II SA/Rz 766/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski /spr./ Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 września 2018 r. sprawy ze skargi M.P. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego -skargę oddala- Decyzją z dnia [...] września 2016 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB") umorzył w całości, jako bezprzedmiotowe, postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie legalności i prawidłowości budowy boiska sportowego, zlokalizowanego na działce nr 760 położonej w miejscowości [...]. W piśmie z dnia 20 września 2017 r. M.P. (dalej: "Skarżący") wystąpił o wznowienie postępowania prowadzonego w sprawie przedmiotowego boiska i zakończonego decyzją o umorzeniu postępowania. Podniósł, że jako strona nie brał udziału w tym postępowaniu. PINB postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. nr[...], odmówił wznowienia postępowania zakończonego opisaną na wstępie ostateczną decyzją z dnia [...] września 2016 r. Uwzględniając zażalenie Skarżącego, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "WINB"), postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] uchylił postanowienie o odmowie wznowienia postępowania i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ odwoławczy podniósł, że Skarżący we wniosku nie wskazał żadnej przesłanki wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej: "k.p.a."). Zatem PINB winien wezwać wnioskodawcę do wskazania takiej przesłanki oraz do określenia daty, kiedy dowiedział się o tym fakcie. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, PINB postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...], na podstawie art. 145 w zw. z art. 149 § 3 k.p.a., odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną własną decyzją z dnia [...] września 2016 r. o umorzeniu postępowania. Organ nadzoru budowalnego podał, że w piśmie z dnia 26 stycznia 2018 r. Skarżący podniósł, że o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia dowiedział się w dniu 18 października 2016 r. Wskazał ponadto, że domaga się wznowienia postępowania z uwagi na potencjalną uciążliwość zrealizowanego w sąsiedztwie jego działki spornego obiektu budowlanego. W ocenie organu I instancji oznacza to, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 k.p.a. Skarżący bowiem – jak sam wskazał – odebrał kwestionowaną decyzję w dniu 18 października 2016 r., zaś wniosek o wznowienie postępowania złożył niespełna rok później. To zaś, w świetle art. 149 § 3 k.p.a. obligowało do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. W zażaleniu Skarżący podniósł, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z zachowaniem terminu. Podał ponadto, że w sprawie zachodzi przesłanka do wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., którą Skarżący upatruje w realizacji boiska sportowego w miejscu, w którym poprzednio nie istniał tego rodzaju obiekt budowlany. Postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], WINB utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W ocenie organu odwoławczego, postanowienie o odmowie wznowienia postępowania uznać należało za odpowiadające prawu, niemniej z przyczyn innych, niż wskazane w uzasadnieniu przez organ I instancji. Jedną z przesłanek do odmowy uwzględnienia zgłoszonego przez stronę żądania wznowienia postępowania jest bowiem niewskazanie podstawy wznowienia. Zdaniem WINB, taka okoliczność zachodzi w realiach opisywanej sprawy, gdyż wnioskodawca, pomimo wystosowanego do niego żądania, nie wskazał na jakiej podstawie, określonej uregulowaniami k.p.a., domaga się wznowienia postępowania. Wobec powyższego, rozważania odnośnie do dochowania przez wnioskodawcę terminu do złożenia wniosku, uznać należało za zbędne. W skardze Skarżący zarzucił naruszenie art. 145 § 1 pkt 4, art. 7 i 7a, art. 8, art. 9, art. 10, art. 77 § 1, art. 80, art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. i wniósł o uchylenie zaskarżonego oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Powtarzając argumentację sformułowaną w zażaleniu podkreślił, że PINB nie zapewnił mu czynnego udziału w każdym stadium postępowania prowadzonego w przedmiocie legalności i prawidłowości spornego boiska sportowego, a zatem – wbrew twierdzeniem organów nadzoru budowlanego – zachodzi podstawa do wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Niezasadnie zatem przyjął organ odwoławczy, że Skarżący nie wskazał żądnej podstawy wznowienia postępowania, jak również, że stan faktyczny sprawy został ustalony w sposób nie budzący wątpliwości, co doprowadziło w konsekwencji do błędnego uznania, że odmowa wznowienia postępowania była zasadna. W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zajęte stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga jest nieuzasadniona. I. Stan sprawy jest następujący. Na skutek pisma Skarżącego z dnia 26 sierpnia 2016 r. o skontrolowanie wybudowanego wielofunkcyjnego boiska gminnego, PINB zawiadomieniem z dnia 8 września 2016 r. wyznaczył termin kontroli przedmiotowego obiektu, informując o tym Skarżącego (k. 2 akt adm.). Z kontroli przeprowadzonej przy udziale Skarżącego w dniu 21 września 2016 r. sporządzono protokół (k. 30). Ustalenia poczynione w trakcie kontroli legły u podstaw decyzji PINB z dnia [...] września 2016 r.; decyzją tą organ, na podstawie art. 105 K.p.a., organ umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie legalności i prawidłowości budowy boiska sportowego usytuowanego na działce nr 760. Decyzja ta doręczona została Skarżącemu w dniu 18 października 2016 r. (k. 16). Pismem z dnia 14 listopada 2016 r. Skarżący zwrócił się do PINB polemizując z treścią wydanej w dniu [...] września 2016 r. decyzji, otrzymanej – zgodnie z tym pismem - w dniu 18 października 2016 r. (k. 17). W odpowiedzi, PINB poinformował Skarżącego o treści wydanej decyzji konkludując, że sprawa legalności i prawidłowości boiska sportowego została całkowicie wyjaśniona w uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia (pismo PINB z dnia 2 grudnia 2016 r. – k. 18). Kolejne pismo Skarżącego, datowane na dzień 22 grudnia 2016 r. było przedmiotem tożsamej odpowiedzi PINB, datowanej 10 stycznia 2017 r. (k. 20). Pismem z dnia 20 września 2017 r. Skarżący wystąpił do WINB w sprawie przedmiotowego boiska, formułując jednocześnie wniosek o wznowienie umorzonego decyzją z dnia [...] września 2016 r. postępowania z argumentacją, że nie był stroną w braku zawiadomienia, co jest przyczyną nierównego traktowania. Powyższe pismo, jako wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] września 2016 r. przekazane zostało wg właściwości PINB (K. 23). Organ ten postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. odmówił wznowienia postępowania, gdyż wniosek o wznowienie złożony został z uchybieniem terminu; Skarżący objętą wnioskiem decyzję odebrał w dniu 18 października 2016 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem. Na skutek zażalenia, WINB uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując, że organ powiatowy winien wezwać wnioskodawcę o wskazanie przesłanki, na podstawie której oparty został wniosek o wznowienie oraz do określenia daty, kiedy dowiedział się o tym fakcie. Odpowiadając na wezwanie PINB, Skarżący w piśmie z dnia 26 stycznia 2018 r. napisał, że "o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania dowiedziałem się po otrzymaniu umorzonego postępowania z dnia 18.X.2016 roku". Nadto wskazał, że domaga się wznowienia postępowania ze względu na potencjalną uciążliwość boiska (k. 30). W tym stanie sprawy PINB postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. ponownie odmówił wznowienia postępowania wskazując, że Skarżący był stroną postępowania, uczestniczył w przeprowadzonej kontroli, a następnie otrzymał decyzję o umorzeniu postępowania. Jednocześnie PINB stwierdził, że brak jest w piśmie Skarżącego okoliczności, które mogłyby stanowić o wznowieniu postępowania, zgodnie z art. 145 § 1 K.p.a. Na skutek zażalenia Skarżącego, WINB utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy rozstrzygnięciem stanowiącym przedmiot skargi. II. Podstawę prawną wznowienia postępowania w rozpoznawanej stanowi art. 145 § 1 pkt 4 i 5 K.p.a., gdyż w toku postępowania administracyjnego Skarżący wskazał na podstawy wznowienia określone tymi przepisami. Przesłanką wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., jest brak udziału strony w postępowaniu. Brak udziału strony może dotyczyć całego postępowania bądź jego fragmentów. Przyjmuje się, że brak udziału to: a) brak zawiadomienia o wszczęciu postępowania z urzędu lub na wniosek innej strony, b) zawiadomienie o wszczęciu, ale brak wezwania do udziału w czynnościach postępowania wyjaśniającego albo niezapewnienie wbrew przepisom prawa aktywnego udziału w takich czynnościach, c) niezawiadomienie o wniesieniu odwołania i przebieg takiego postępowania bez udziału strony. Natomiast wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. następuje, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Z przepisu tego wynika, że wznowienie postępowania w omawianym przypadku uwarunkowane jest łącznym wystąpieniem czterech warunków: 1) ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody są istotne dla sprawy; 2) okoliczności faktyczne lub dowody są nowe; 3) okoliczności faktyczne lub dowody istniały w dniu wydania decyzji ostatecznej; 4) okoliczności faktyczne lub dowody nie były znane organowi, który wydał decyzję. Jeśli którykolwiek z tych warunków nie został spełniony, niemożliwe jest uchylenie decyzji ostatecznej. W orzecznictwie wskazuje się, że dla spełnienia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. okoliczności wymienione w tym przepisie winny zaistnieć jednocześnie. A zatem – okoliczności faktyczne powinny być nowe, powinny być istotne, powinny istnieć w dacie wydania decyzji, a nadto nie były one znane organowi, który decyzję wydał (por. wyr. NSA z dnia 1 sierpnia 2013 r., sygn. II OSK 758/12, Legalis). III. W rozpoznawanej sprawie, co wynika ze stanu sprawy przedstawionego w punkcie I uzasadnienia, żadna z omówionych podstaw wznowienia nie występuje. W odniesieniu do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. stwierdzić należy, że Skarżący był inicjatorem postępowania dotyczącego przedmiotowego boiska, był zawiadomiony o terminie kontroli, w której brał udział, a następnie otrzymał decyzję umorzeniu postępowania. Fakt otrzymania decyzji oraz datę, w której rozstrzygnięcie zostało doręczone, Skarżący kilkakrotnie potwierdził we wnoszonych do PINB pismach. Prowadzi to do wniosku, że Skarżący brał udział w postępowaniu na wszystkich jego etapach co ma ten skutek, że o istnieniu podstawy wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. nie może być mowy. Również druga z omówionych podstaw wznowieniowych w rozpoznawanej sprawie nie występuje. Nie jest bowiem "nową okolicznością" istnienie boiska sportowego w miejscu, w którym poprzednio nie istniał tego rodzaju obiekt budowlany. Wskazać należy, że to właśnie boisko sportowe (jego istnienie) było przedmiotem postępowania w związku z pismem Skarżącego skierowanym do nadzoru budowlanego. Przypomnieć należy, że w piśmie tym (z dnia 26 sierpnia 2016 r.) Skarżący wystąpił o skontrolowanie wybudowanego wielofunkcyjnego boiska gminnego. Zatem nie jest to "nowa okoliczność" w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Odnosząc się do zarzutów naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania administracyjnego Sąd stwierdza, że organy przeprowadziły postępowanie wznowieniowe stosując się do zasad ogólnych rządzących postępowaniem administracyjny, stan faktyczny ustaliły w sposób prawidłowy oraz podjęły trafne rozstrzygnięcie. Oznacza to, że zarzuty naruszenia przepisów K.p.a. są niezasadne. Reasumując, postanowienie odmawiające wznowienia postępowania wydane na podstawie art. 149 § 3 K.p.a. jest prawidłowe, gdyż przy wnioskowym postępowaniu nie wystąpiła żadna w przesłanek wskazanych przez Skarżącego (art. 145 § 1 pkt 4 i 5 K.p.a.). Z tych przyczyn skarga została oddalona, na podstawie art. 151 P.p.s.a.