II SA/Rz 761/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Piotr Godlewski WSA Paweł Zaborniak /spr./ Protokolant sekretarz sądowy Filip Róg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2017 r. sprawy ze skargi M. G., E. G. i M. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki garażu - postanawia – zawiesić postępowanie sądowe. Przedmiotem skargi M.G., E.G. i M.G. jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R., dalej "PWINB", z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki garażu Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzjami z dnia [...] września 2010r. nr [...], z dnia [...] czerwca 2011r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., dalej "PINB", nakazał rozbiórkę garażu zlokalizowanego na działkach nr 898 i nr 897/1 położonych w K. stanowiących własność E. i M.G. (działka nr 898) i M.G. (działka nr 897/1). Decyzje powyższe zostały następnie uchylone w całości decyzjami PWINB odpowiednio: z dnia [...] lutego 2011r. nr [...] i z dnia [...] października 2012r. nr [...]. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy PINB decyzją z dnia [...] grudnia 2012r. nr [...] nakazał rozbiórkę garażu, a następnie PWINB decyzją z dnia [...] lipca 2013r. nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i także orzekł o nakazie rozbiórki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 16 października 2013 r. sygn. akt lI SA/Rz 783/13 oddalił skargę E.G., M.G. i M.G. na powyższą decyzję, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt II OSK 349/14 uchylił ww. wyrok WSA w Rzeszowie, zaskarżoną decyzję PWINB z dnia [...] lipca 2013r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję PINB z dnia [...] grudnia 2012r. nr [...] Naczelny Sąd Administracyjny wywiódł, że warunkiem zastosowania przez organ administracji instytucji przymusowej rozbiórki obiektu przewidzianej art. 37 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38 poz. 229 z późn. zm.) jest równoczesne wystąpienie dwóch przesłanek przewidzianych w tej regulacji. Sam fakt usytuowania obiektów budowlanych względem gazociągu z naruszeniem odległości wskazanych w normach branżowych, w tym normie BN-71/8976-31 nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Konieczne jest bowiem przeprowadzenie odpowiedniego postępowania w tym zakresie dla wykazania realności zagrożenia dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny, uznając, że istota sprawy została dostatecznie wyjaśniona uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Organy nadzoru budowlanego nie przeprowadziły bowiem odpowiedniego postępowania dowodowego w celu ustalenia, czy sporny obiekt powoduje zagrożenie dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. Następnie decyzją z dnia [...] grudnia 2016r. nr [...] PWINB uchylił w całości decyzję PINB z dnia [...] października 2016r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie samowolnie wybudowanego garażu na działce nr 898 położonej w K. i jednocześnie przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wyrokiem z dnia 30 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 131/17, WSA w Rzeszowie uchylił decyzję PWINB z dnia [...] grudnia 2016 r. zarzucając mu naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. poprzez niewykazanie przesłanki naruszenia przepisów postępowania przez organ I instancji i potrzeby przeprowadzenia przezeń postępowania dowodowego z uwagi na fakt, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Ustalenie przez organ odwoławczy, że nie został spełniony warunek legalizacji samowoli budowlanej określony w art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane z 1974 r. zasadniczo winno zakończyć postępowanie i skutkować wydaniem decyzji o rozbiórce – decyzji reformatoryjnej a nie kasacyjnej. Niezalenie od tych uchybień decyzji podlegałaby uchyleniu z powodu wadliwych ustaleń staniu faktycznego sprawy w zakresie niezgodności budowy garażu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 1980 r., które były przedwczesne. Organ bowiem bez koniecznych wyjaśnień przesądził o przeznaczeniu tego garażu jako obiektu służącego dla działalności produkcyjno – usługowej, podczas gdy nie można wykluczyć, że służy na własny użytek inwestora. Na skutek skargi kasacyjnej PWINB od ww. wyroku sprawa został przekazana do NSA. Równocześnie PINB przed upływem terminu do wniesienia skargi do WSA w Rzeszowie na decyzję PWINB z dnia [...] grudnia 2016 r. ponownie rozpatrzył sprawę i decyzją z dnia [...] stycznia 2017r. nr [...] nakazał E. i M.G. oraz M.G. zam. K.1624 dokonać rozbiórki garażu o wym. 9, 78 m x 7, 58 m z wysuniętą od strony zachodniej częścią dachu wspartą na stalowych słupach zlokalizowanego na działkach nr 898 i 897/ 1 położonych w K. Organ I instancji uznał, że garaż wybudowano w warunkach samowoli budowlanej z naruszeniem art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974r., tj. z naruszeniem postanowień obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie braku zachowania zgodności z odległościami od sieci infrastrukturalnych - gazociągu. Organ odwoławczy zaskarżoną decyzją [...] maja 2017 r. utrzymał w mocy decyzję PINB z dnia [...] stycznia 2017r. w całości i podzielił stanowisko organu I instancji tak w zakresie dokonanych ustaleń faktycznych, jak i ich oceny. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji przeprowadził dodatkowe postępowanie wyjaśniające stwierdzając niezgodność popełnionej samowoli budowlanej z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego obowiązującymi od daty budowy obiektu do chwili obecnej. Garaż zlokalizowany jest z naruszeniem przepisów szczególnych regulujących odległości budynków do osi gazociągu, co z kolei stanowi o naruszeniu zasad zagospodarowania przedmiotowego terenu i warunków kształtowania zabudowy, w zakresie lokalizacji garażu względem gazociągu. Okoliczność ta stanowi o naruszeniu postanowień obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a zatem o niespełnieniu warunku legalizacji określonego w art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane z 1974 r., co jest wystarczającą przesłanką do wydania nakazu rozbiórki bez konieczności prowadzenia postępowania dowodowego w celu oceny zaistnienia bądź wykluczenia przesłanki przewidzianej w art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane z 1974 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie M.G., E.G. i M.G. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika zaskarżyli w całości decyzję PWINB z dnia [...] maja 2017 r. wnosząc o uchylenie decyzji obu instancji oraz o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania według norm przypisanych. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo administracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W przedmiotowej sprawie warunkiem przeprowadzenia kontroli legalności decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie jest zakończenie postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej PWINB od wyroku WSA w Rzeszowie z dnia z dnia 30 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 131/17, którego wynik będzie determinował treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W sprawie samowolnej budowy garażu zlokalizowanego na działkach nr 898 i nr 897/1 położonych w K. stanowiących własność E. i M.G. (działka nr 898) i M.G. (działka nr 897/1) toczyły się równolegle 2 postępowania administracyjne. W następstwie bowiem decyzji kasacyjnej PWINB z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], eliminującej z obrotu prawnego decyzję PINB z dnia [...] października 2016 r., nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie samowolnej budowy garażu, PINB decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...], orzekł o nakazie rozbiórki garażu, a zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] maja 2017 r., nr [...], PWINB utrzymał tą decyzję w mocy. Organ I instancji ponownie rozpoznał sprawę mimo, że na skutek zaskarżenia do WSA w Rzeszowie decyzji kasacyjnej PWINB z dnia [...] grudnia 2016 r. wszczęte zostało postępowanie sądowoadministracyjne mające na celu kontrolę legalności tej decyzji. W ramach tego postępowania decyzja kasacyjna została wyeliminowana z obrotu prawnego wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 30 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 131/17, który na skutek złożenia przez PWINB skargi kasacyjnej będzie podlegał kontroli instancyjnej przed NSA. Jako, że treść uzasadnienia decyzji PWINB z dnia [...] maja 2017 r. właściwie odpowiada treści uzasadnienia decyzji tego organu z dnia [...] grudnia 2016 r. to przesądzenie przez NSA o legalności bądź nielegalności tej ostatniej decyzji będzie determinowało treść rozstrzygnięcia, jakie zapadnie w niniejszej sprawie. Ponadto merytoryczne zakończenie postępowania w sprawie, w której kontroli podlega decyzja PWINB z dnia [...] maja 2017 r. utrzymująca w mocy decyzję o rozbiórce garażu na obecnym etapie postępowania, byłoby równoznaczne z wprowadzeniem do obrotu prawnego orzeczenia sądowego kontrolującego kolejne rozstrzygnięcie organu nadzoru budowlanego zapadłe w tym samym stanie faktycznym i na tej samej podstawie prawnej. Mając na względzie, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 131/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowe do czasu zakończenia postępowania przed NSA.