II SA/Rz 768/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku W. T. o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 768/17 zapadłego w sprawie ze skargi K. K. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie sprzedaży nieruchomości stanowiącej mienie komunalne - postanawia – sprostować wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 768/17 w ten sposób, że w punkcie pierwszym wykreślić słowa: "z naruszeniem prawa" i zastąpić je słowami: "niezgodnie z prawem". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w punkcie pierwszym wyroku z dnia 5 grudnia 2017 r. stwierdził, że zaskarżona uchwała (tj. Rady Gminy [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...]) została podjęta z naruszeniem prawa. W dniu 22 grudnia 2017 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek W. T. o sprostowanie, ewentualnie uzupełnienie powyższego orzeczenia poprzez zastąpienie wskazanego punktu pierwszego rozstrzygnięciem o niezgodności uchwały z prawem. Uczestnik postępowania wskazał, że z uzasadnienia przedmiotowego wyroku wynika, że jego podstawą był art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." oraz art. 94 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591), określanej następnie "u.s.g.", przy czym ten ostatni przepis stanowi o orzeczeniu przez sąd o niezgodności z prawem uchwały rady gminy z powodu niemożności stwierdzenia jej nieważności związanej z upływem terminu jednego roku od daty jej podjęcia. W świetle art. 156 § 1 P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jak słusznie wskazał wnioskodawca, uzasadnienie wydanego przez Sąd wyroku wyraźnie wskazuje, że podstawą, w oparciu o którą orzeczenie to zapadło był m. in. art. 94 u.s.g. Przepis ten w ust. 1 stanowi, że nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust. 1, albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego. Natomiast, zgodnie z art. 94 ust. 2 wspomnianej ustawy, jeżeli nie stwierdzono nieważności uchwały lub zarządzenia z powodu upływu terminu określonego w ust. 1, a istnieją przesłanki stwierdzenia nieważności, sąd administracyjny orzeka o ich niezgodności z prawem. Uchwała lub zarządzenie tracą moc prawną z dniem orzeczenia o ich niezgodności z prawem. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego co do skutków takiego orzeczenia stosuje się odpowiednio. Uzasadnienie wyroku podaje także art. 147 § 1 P.p.s.a., który jednak nie zawiera zupełnej regulacji i wymaga odczytywania łącznie ze stosownymi unormowaniami zawartymi w odrębnych ustawach tj. w przypadku sprawy niniejszej - w ustawie o samorządzie gminnym (wspomniany art. 94 ust. 1, ust. 2). Skoro więc nie może budzić wątpliwości, iż wydając w niniejszej sprawie wyrok Sąd nie stwierdził nieważności zaskarżonej uchwały ze względu na upływ czasu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 94 ust. 1 u.s.g., bowiem – jak już wyżej zaznaczono – wskazuje na to jasna treść uzasadnienia tego orzeczenia, to uznano, że uprawnionym jest skorzystanie w sprawie z trybu sprostowania przewidzianego w cytowanym art. 156 § 1 P.p.s.a. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 156 § 1, § 2 P.p.s.a.