Wskazał na istotę postępowania ze skargi przewidzianej w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym (obecnie ustawy o samorządzie gminnym), jaką jest weryfikacja subiektywnych twierdzeń skarżącego, że uchwała naruszyła jego interes prawny lub uprawnienie. Jeżeli więc zaskarżona uchwała została uchylona lub zmieniona, lecz może być nadal stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego uchylenie lub zmianę, w szczególności zaś gdy była podstawą wydania, przed jej uchyleniem, indywidualnego aktu, jak też gdy istnieje możliwość wydania takiego aktu, to wówczas nadal istnieje potrzeba weryfikacji twierdzeń skarżącego co do naruszenia interesu prawnego. Analizując zawarte w uzasadnieniu uchwały rozważania stwierdzić wypadnie, że nie dotyczą one sytuacji zaistniałej w niniejszej sprawie. Przedmiotem zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej było zezwolenie na sprzedaż w trybie bezprzetargowym prawa wieczystego użytkowania nieruchomości. Z pisma Burmistrza Gminy z dnia 5.07.2007 r. wynika, że uchwała Rady Miejskiej z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] nie wywołała żadnych skutków prawnych, w szczególności zaś na jej podstawie nie zostały zbyte wymienione w niej nieruchomości. Ta okoliczność powoduje również, że zaskarżona uchwała nie może być stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego uchylenie. Wobec uchylenia zaskarżonej uchwały, uwzględniając poczynione wyżej rozważania, Sąd uznał, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, co skutkuje jego umorzeniem. Sąd odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania wobec braku stosownego wniosku skarżącego, a także z uwagi na treść art. 201 § 1 P.p.s.a., który przewiduje zwrot kosztów przysługujący skarżącemu od organu w przypadku umorzenia postępowania wyłącznie wtedy, gdy umorzenie nastąpiło z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. (tryb autokontroli). Z okoliczności przedmiotowej sprawy wynika, że przyczyną uchylenia uchwały była zmiana koncepcji zagospodarowania przestrzennego osiedla zabudowy jednorodzinnej, a nie działania samokontrole organu gminy. Z wszystkich tych względów, działając w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.